Een blik op de wereld
ALS ZIJ MAAR HIGH WORDEN!
Druggebruikers getroosten zich wel buitengewoon veel moeite om de gewenste chemische euforie te bereiken. Dit wordt door de volgende drie berichten geïllustreerd.
▪ Druggebruikers in de stad New York hebben een manier gevonden om de neerslachtigheid tegen te gaan die meestal volgt op de korte maar hevige euforie die het middel dat als crack bekendstaat hun bezorgt. Zij vermengen de crack, een vorm van cocaïne, met heroïne en roken het mengsel in een pijp. De euforie die de heroïne teweegbrengt, houdt urenlang aan en verzacht de abrupte beëindiging van de werking van crack. De populariteit van heroïne was aan het afnemen doordat veel jongere druggebruikers ervoor terugschrokken naalden te gebruiken. Maar nu zal op een dag misschien een hele nieuwe klantenkring in de verslavende greep van de heroïne verkeren.
▪ In Juárez (Mexico) zag men kinderen aan vreemde groene stenen snuiven die zij op de gemeentelijke vuilnisbelt hadden gevonden. De stenen bleken hard geworden giftig afval te zijn, naar men zegt illegaal gedumpt door in Mexico gevestigde Amerikaanse maatschappijen. Naar verluidt had het snuiven aan de stenen ongeveer dezelfde uitwerking op de jongeren als het snuiven van lijm, met overeenkomstige gevaren: mogelijke beschadiging van nieren, lever en hersenen en zelfs onvruchtbaarheid of de kans later misvormde kinderen voort te brengen.
▪ Volgens de San Francisco Examiner likken sommige mensen zelfs padden om high te worden. De huid van bepaalde padden scheidt een chemische stof af die bufotenine heet. In kleine hoeveelheden gebruikt werkt ze in op de zintuigen en veroorzaakt een lichte desoriëntatie. In grotere hoeveelheden wordt de stof gevaarlijk giftig en deskundigen rekenen ze tot dezelfde categorie als de illegale drugs LSD en heroïne. Hoewel het geen erg gangbare gewoonte is, komt het naar verluidt in allerlei landen voor dat mensen proberen high te worden door paddehuiden, zowel in Zuid-Amerika en de Verenigde Staten als in Australië.
„EEN VORM VAN KINDERMISHANDELING”
Dr. W. Gifford-Jones merkt in een artikel in The Globe and Mail (uit Toronto, Canada) met enige bezorgdheid op dat veel Noordamerikaanse kinderen aan vetzucht lijden. Hoe komt dat? De dokter wijt dit aan de consumptie van vetrijke snacks en onvoldoende lichaamsbeweging: „Kinderen verbranden geen calorieën als ze tv-kijken en chips verorberen.” Kinderen, zo merkt de dokter op, betalen vaak een hoge prijs voor hun vetzucht in de vorm van allerlei potentieel ernstige gezondheidsproblemen. Daarbij komt dat dikke kleuters 25 procent kans hebben dikke volwassenen te worden, terwijl degenen die ook in hun tienerjaren nog dik zijn, 75 procent kans lopen hun leven lang dik te blijven. Hij betoogt: „Een dik kind is een ziek kind” en concludeert: „Het is een vorm van kindermishandeling als jonge kinderen door pure nalatigheid de kans krijgen deze ziekte te ontwikkelen.”
ONGEDIERTE IN DE BROEIKAS
Wetenschappers in Nieuw-Zeeland waarschuwen dat het broeikaseffect, de geleidelijke opwarming van de aarde tengevolge van de vervuiling door de mens, een onverwacht neveneffect zou kunnen hebben: Ongedierte zou er wel bij kunnen varen. De wetenschappers voorspellen dat door de geraamde temperatuurstijging de vele insekten die door Nieuw-Zeelands quarantaineprocedures glippen of er op windstromen heen drijven, de winters zouden overleven, zich zouden voortplanten en er welig zouden tieren. Volgens de New Zealand Herald voorspellen de wetenschappers zwermen sprinkhanen, ziekten verspreidende muskieten en uitgaven van miljarden dollars ter bestrijding van de invasie. De Herald merkt op dat volgens de entomoloog dr. Garry Hill „enkele van de effecten van de verandering al waarneembaar schenen te zijn”.
VOEDSELVERSPILLING
In Europa maakt het vernietigen van voedsel al lang deel uit van het beleid. Om de fruit- en groenteprijzen stabiel te houden, koopt de Europese Gemeenschap de overschotten op. Maar volgens een recent accountantsverslag wordt bijna 84 procent van de in Italië, Frankrijk, Nederland en Griekenland opgekochte overschotten vernietigd — bijna 2,5 miljoen ton landbouwprodukten per jaar. Van de rest „wordt 10 procent verwerkt tot veevoeder, wordt 5 procent gedistilleerd tot alcohol en gaat amper 1 procent naar de armen”, merkt de Duitse Wetterauer Zeitung op.
EEN TE HOGE PRIJS
Sommige wat oudere rockmusici, die lang bekend hebben gestaan om het oorverdovende volume waarmee zij hun muziek ten gehore brachten, spreken nu onomwonden over het gehoorverlies dat zij als gevolg daarvan hebben geleden. Volgens The Toronto Star bekent de rockgitarist Ted Nugent dat zijn linkeroor „er alleen zit voor het gezicht. Het werkt niet.” En Pete Townshend van de groep The Who vertelde hetzelfde blad dat „een van de grote kwellingen . . . is, dat je lang voor je oud wordt niet kunt verstaan wat kinderen tegen je zeggen”. Over zijn oorverscheurende rock ’n roll-jaren zegt hij verder: „Ik denk dat het vermeldenswaard is dat daar een prijs voor betaald moet worden: vroegtijdige doofheid.” Terwijl hij en andere muziekveteranen hun volume nu matigen, kan dat van veel nieuwe popmusici niet gezegd worden.
EEN SLINKENDE KUDDE
„Afname van kudde uitdaging voor Katholieke Kerk”, luidde een recente kop in de Braziliaanse krant O Estado de S. Paulo. In een verslag over een op verzoek van de Nationale Raad van Bisschoppen van Brazilië ingesteld onderzoek onder stadsbewoners merkte het artikel op, dat terwijl 73 procent van de jonge mensen tussen de 18 en 29 uit katholieke gezinnen kwam, slechts 26 procent de vorige maand naar de kerk was geweest. Naar verluidt heeft aartsbisschop Geraldo Majella gezegd: „De doop alleen is niet voldoende om iemand katholiek te maken. Er zijn mensen die beweren katholiek te zijn en abortus laten plegen. Er zijn ernstige tekortkomingen in de vorming van de gelovigen.” Hij concludeerde dat Brazilië als gevolg daarvan niet langer als een katholiek land beschouwd kan worden.
RATTEN VOEDEN
De Newyorkers wordt verweten dat zij schuld hebben aan de snelle toename van het aantal ratten in hun stad. Deskundigen zeggen dat het voornaamste probleem is, dat zij zich niet op de juiste manier van hun afval ontdoen. Mensen voeden de ratten door afval uit hun ramen te gooien, voedsel op de spoorbaan van de ondergrondse te werpen, etensresten in parken te laten liggen, enzovoort. Ondanks de $10,5 miljoen die per jaar door de stad aan de rattenbestrijding wordt besteed, gedijt de rattenbevolking nog steeds. Tousaint Vogelsang, een Newyorkse ongedierteverdelger, merkt op: „Waarom zouden ratten het gif eten dat wij neerleggen als zij kaviaar kunnen krijgen — kip, biefstuk, pizza — rechtstreeks uit de vuilniszakken! Een rat moet je uithongeren. Geen voedsel, geen water. Dan gaat hij gif eten.”
FEMINISTES RUILEN VAN RELIGIE
Sommige feministes denken dat in buitenlandse religies vrouwen hoger worden aangeslagen dan in hun plaatselijke religies. Volgens een columnist voor de Tokiose Mainichi Daily News zijn er feministes in de Verenigde Staten die de christenheid verwerpen als te veel op de man gericht en in plaats daarvan de zonnegodin Amaterasoe aanbidden, de voornaamste vrouwelijke godheid uit het Japanse sjintô. Daar staat tegenover dat Japanse feministes niet veel ophebben met Amaterasoe, die zij in verband brengen met door het sjintô gesteunde oorlogen en de onderdrukking van vrouwen. Velen van hen hebben zich bij de kerken van de christenheid aangesloten, op basis van de redenatie dat de kerken scholen hebben opengesteld voor meisjes en zo de vrouw in Japan bevrijd hebben.
DRIJVENDE MUREN DES DOODS
Het gebruik van drijfnetten is een controversiële manier om vis te vangen. Deze netten hebben de bijnaam „muren des doods” omdat ze onzichtbaar onder water hangen en met hun hoogte van 15 m en lengte van wel 55 km niet alleen vissen vangen maar ook zeeschildpadden, robben, dolfijnen en zelfs kleine walvissen. Het gebruik ervan heeft zich nu uitgebreid tot de Stille Zuidzee, tot grote bezorgdheid van Australië, Nieuw-Zeeland en verscheidene eilandstaten. De meeste vissersboten die de netten gebruiken, zijn Taiwanese en Japanse schepen die het gemunt hebben op bonito, een soort tonijn. Het Nieuwzeelandse Ministerie van Landbouw en Visserij stelt echter dat door het vissen met drijfnetten de tonijn binnen twee jaar in het gebied uitgestorven zou kunnen zijn. Het verlies van de soort zou een ontstellende slag zijn voor de kleinere eilandstaten, waarvan de economie afhankelijk is van de visserij.
OP HETERDAAD BETRAPT
Bij recente rechtszaken in de Verenigde Staten zijn drug gebruikende zwangere vrouwen aansprakelijk gesteld voor de gevolgen van hun gewoonte voor hun ongeboren kind. Een moeder die tijdens de zwangerschap cocaïne gebruikt, levert in feite drugs via de navelstreng. In Illinois werd door een kinderrechter een moeder schuldig bevonden aan prenatale kindermishandeling en verwaarlozing wegens het gebruiken van cocaïne terwijl zij zwanger was. Rechter Frederick J. Kapala kwam tot de conclusie: „Het is hetzelfde als wanneer een moeder een kind een pakje scheermesjes zou geven om ermee te spelen.”