De zienswijze van de bijbel

Wat is het doel van het leven?

VELEN die roem en fortuin hebben verworven, zijn tot de ontdekking gekomen dat hun „succes” geen garantie voor geluk is geweest. Zij misten iets in hun leven, maar wat?

Zij die zo druk bezig zijn de kost te verdienen of zich een naam te maken dat zij zich er niet om bekommeren waarom wij op aarde zijn, zouden wel eens geschokt kunnen zijn wanneer zij hun begeerde doel bereiken. Met hun pas verworven prestige kan het leven, indien het een edel doel mist, plotseling frustrerend en saai worden. Deze aangelegenheid imponeerde de rijke koning Salomo, die zei: „Ik, ja ik, wendde mij tot al . . . het harde werk waaraan ik hard had gewerkt om het tot stand te brengen, en zie! alles was ijdelheid en een najagen van wind, en er was niets dat voordeel afwierp.” — Prediker 2:11.

Velen van ons zouden verrukt zijn als zij een fractie van de projecten die deze briljante en energieke koning op zijn naam had staan, tot stand konden brengen (Prediker 2:4-9). Volgens onderzoekers van de Universiteit van Columbia (VS) schijnt echter zelfs in deze tijd ons persoonlijk succes „geen nauw verband te houden met geluk in het algemeen”. Wat draagt daar dan wel toe bij? „Vertrouwen in de waarden waardoor men zich laat leiden”, zo heeft hun onderzoek uitgewezen, „het geloof dat het leven zin heeft”. Helaas hebben maar al te veel mensen het opgegeven naar de zin van het leven te zoeken en denken zij er in plaats daarvan over een eind aan hun leven te maken.

Volgens een in 1987 gehouden onderzoek werd in feite één op elke drie briljante Amerikaanse studenten gekweld door zelfmoordgedachten. Waarom? Omdat deze schijnbaar succesvolle topstudenten zich persoonlijk waardeloos, onder druk gezet om prestaties te leveren, of geïsoleerd en eenzaam voelden. Ja, om gelukkig te kunnen zijn met onszelf, hebben wij een gevoel van eigenwaarde nodig — een zinvol leven, een verheven doel in het leven, of eenvoudig een goede reden om te leven.

Er bestaat een goede reden waarom wij op aarde zijn

U hoeft nooit ver te zoeken naar bewijzen die aantonen dat het leven niet bij toeval is ontstaan. Denk eens diep na over alledaagse dingen — het ingewikkelde ontwerp van een blad, de geboorte van een baby, het ontzagwekkende universum. Het leidt onontkoombaar tot de logische gevolgtrekking dat iemand deze dingen met een doel heeft gemaakt. „Zijn onzichtbare hoedanigheden worden . . . duidelijk gezien . . . door middel van de dingen die gemaakt zijn, ja, zijn eeuwige kracht en Godheid.” — Romeinen 1:20.

Mensen vragen dus: „Waarom zijn wij op aarde?” De Canadese arts William Osler sloeg de spijker op de kop toen hij antwoordde: „Wij zijn op aarde om zoveel mogelijk tot het leven bij te dragen, niet om er zoveel mogelijk uit te halen.” (Wij cursiveren.) Een christen bij wie erop werd aangedrongen zich in zijn antwoord tot hooguit 25 woorden te beperken, zei: „Ik denk dat men zou kunnen zeggen dat wij hier zijn om de aarde tot een paradijs te maken” (Genesis 1:28; 2:8, 15).a Maar — een paradijs maken? Zijn wij mensen voor zo’n taak berekend?

Wij zijn nog maar net begonnen!

Onze huidige levensduur stelt ons nauwelijks in staat zelfs maar een fractie te doen van datgene waarvoor wij gemaakt zijn. Denk eens aan de ongeveer 100 miljard zenuwcellen en andere cellen in uw hersenen. Het aantal verbindingen dat deze cellen met elkaar tot stand kunnen brengen, wordt geschat op zo’n 10⁸⁰⁰. Dat is maar liefst 10⁷⁰⁰ keer het aantal atomen in het universum! Stelt u zich eens voor wat u zou kunnen leren en doen indien u op uw gemak zou kunnen reizen, over een eeuwigheid aan tijd zou beschikken om een studie te maken van onderwerpen die u interesseren en talenten of bekwaamheden van uw keuze zou kunnen ontwikkelen. Wat voor potentieel ter verrijking van de mens ligt er wellicht onaangeroerd in elk van ons?

Maar indien u over onbeperkte tijd en middelen zou beschikken om uw bekwaamheden te ontwikkelen, zou u er dan aan kunnen ontkomen u te gaan vervelen? Ja — door te onderkennen, net als Salomo uiteindelijk deed, dat het snel verveelt wanneer wij enkel op onze eigen genoegens uit zijn!

Salomo’s remedie? „Gedenk nu uw Grootse Schepper”, was zijn raad. Anders zullen onvermijdelijk de dagen aanbreken waarin u zult zeggen: „Ik heb er geen behagen in.” Evenzo zei Jezus: „Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen.” — Prediker 12:1, 13; Handelingen 20:35.

De sleutel tot voldoening

Jezus redeneerde derhalve dat er in het leven twee grote prioriteiten zijn, ten eerste „Jehovah, uw God, liefhebben” en ten tweede „uw naaste liefhebben als uzelf”. Dit is in overeenstemming met alles wat wij weten over de onderlinge afhankelijkheid die er tussen het dieren- en planteleven bestaat. Is het, aangezien al deze lagere levensvormen zo zijn gemaakt dat ze ten zeerste van elkaar afhankelijk zijn, niet redelijk dat wij mensen met onze omvangrijke mogelijkheden gemaakt zijn om met elkaar samen te werken en de Bron van het leven zelf, Jehovah, te dienen? — Matthéüs 22:37-39; Psalm 36:9.

Nimmer eindigende liefdevolle prestaties — waardoor wij een hechte band smeden met mensen en met God — zullen ons leven voor eeuwig zinvol maken. Dit gelukkige geven is de sleutel tot een voldoening schenkend leven, zowel nu als op de komende „nieuwe aarde”. — Jesaja 65:17, 18.

[Voetnoten]

[Kader op blz. 27]

Eeuwig leven — Zegen of vloek?

Aan de natuurkundige en schrijver dr. Robert Jastrow werd gevraagd: „Zou eeuwig leven een zegen of een vloek voor de mensheid zijn?” Zijn antwoord? „Het zou een zegen zijn voor degenen die een weetgierige geest en een niet te stillen honger naar kennis hebben. De gedachte dat zij altijd kennis in zich kunnen blijven opnemen, zou zeer vertroostend voor hen zijn. Maar voor anderen die denken dat zij alles geleerd hebben wat er te leren valt en die hun geest hebben toegesloten, zou het een vreselijke vloek zijn. Zij zouden niet weten hoe zij hun tijd zouden moeten vullen.” — „Times-Advocate”, Escondido (Californië), 19 februari 1984.

[Illustratie op blz. 26]

De menselijke hersenen werden gemaakt om ons eeuwig ten dienste te staan