Het anemoonvisje en de zeeanemoon

Symbiose betekent „samenleven”. Wanneer beide partijen daar voordeel van hebben, spreekt men van mutualisme. Dat is het geval met meneer Anemoonvis en meneer Zeeanemoon.

Hoe functioneert hun relatie?

De tentakels van de zeeanemoon zijn bedekt met netelcellen. Wanneer roofvissen ertoe worden verleid om in achtervolging van het geagiteerd bewegende anemoonvisje de zeeanemoon binnen te zwemmen, worden ze gestoken, gedood en opgegeten door de zeeanemoon. Het anemoonvisje op zijn beurt voedt zich met de restjes van het voedsel van de anemoon — waarbij hij de brokjes vaak zelfs uit de mond van de anemoon weghaalt.

Maar waarom wordt de anemoonvis niet gestoken en opgegeten door zijn gastheer, vooral wanneer de vis voedsel steelt uit de mond van zijn gastheer?

Geleerden hebben ontdekt dat de immuniteit van de anemoonvis niet berust op erkentelijkheid van de kant van de zeeanemoon voor de diensten van zijn onderhuurder. Een verandering in de slijmlaag die de vis bedekt, verhindert het afvuren van de giftige netelcellen van de zeeanemoon. Meneer Zeeanemoon trekt voordeel van de relatie maar het is meneer Anemoonvis die het voor het zeggen heeft in hun gezamenlijke bedrijfsvoering.