Gokken — Is er eigenlijk wel een winnaar?

Door Ontwaakt!-correspondent in Italië

’IN DEZE tijd van economische recessie is er één industrie die niet door de crisis wordt getroffen.’ Het Italiaanse tijdschrift Corriere della Sera Illustrato verwees naar de gokindustrie. Ja, in Italië, alsook in veel andere landen, worden met gokken kapitalen omgezet.

„De VS bevinden zich midden in een uitbarsting van gelegaliseerd gokken”, meldt het tijdschrift Fortune. „De enorm winstgevende loterijen verdienden vorig jaar [1983] . . . bijna $2,1 miljard.” Ook grote aantallen Canadezen worden ertoe verlokt te gokken. Volgens de krant La Presse besteden gezinnen in Quebec meer aan gokken dan aan medische of tandheelkundige verzorging!

Er wordt gegokt in de loterijen, aan de roulettetafel of bij dobbel- en kaartspelen, en verder zijn bijvoorbeeld de uitkomsten van bokswedstrijden, rugbywedstrijden en paardenraces erg populaire zaken voor weddenschappen. Maar zoals The Complete Illustrated Guide to Gambling het zegt: „Verstokte gokkers zullen erom wedden welke van twee regendruppels het eerst de onderkant van een ruit zal bereiken, of hoeveel haren er op een behaarde moedervlek zitten.” Zo wordt er in Italië gewed om de uitslag van de presidentsverkiezingen, het wel of niet vallen van het regeringskabinet en zelfs de verkiezing van een paus! De vooravond van een voetbalwedstrijd is eveneens een tijd van koortsachtige activiteit voor gokkers, die fantastische bedragen uitgeven aan de voetbalpools. Kranten noemen dit de ’zaterdagavondkoorts’.

Wie zijn echter de winnaars in het gokspel? Blijkt uit het feit dat er miljoenen — ja miljarden — dollars te winnen vallen, dat gokken op de een of andere wijze de moeite waard is?

Waarom zij gokken

Sharon en Steve waren gelukkig getrouwd. Maar toen Sharon ontdekte dat zij tot aan hun nek in de schulden zaten, smeekte zij Steve het gokken op te geven. Talloze beloften om ermee op te zullen houden, werden verbroken. Sharons gezondheid liet het afweten, en zij begon last te krijgen van borstpijn. Daar trok Steve zich weinig van aan. Het enige waar hij aan dacht, was dat als zij stierf, hij het verzekeringsgeld kon gebruiken om zijn gokschulden af te betalen.

Dit werkelijk gebeurde verhaal, dat gepubliceerd werd in Medical Aspects of Human Sexuality, illustreert goed hoe krachtig het gokken mensen in zijn greep kan hebben. Voor sommigen is de aantrekkingskracht van het gokken geworteld in doodgewone hebzucht. Maar de brochure Compulsive Gambling (Dwangmatig gokken) zegt: „Mensen die gokken . . . zijn uit op speciale vormen van bevrediging: verlichting van spanning en stress, de sensatie van het nemen van risico’s, de opwinding van zich al winnaar te wanen, een ’roes’ of ’euforie’ lijkend op die welke door alcohol wordt veroorzaakt, en de gezelligheid en kameraadschap. Wanneer de gokker wint, komt bij de andere effecten nog een gevoel van macht, zelfs van almacht.”

Vroeg in het leven winnen is echter vaak een subtiele valstrik. Hoewel de meeste mensen een dergelijke winst schouderophalend „beginnersgeluk” noemen, interpreteren sommigen het dwaas genoeg als een soort voorteken. Zo verklaarde een artikel in Psychology Today: „De werkelijke kansverhouding — het feit dat 90 procent van de gokkers verliest — maakt op hen geen indruk. Zij geloven dat zij daar immuun voor zijn, dat zij bijzonder zijn.” Deze bijna ziekelijke weigering de feiten onder de ogen te zien, is een van de eerste stappen op weg naar dwangmatig gokken.

De Italiaanse krant Stampa Sera verklaarde dat voor zulke personen gokken „een drug [is] waar men niet buiten kan”. Of zoals Giovanni Arpino in Il Giornale nuovo schreef: „Deze ondeugd gaat iemand ongeneeslijk in zijn vlees zitten.” Gokken biedt een mogelijkheid weg te vluchten uit een levenswijze die anders misschien saai zou zijn.

Zelfs wanneer iemand slechts bij wijze van ontspanning licht gokt, kan hij ten prooi vallen aan trots en egoïsme, en weigeren te stoppen als hij verliest of doorspelen nadat hij heeft gewonnen — en dan alles weer verliezen.

Tegen beter weten in

Hoewel de gokker wellicht meent dat hij ’voorbestemd is om te winnen’, staat het vast dat een gokker bijna zeker een verliezer zal zijn! Waarom? Een eenvoudig rekensommetje. Als u tien keer een geldstukje opgooit, hoe vaak zal het dan kop zijn en hoe vaak munt? Intuïtief zegt u misschien dat het vijf om vijf moet zijn. Probeer het maar. Zelden zal dat de uitkomst zijn. Ziet u, de zogeheten wet van de gemiddelden geldt alleen voor grote aantallen. Met andere woorden, als u een muntstukje een oneindig aantal keren opgooit, zal dat inderdaad even vaak kop als munt opleveren. Maar over een korte termijn kan elke willekeurige combinatie optreden. Het is dus onmogelijk te zeggen welke uitkomst een zekere worp zal hebben.

De gokker weigert dit te accepteren. Als een muntstuk acht keer achtereen is neergekomen met de kop boven, gelooft hij misschien met bijna religieuze overtuiging dat het bij de volgende worp munt moet worden. En hij zal een fortuin verwedden op die overtuiging. In werkelijkheid heeft het geldstuk geen herinnering aan wat het daarvoor gedaan heeft. De kans is bij elke worp nog steeds 50 procent!

Hoe zinloos is het dan ook om nauwkeurig te willen voorspellen wat er zal gebeuren in een veel ingewikkelder spel als blackjack (eenentwintigen) of roulette! De kans dat men aanhoudend zal winnen, is astronomisch klein. Dit gaat zelfs op voor sportuitslagen zoals van paardenrennen of voetbal waarbij de weddenschappen gebaseerd zijn op de vaardigheid van de spelers. „Tijd en onvoorziene gebeurtenissen” sturen voorspellingen grondig in de war (Prediker 9:11). Evenmin is het gewoonlijk mogelijk om de kansen te keren met een „systeem”. In Italië probeert meer dan de helft van de deelnemers aan de voetbalpools dit door het kopen van verschillende totoformulieren tegelijk. Maar het enige zekere systeem bij dergelijke spelen zou erin bestaan elke mogelijke uitkomst van iedere wedstrijd in te sturen. Natuurlijk zou u dan winnen. Het daaraan uitgegeven bedrag zou echter niet worden gecompenseerd door wat u zou hebben gewonnen.

De enigen die met gokken winnen, zijn de gokbazen. Casino-eigenaren bepalen de verhouding tussen inzet en uitkering bij elk gegeven spel gewoon zo dat het casino bijna altijd in het voordeel is. In Italiaanse voetbalpools wordt naar verluidt slechts 35 procent van het totale ingezette geld als prijzengeld uitbetaald. Degenen die de pools organiseren, houden de rest.

Mensen die zeggen: ’Maar ik heb geluk’, of ’Ik heb tot dusver pech gehad, maar ik weet zeker dat ik vanaf nu ga winnen’, houden zichzelf eenvoudig voor de gek. Gokken is een vruchteloze bezigheid. En terwijl de media veel publiciteit geven aan de zeer weinige winnaars, hoort u zelden iets over de miljoenen verliezers.

Gokken en de bijbel

„Dwaasheid, zwakheid, hartstocht, razernij, ontvluchting van de werkelijkheid, avontuur, wilde dromen, overtredingen en een hunkering risico’s te willen nemen die even snel weer opkomt als dat ze bevredigd wordt — gokken is al deze dingen, te zamen met een vurig verlangen naar rijkdom, dagdromen en allesoverheersende emoties”, aldus het tijdschrift La Repubblica. Geen wonder dat regeringen gokken vaak verbieden, hoewel ze de praktijk misschien huichelachtig toelaten in casino’s met een vergunning of zelf loterijen en dergelijke exploiteren!

Ongeacht hoe mensen over deze kwestie denken, de bijbel geeft te kennen dat gokken en christendom onverenigbaar zijn. Sommigen denken wellicht dat gokken eenvoudig in een economische behoefte voorziet. Maar Jezus leerde ons bidden: „Geef ons heden ons brood voor vandaag.” Hoe zou iemand hebzuchtig om geld kunnen gokken en vervolgens dit bidden? Hoe zou hij de vermaning ter harte kunnen nemen: „Blijft dan eerst het koninkrijk en Zijn rechtvaardigheid zoeken, en al deze andere [materiële] dingen zullen u worden toegevoegd”? — Matthéüs 6:11, 33.

De bijbel geeft bovendien de raad: „Laat uw levenswijze vrij zijn van de liefde voor geld, en weest tevreden met de tegenwoordige dingen” (Hebreeën 13:5). De gokker is vaak verre van tevreden. In feite is hij hebzuchtig, en de bijbel zegt dat hebzuchtige personen ’Gods koninkrijk niet zullen beërven’. — 1 Korinthiërs 6:9, 10.

Sommigen voeren weliswaar aan dat het hun niet om het geld te doen is maar om de opwinding van het gokken. De bijbel veroordeelt echter ronduit personen die goddelijke beginselen uit de weg gaan en personen worden die „meer liefde voor genoegens dan liefde voor God” hebben (2 Timótheüs 3:4, 5). Bovendien zei Jezus: „Gij moet uw naaste liefhebben als uzelf” (Matthéüs 22:39). Hoe kan iemand zijn naaste liefhebben als hij het geld van zijn naaste tracht weg te nemen? Hoe kan gokken in harmonie worden gebracht met het fundamentele beginsel dat ’het gelukkiger is te geven dan te ontvangen’? — Handelingen 20:35.

Wat ook niet over het hoofd gezien dient te worden, is het feit dat gokkers vaak „de god van het Geluk” te hulp roepen, iets wat de bijbel duidelijk veroordeelt. — Jesaja 65:11.

Beschouw ten slotte welke verderfelijke invloed gokken heeft op de „nuttige gewoonten” van een christen (1 Korinthiërs 15:33). De christelijke levenswijze is er een van hard werk en ijver (Efeziërs 4:28). Jezus zelf toonde dat hij niet verkwistend was toen hij na de wonderbaarlijke vermeerdering van de broden en de vissen de opdracht gaf het overgebleven brood niet weg te gooien (Johannes 6:12, 13). Maar in plaats van in Jezus’ voetstappen te treden, vertoont de gokker meer overeenkomst met de verloren zoon uit Jezus’ gelijkenis, die „zijn bezit [verkwistte] door een losbandig leven te leiden”. — Lukas 15:13.

Ware christenen houden zich dus afzijdig van de valstrik van het gokken in welke vorm dan ook. Het maakt voor hen geen verschil of er grote of kleine bedragen mee gemoeid zijn. Het is zoals Jezus zei: „Wie getrouw is in het geringste, is ook getrouw in veel, en wie onrechtvaardig is in het geringste, is ook onrechtvaardig in veel.” — Lukas 16:10.

Het is interessant dat Jehovah’s Getuigen velen die in de strik van dwangmatig gokken waren geraakt, geholpen hebben zich daaruit vrij te maken. (Zie de vorige bladzijde.) Zulke personen voelen niet langer de adrenaline door hun bloed jagen zoals toen zij gokten, maar hebben nu een werkelijk doel in het leven. En in plaats van zich bezig te houden met een praktijk die de gezondheid en het gezinsleven verwoest, zijn zij „rijk . . . in voortreffelijke werken”. Zij zijn „mededeelzaam” in plaats dat zij klaarstaan om op slinkse wijze het zuurverdiende geld van iemand anders weg te nemen. Zij hebben ’het werkelijke leven stevig vastgegrepen’ en bevinden zich niet langer in de fantasiewereld van het gokken (1 Timótheüs 6:18, 19). Aldus zijn zij de werkelijke winnaars geworden!

[Inzet op blz. 13]

„De werkelijke kansverhouding — het feit dat 90 procent van de gokkers verliest — maakt op hen geen indruk. Zij geloven dat zij daar immuun voor zijn, dat zij bijzonder zijn.” — Psychology Today.

[Kader op blz. 14]

Ik was een gokker

Ik raakte op mijn twaalfde verslingerd aan pokeren. Nadat ik was getrouwd, zette ik deze gewoonte voort. Ik begon gewoonlijk om negen uur ’s avonds te gokken en hield om vijf of zes uur in de morgen op. Verdoofd van moeheid probeerde ik hierna te gaan werken. Vaak lukte mij dat niet.

Het gokken begon mijn gezinsleven en mijn persoonlijkheid te verwoesten. Bij poker heb je een heleboel bluf nodig. Ik merkte dat ik mij bluffend en liegend door het werkelijke leven heen sloeg. Toen kwamen de geldproblemen. Als ik won, kreeg ik de drang om het meteen te besteden, dus hield ik het niet lang in mijn zak. Niet lang daarna liep mijn huwelijk stuk.

In 1972 klopten twee getuigen van Jehovah bij mij aan. Terwijl zij met mij spraken, dacht ik: ’Niemand doet iets voor niets. Zij moeten gewoon een heimelijk motief hebben.’ (Een pokerspeler traint zichzelf om wantrouwend te staan tegenover alles!) Maar na verloop van tijd besefte ik dat het niet zo was. Ik ging naar een van hun vergaderingen, en hoewel ik niet alles begreep, was ik onder de indruk van hun ordelijkheid, de onderlinge harmonie en hun vriendelijkheid.

Ik begon de bijbel te bestuderen. En het gokken? Ik moest er helemaal mee stoppen. Maar wanneer de bijbelse waarheid je leven binnenkomt, verlies je de motivatie om te gokken. Zo wist ik met grote inspanning te stoppen. Ik werd in 1975 gedoopt.

De voordelen zijn enorm geweest. Mijn gezondheid is vooruitgegaan — en ook mijn persoonlijkheid. Mijn leven wordt niet langer overheerst door gokken, maar nu nemen geestelijke belangen de belangrijkste plaats in. Voordien werd ik alleen door medegokkers gerespecteerd. Nu ervaar ik de liefde van de gemeente waar ik als ouderling dien. Ik besef nu dat de gokker een verliezer is. En de bijbelse waarheden hebben mij geholpen dit in te zien. — Ingezonden.

[Illustratie op blz. 15]

Is het passend voor een christen om te gokken en toch te bidden: „Geef ons heden ons brood voor vandaag”?