Geniet u van kleine beestjes?

VEEL mensen niet. Ik was een van die velen totdat ik deze kleine schepseltjes eens nader ging observeren. Beschouw eens enkele dingen die ik over drie ervan te weten ben gekomen.

De Japanse snuitkever

In de maand mei zoekt het wijfje van de Japanse snuitkever een geschikt jong blaadje uit, bijvoorbeeld van een eik. Allereerst knaagt ze in de buurt van de bladsteel de nerven door. Omdat de saptoevoer is afgesneden, verwelkt het blad. Nu moet het blad gevouwen worden.

Als u ooit hebt geprobeerd om voedsel op attractieve wijze in bladeren te verpakken, weet u hoe moeilijk het is om een blad netjes te vouwen. Toch heeft dit kleine insekt, dat nog geen 5 millimeter lang is, de kunst onder de knie. Gebruik makend van alle zes poten en haar kaken, vouwt ze het blad in de lengte dubbel en begint het vanaf de punt op te rollen. Als ze een stuk gevorderd is, stopt ze om in de vouwen een eitje te leggen voordat ze met rollen verder gaat. Schrander duwt ze de randen van het blad in het ontstane kokertje naar binnen zodat het blad zich niet ontrolt.

Wanneer het eitje uitkomt, is de baby beschut en omringd door een overvloed aan vers voedsel. Het strak opgerolde blad zal binnenin vers blijven net zoals het binnenste van een van de stronk gesneden kool of van kropsla langer goed blijft dan de buitenkant. Dank zij de voorbereidingen van zijn begaafde moeder zal het de baby aan niets ontbreken totdat hij drie tot vier weken later zijn entree maakt in de buitenwereld.

Een prachtige vlinder

Laten wij nu eens kijken naar de eitjes van Japans nationale vlinder, de grote weerschijnvlinder. Zelfs die eitjes zijn mooi! Vanaf eind juli tot midden augustus kan men ze aantreffen op bladeren en takken. Ze worden in groepjes van 20 tot 200 gelegd, en hebben een doorsnede van slechts 1,5 millimeter. Na zes tot acht dagen komen de eitjes uit. De larve knaagt de bovenkant van het eitje rondom af, klimt naar buiten en eet haar eigen eischaal op. Dat is nog eens een keurig beestje!

In de volgende drie tot vier maanden houdt de larve zich bezig met eten en slapen en herhaaldelijke vervellingen. In november verbergt ze zich in de gevallen bladeren aan de voet van een boom en valt in een diepe slaap. Begin mei ontwaakt ze, werpt haar bruine winterhuid af en gaat verder met eten, deze keer op grotere schaal. Al gauw verandert de larve in een pop. Haar uitmuntende camouflage biedt haar bescherming zodat ze er voor natuurlijke vijanden uit ziet als een van de vele blaadjes die bewegen in de wind.

Tegen die tijd heeft het insekt meer dan tien maanden geleefd. Omstreeks eind juni barst de huid van de larve open en komt er een prachtige vlinder te voorschijn. De spanwijdte van de vleugels kan wel 11 centimeter bedragen. Gezien de ongeveer 40 dagen die het insekt nog te leven heeft, bereikt het zijn grootste pracht tegen het eind van zijn leven.

Een bedrijvige bij

Behangersbijen nemen er ruim de tijd voor om precies de juiste plaats te vinden om nestjes te bouwen. Het kan een uitholling zijn in een steen, een holte in een stuk hout, zoals bamboe, of een holletje in de grond.

Als de locatie is uitgezocht, begint de bij te zoeken naar geschikte bladeren, waaruit ze regelmatige ovalen knipt. Ze vouwt ze in tweeën en neemt ze één voor één mee naar de plaats die ze heeft uitgekozen. Voor het verzamelen van voldoende bladeren zijn vaak 20 tot 30 vluchten nodig.

In de twee dagen die volgen vergaart ze nectar en stuifmeel, die ze in de kleine holte opslaat. Wanneer ze zo veel voedsel heeft opgeslagen dat ze haar broed tot aan de volwassenheid verzorgd weet, legt ze haar ei. Niet tevreden voordat ze dit eitje veilig heeft ingestopt, vliegt deze gewetensvolle moederbij er nu op uit om volmaakte rondjes uit bladeren te knippen. Met enkele hiervan sluit ze haar kostbare eitje van de buitenwereld af. Wanneer de larve uitkomt, zal ze een uitgebalanceerd dieet van nectar (koolhydraten) en stuifmeel (eiwitten) hebben, waarvoor haar hardwerkende moeder heeft gezorgd.

Na zo enkele insekten te hebben beschouwd, besefte ik dat een beetje kennis al veel vooroordeel kan wegnemen jegens de Grote Ontwerper en Levengever van zulke kleine schepseltjes — zijn naam is Jehovah. Misschien zou ook u de tijd kunnen nemen om van kleine beestjes te genieten. Ze zijn overal.