De Holocaust — De vergeten slachtoffers

„Het op genocide gerichte beleid van de nazi’s heeft ongeveer evenveel Poolse niet-joden als Poolse joden het leven gekost, zodat zij medeslachtoffers werden in een ’Vergeten Holocaust’.” — „The Forgotten Holocaust”, door Richard C. Lukas

HOLOCAUST — wat wil het zeggen? Volgens sommige woordenboeken was het de stelselmatige afslachting van de Europese joden door de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daardoor zou licht de indruk gewekt kunnen worden dat alleen joden door de nazi’s werden vervolgd en gedood. Worden de gerechtigheid en de waarheid echter geen geweld aangedaan als „Holocaust” alleen van toepassing wordt gebracht op de joodse slachtoffers van het nazi-tijdperk?

De schrijver Richard Lukas verklaart: „Het woord Holocaust doet de meeste mensen denken aan de tragedie die de joden tijdens de Tweede Wereldoorlog onder de Duitsers hebben meegemaakt. Psychologisch gezien is het begrijpelijk waarom joden er thans de voorkeur aan geven dat de term uitsluitend wordt gebruikt voor wat de joden doorgemaakt hebben . . . Niettemin worden door het buitensluiten van anderen bij het begrip Holocaust, de verschrikkingen die de nazi’s over Polen, andere Slaven en zigeuners hebben gebracht vaak over het hoofd gezien, zo niet vergeten.”

Lukas verklaart ook: „Voor hen [de geschiedschrijvers] waren uitsluitend joden het slachtoffer van de Holocaust, en zij hebben dan ook weinig of niets vermeld over de negen miljoen niet-joden, onder wie drie miljoen [niet-joodse] Polen, die eveneens omgekomen zijn in de grootste tragedie die de wereld ooit heeft gekend.”

Hitlers zucht naar leefruimte

Toen Hitlers legers in september 1939 Polen binnenvielen, hadden zij opdracht Hitlers beleid uit te voeren dat gericht was op het verwerven van Lebensraum voor het Duitse volk. Zoals Richard Lukas vermeldt: „Voor de nazi’s waren de Polen Untermenschen die in een land woonden dat deel uitmaakte van de Lebensraum waarover het superieure Germaanse ras wilde beschikken.” Hitler machtigde zijn troepen dan ook tot het doden „zonder medelijden of barmhartigheid van alle mannen, vrouwen en kinderen die van Poolse afkomst of Poolssprekend zijn. Alleen op die manier kunnen wij de Lebensraum krijgen die wij nodig hebben.”

In september 1939 begonnen de nietaflatende verschrikkingen voor het Poolse volk. Hitler had gezegd: „De oorlog moet een verdelgingsoorlog zijn.” Hitlers beul Heinrich Himmler verklaarde: „Alle Polen zullen van de aarde verdwijnen. . . . Het is noodzakelijk dat het grote Duitse volk het als een voorname taak beziet alle Polen te verdelgen.” De Holocaust was dus niet alleen gericht tegen Poolse joden, maar tegen „alle Polen”.

„Terreur werd in alle bezette landen uitgeoefend. . . . Maar in Polen stond iedereen aan deze onmenselijkheid bloot, en massa-executies gebaseerd op het beginsel van collectieve schuld kwamen veel vaker voor, omdat elke Pool, ongeacht leeftijd, sekse of gezondheid, deel uitmaakte van een verdoemd volk — verdoemd door de beleidmakers in de nazi-partij en -regering”, verklaart Catherine Leach, de vertaalster van het Poolse boek Waarden en geweld in Auschwitz. Zij verklaart dat Himmler de Polen beschouwde als een inferieur ras dat in slavernij gehouden moest worden.

„Ook na de overgave van Polen [op 28 september 1939] bleef de Wehrmacht Hitlers aansporing van 22 augustus 1939 ernstig opnemen, toen hij hen machtigde tot het doden ’zonder medelijden of barmhartigheid van alle mannen, vrouwen en kinderen die van Poolse afkomst of Poolssprekend waren’.” Hoe konden het Duitse leger en de SS gemotiveerd worden tot zulk onbarmhartig moorden? Doordat zij doordrenkt werden met de leer van de superioriteit van het Arische ras en de inferioriteit van alle andere rassen. Lukas zegt dan ook in The Forgotten Holocaust: „De nazi-theorie van een koloniaal rijk in Polen was gebaseerd op het ontzeggen van menselijkheid aan de Polen, die, na de joden, het meest door Hitler gehaat werden.”

„Negatieve geopolitiek”

In zijn inleiding tot de Engelse uitgave van het boek Commandant van Auschwitz zei Lord Russell van Liverpool: „Tijdens de oorlog zijn waarschijnlijk niet minder dan twaalf miljoen mannen, vrouwen en kinderen uit de bezette gebieden door de Duitsers ter dood gebracht. Naar een voorzichtige schatting zijn acht miljoen van hen in concentratiekampen omgekomen. Niet minder dan vijf miljoen van hen waren joden. . . . Het juiste aantal zal echter nooit bekend worden.” Uit deze cijfers alleen al blijkt dat minstens zeven miljoen slachtoffers geen joden waren.

Een ander getuigenis is dat van Catherine Leach, die schrijft: „Polen was het eerste land waar Hitlers ’negatieve geopolitiek’ toegepast werd, die ten doel had de uitgestrekte gebieden in ’het Oosten’ gereed te maken voor Duitse kolonisatie, en Polen leed van alle bezette landen de grootste verliezen aan mensenlevens — 220 per 1000 inwoners. Poolse bronnen verklaren dat niet minder dan 6.028.000 Poolse burgers . . . het leven lieten.” 3.200.000 van hen waren joden. Dat betekent dat bijna 50 procent van de Poolse doden niet-joden waren.

Er is ontegenzeglijk een „Vergeten Holocaust” geweest van miljoenen niet-joodse slachtoffers, die voornamelijk van Slavische afkomst waren. Tot hen behoren de miljoenen Russen die door de nazi’s vermoord zijn. Die Russen hadden geen keus. Op grond van de nazistische rassenleer waren zij onverbiddelijk ten dode gedoemd.

Bij deze cijfers is evenmin rekening gehouden met de duizenden niet-joodse Duitsers die eveneens geleden hebben als slachtoffers van de Holocaust omdat zij het waagden zich tegen Hitler en zijn racistische superioriteitsfilosofie te verzetten. Tot hen behoorden duizenden Getuigen van Jehovah die weigerden aan Hitlers militaristische pretenties mee te werken. Ja, over heel Duitsland en de door de nazi’s bezette landen verspreid, waren er duizenden mensen die een doelbewuste keuze deden die hen in de concentratiekampen deed belanden en voor velen de marteldood betekende.

In verband daarmee rijst dan ook de vraag: Wat is het verschil tussen degenen die slachtoffers waren van de Holocaust en degenen die martelaren waren?

[Kaart/Illustraties op blz. 10]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

Enkele van de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s in Europa. Daarnaast waren er 165 kampen voor dwangarbeid

NOORDZEE

LETLAND

Riga

LITOUWEN

Kaoenas

O. PRUISEN

POLEN

Stutthof

Treblinka

Chelmno

Sobibor

Lublin

Skarzysko Kamienna

Majdanek

Plaszow

Belzec

Auschwitz

DUITSLAND

Papenburg

Neuengamme

Bergen-Belsen

Ravensbrück

Sachsenhausen

Oranienburg

Lichtenberg

Dora-Nordhausen

Torgau

Buchenwald

Gross-Rosen

Ohrdruf

Flossenbürg

Dachau

Landsberg

NED.

Westerbork

Vught

BELG.

LUX.

FRANKRIJK

Natzweiler-Struthof

ZWITS.

ITALIË

OOSTENRIJK

Mauthausen

Sachsenburg

TSJECHOSLOWAKIJE

Theresienstadt

[Illustratie]

Hitler zei: „De oorlog moet een verdelgingsoorlog zijn.” Doodt ’zonder medelijden of barmhartigheid alle mannen, vrouwen en kinderen die van Poolse afkomst of Poolssprekend zijn’

[Verantwoording]

Library of Congress

[Illustratie]

Himmler verklaarde: „Alle Polen zullen van de aarde verdwijnen”

[Verantwoording]

UPI/Bettmann Newsphotos