Van onze lezers

Te vroeg geboren baby’s Ik heb een dochter die nu in de derde klas van het voortgezet onderwijs zit. Door de jaren heen heb ik gemerkt dat zowel haar lees- als haar luistervaardigheid onvoldoende zijn. In mijn pogingen om haar aan te moedigen, heb ik dingen gezegd die haar vast gemeen in de oren hebben geklonken. Toen ik uw artikel las, werd ik er echter aan herinnerd dat mijn dochter ook een te vroeg geboren baby was („Te vroeg geboren, klein geboren”, 22 februari 1989). Uw artikel hielp mij beseffen dat ik in mijn omgang met haar rekening moet houden met haar achtergrond.

A. I., Japan

Hartelijk dank voor uw gevoelige en evenwichtige benadering. Uw artikelen hebben mij tot tranen toe geroerd. Ik waardeer vooral uw erkenning dat deze kleine mensjes inderdaad gevoelens hebben en dat de liefdevolle zorg van de moeder en het gezin in belangrijke mate kan bijdragen tot hun welzijn.

J. J., Verenigde Staten

Vleermuizen Ik heb uw artikel over vleermuizen erg gewaardeerd (22 januari 1989). In eerste instantie had ik het lezen ervan uitgesteld omdat ik alleen al bij de gedachte aan vleermuizen kippevel kreeg. Nu, na het lezen van het artikel, bewonder ik ze. Op de foto’s lijken het zachtaardige, onschuldige dieren. Ik kon zelfs een zekere humor in hun snuitjes ontdekken. Jehovah’s schepping is werkelijk prachtig.

C. S., Verenigde Staten

20 jaar geïsoleerd De ervaring van oom Jimmy heeft mij enorm aangemoedigd (8 december 1988). Ik lijd aan leukemie maar ik kan nog heel goed meedraaien. Van tijd tot tijd ben ik depressief en maak ik mijn ’arme ik’-periode door. Maar nu kan ik overdenken hoe oom Jimmy’s geloof hem hielp zijn moeilijkheden en tijden van beproeving te doorstaan. Ik zal hem nooit vergeten.

J. B., Verenigde Staten

Mijn achtjarige dochtertje was zo ontroerd door de ervaring van oom Jimmy dat zij ervoor ging zitten om hem een brief te schrijven. (Als het aan haar had gelegen, waren wij in de auto gestapt en naar de Verenigde Staten gereden om hem te bezoeken.) Zij schreef hem: „Het is echt aanmoedigend te lezen dat toen mensen u van het dienen van Jehovah probeerden af te houden, u gewoon doorging. Ik ben acht jaar en ik hoop dat ik even sterk als u kan zijn in het [christelijke geloof].”

J. R., Canada

Eenzaamheid Een meisje bij mij op school vertelde me: „De meisjes in mijn klas zijn heel afstandelijk en niemand wil bevriend met me zijn.” De volgende dag gaf ik haar het artikel „Hoe kom ik van mijn eenzaamheid af?” in de Ontwaakt! van 8 augustus 1987. Ik verwachtte eigenlijk niet dat dit meisje het zou lezen. Maar de volgende dag vertelde zij mij: „Ik heb het toen ik thuiskwam direct gelezen. Heb je er nog meer?” Ik gaf haar andere „Jonge mensen vragen . . .”-artikelen waarvan ik dacht dat ze haar misschien zouden interesseren. Enkele dagen later vertelde zij opgewonden: „Ik heb vrienden gemaakt, precies zoals in dat tijdschrift uitgelegd werd!” Het resultaat is dat wij nu samen de bijbel bestuderen.

M. S., Japan

Verliefdheid op seksegenoten Ik ben een zeventienjarig meisje en lange tijd heb ik me afgevraagd: ’Is er iets mis met me?’ Ik was zo ongelofelijk opgelucht toen ik uw „Jonge mensen vragen . . .”-artikel over juist dat onderwerp las (8 april 1989). Ik was ook opgelucht te zien dat er anderen waren die dezelfde gevoelens ervoeren als ik, en dat wij ze op een dag zullen ontgroeien. Hartelijk dank!

M. R., Verenigde Staten