Van onze lezers

Kanker — Kunt u de strijd ertegen winnen?

Ik wil u bedanken voor uw artikelen over „Kanker — Kunt u de strijd ertegen winnen?” (8 oktober 1986) Toen ik dat tijdschrift ontving, had ik er geen idee van dat er twee weken later zou worden vastgesteld dat ik deze „angstwekkende” ziekte had. Maar ik ben jong en in mijn geval vond er een vroege diagnose plaats, wat er allemaal toe bijdraagt dat ik 90% kans heb volledig te genezen. Dank zij uw artikelen begreep ik veel meer van kanker dan ik waarschijnlijk ooit zou hebben gedaan en wist ik zelfs welke vragen ik mijn artsen moest stellen.

L. F., Verenigde Staten

Hartelijk dank voor uw artikelen over kanker. Ik ben er zeker van dat velen die aan deze verschrikkelijke ziekte lijden, de artikelen aanmoedigend zullen vinden. Het is fijn om voor de verandering eens juiste inlichtingen over het onderwerp te lezen. De kranten publiceren bijna nooit de succesverhalen van de duizenden mensen die kanker hebben overwonnen, maar de enkeling die beroemd is en er het slachtoffer van wordt, haalt de voorpagina. Dit is heel nadelig voor degenen die eraan lijden, omdat ons leven draait om hoop.

J. W., Engeland

Wat verkwikkend en versterkend was het artikel over kanker. Toen ik het tijdschrift kreeg, had ik nog maar twee dagen daarvoor in het ziekenhuis een dierbare vriend opgezocht bij wie wegens kanker een been was afgezet. Ik wilde een woord van aanmoediging hebben wanneer ik hem weer zou bezoeken. Uw artikelen bevatten alles wat ik nodig had, en ik nam ze op de band op zodat hij er in bed naar kon luisteren. Al het materiaal is interessant, maar ik was vooral onder de indruk van de inlichtingen op bladzijde 12 onder het kopje „Kankertherapieën onder de ogen zien”.

A. M., Dominicaanse Republiek

Stotteren overwinnen

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het roerend eens ben met de commentaren in het artikel „Begrip opbrengen voor de problemen van stotteraars” (8 november 1986). Ik heb zelf lang met dit spraakgebrek geworsteld. Ik wil eraan toevoegen dat men stotteraars altijd de gelegenheid moet geven om af te maken wat zij begonnen zijn te zeggen, ongeacht hoe lang het duurt. Het heeft mij altijd gestoken wanneer de persoon tot wie ik sprak de zinnen voor mij afmaakte, en dan meestal dingen voor mij zei die ik niet had willen zeggen. Dit is vooral belangrijk wanneer de stotteraar een kind is. Sinds ik een van Jehovah’s Getuigen ben geworden, heb ik grote vorderingen gemaakt om mijn stotteren te overwinnen. Met anderen spreken tijdens het predikingswerk dwingt mij om mij te concentreren op hun problemen en hun gedachten, en ik heb geen tijd om mij zorgen te maken over mijn eigen spraakprobleem. Dit is een hulp geweest.

B. Z., Bondsrepubliek Duitsland

Het artikel „Begrip opbrengen voor de problemen van stotteraars” is heel nuttig voor mij geweest. Het hielp mij mijn kind te begrijpen, die vanaf zijn zesde heeft gestotterd. Ik hoop dat alle ouders van zulke kinderen dit artikel zullen lezen omdat het ons werkelijk helpt met onze kinderen te communiceren. Ik wil andere ouders er werkelijk toe aanmoedigen het hun kinderen niet te beletten wanneer zij proberen iets te zeggen.

J. K., Malta

Ik wil u bedanken voor het artikel over stotteren. Het heeft mij doen beseffen dat ook andere mensen met dit probleem zitten. Het lijkt ongelofelijk, maar ik begin over mijn stotteren heen te komen doordat ik een behandeling volg genaamd „Ritme tegen stotteren”. Er wordt een apparaatje gebruikt dat pulsen uitzendt via een oortelefoontje. Dit dient als een leidraad om de woorden lettergreep voor lettergreep uit te spreken.

D. C., Spanje