Het geheim van een lang leven

ALS normaal mens zult u graag heel lang willen leven. Maar hoe lang kunt u verwachten te leven? Waar ligt de uiterste grens voor de levensduur van de mens? Kunt u iets doen om uw levensduur te verlengen? Wat is het geheim van een lang leven? Dit zijn goede vragen, en het vinden van het antwoord erop kan u helpen veel langer te leven dan momenteel mogelijk schijnt.

Alvorens op zoek te gaan naar deze antwoorden, moeten wij het verschil tussen twee belangrijke uitdrukkingen verduidelijken: mogelijke levensduur en levensverwachting. Mogelijke levensduur heeft betrekking op de biologische grens aan de lengte van het leven. Levensverwachting heeft betrekking op het gemiddelde te verwachten aantal levensjaren van een groep personen die in dezelfde tijd zijn geboren. Droevig genoeg is de levensverwachting van de mens in de loop van de geschiedenis zeer ver achter gebleven bij zijn mogelijke levensduur.

Levensverwachting in verschillende tijdsperioden

„In al de dagen die een mens leeft, ziet en ondergaat hij wellicht vele dingen die hem zeer onaangenaam zijn. Want ik stel de grens van een mensenleven op zeventig jaren.” Dit waren de woorden van Solon, een Atheense staatsman en Griekse wetgever die leefde omstreeks 600 v.G.T. Dus volgens hem was de mogelijke levensduur 70 jaar. Maar volgens de datums op grafschriften bedroeg de levensverwachting in Griekenland omstreeks 400 v.G.T. ongeveer 29 jaar.

In de oudheid verschilde de levensverwachting in verscheidene Europese landen klaarblijkelijk niet erg veel van die in het oude Griekenland. Wegens de hoge kindersterfte bleef de levensverwachting ver onder de mogelijke levensduur. Het kader op de volgende bladzijde geeft van enkele Europese landen de gemiddelde leeftijd bij het sterven weer, en maakt een vergelijking mogelijk tussen de levensverwachting in de oudheid, rond 1900 en in de huidige tijd.

Als u de cijfers in het kader bekijkt, zult u bemerken dat er gedurende deze 20ste eeuw een opmerkelijke stijging in de levensverwachting werd bereikt. De vraag zou daarom bij u op kunnen komen: Hoe lang zal deze stijging voortgaan? Betreffende de stijging van de levensverwachting schreven James F. Fries en Lawrence M. Crapo in hun werk Vitality and Aging, 1981, blz. 74-76:

„De gemiddelde levensduur in de Verenigde Staten is van ongeveer 47 jaar rond de eeuwwisseling toegenomen tot meer dan 73 jaar thans, een toename van meer dan 25 jaar. . . . Een kritische beschouwing van deze gegevens toont echter aan dat de stijging van de levensverwachting veeleer het resultaat is van de eliminatie van voortijdige sterfgevallen dan van verlenging van de natuurlijke levensduur. Wanneer de levensverwachting van specifieke leeftijdsgroepen wordt berekend, is de stijging geringer naarmate de leeftijd hoger wordt. Vanaf de leeftijd van 40 jaar is de levensverwachting betrekkelijk weinig gestegen. Vanaf 75-jarige leeftijd is de stijging nauwelijks waarneembaar. Boven de 85 jaar kan een stijging al helemaal niet meer met zekerheid worden vastgesteld. . . . De beste extrapolaties die wij kunnen maken, geven aan dat de gemiddelde natuurlijke levensduur van de mens vastligt op een maximum van 85 jaar.”

Maar hoe staat het met de mogelijkheid om de levensduur aanmerkelijk te verlengen door middel van een dieet, vitaminen, medicijnen, enzovoort? Op bladzijde 18 van hun boek verklaren Fries en Grapo:

„Honderden jaren lang hebben alchemisten getracht verjongingselixers te vervaardigen, zonder erin te slagen. Aan letterlijk honderden substanties, met inbegrip van kruiden, medicijnen, vitaminen, extracten van dierlijke cellen, gefermenteerde melk en verscheidene serums en drankjes, zijn verjongende eigenschappen toegeschreven, zonder overtuigend bewijs. In ons eigen land zijn de traditionele drankjes van slangeolie in diskrediet geraakt, maar wij slikken nog altijd onze vitaminen. Onlangs is door Aslan in Roemenië het medicijn gerovital aangeprezen als een stof waardoor veroudering wordt voorkomen. Gerovital, met als voornaamste bestanddeel het bij plaatselijke verdovingen toegepaste novocaïne, werd gebruikt bij de behandeling van Chroesjtsjov [1894-1971], Soekarno [1901-1970], Ho Tsji Minh [1890-1969] en andere hoogwaardigheidsbekleders. Er bestaan vanzelfsprekend geen bewijzen voor dat deze stof een dergelijke uitwerking zou hebben, en er zijn geen redenen om zonder voorafgaand onderzoek te veronderstellen dat ze die zou moeten bezitten. De personen die door voorstanders van gerovital worden genoemd als vooraanstaande gebruikers zijn allen gestorven, en op weinig in het oog springende leeftijden.

In 1974 publiceerden Packer en Smith een verhandeling in een invloedrijk Amerikaans wetenschappelijk tijdschrift waarin zij verslag deden over experimenten die schenen aan te tonen dat vitamine E de levensduur van normale in een laboratoriumkolf gekweekte menselijke bindweefselcellen aanmerkelijk verhoogde. Later trokken zij deze bewering in, toen noch zijzelf noch anderen in staat waren de experimentele resultaten te reproduceren. Tot op heden is van geen dieet, levenswijze, vitamine, medicijn of tonicum bewezen dat de levensduur van de mens erdoor verlengd kan worden. Onder de 4 miljard mensen die hebben geleefd en zijn gestorven moet zich bijna elke mogelijke combinatie van dieet, blootstelling aan chemische stoffen en psychologische factoren hebben voorgedaan. De afwezigheid van personen die ver over de honderd jaar zijn geworden, is een krachtig argument voor de stelling dat er geen gemakkelijke weg tot een lang leven bestaat, omdat iemand die dan inmiddels wel zou hebben ontdekt.”

Het is duidelijk dat mensen niet in staat zijn geweest om hun mogelijke levensduur te verlengen, hoewel in het bijzonder door de drastische vermindering van de sterfte aan kinderziekten de levensverwachting enigszins is verlengd. Vanuit menselijk standpunt bestaat er inderdaad weinig hoop dat de mogelijke levensduur zal worden verlengd. Er bestaat echter een verzekerde hoop dat de menselijke levensduur verlengd zal worden. Door middel waarvan?

De levensduur van de mens verlengen

Bijna 2000 jaar geleden vroeg Jezus Christus: „Wie van u kan door bezorgd te zijn een el aan zijn levensduur toevoegen?” (Lukas 12:25) Niemand natuurlijk! Jezus zei echter ook: „De dingen die bij mensen onmogelijk zijn, zijn mogelijk bij God.” — Lukas 18:27.

Gods oorspronkelijke voornemen was dat de mens eeuwig zou leven. De eerste mens, Adam, had de gelegenheid zich te verheugen in een eindeloze levensduur, onder voorwaarde dat hij gehoorzaam was aan God (Genesis 2:15-17). Maar wegens zijn ongehoorzaamheid verspeelde Adam die gelegenheid, en van hem erfde het gehele mensdom de zonde en de dood. — Romeinen 5:12.

Veel van de patriarchen van voor de Vloed, die dichter bij Adams oorspronkelijke volmaaktheid stonden, hadden een levensduur van nabij de duizend jaar (Genesis 5:5-31). Na de Vloed deed zich een plotselinge daling voor in de levensduur van de mens, en betreffende de tijd waarin Mozes leefde, kon hij schrijven: „De dagen van onze jaren zijn op zichzelf genomen zeventig jaren, en indien wegens bijzondere kracht, tachtig jaren; toch is dat waarop ze aandringen moeite en schadelijke dingen.” — Psalm 90:10.

Later voorzei de profeet Jesaja dat God „werkelijk de dood voor eeuwig [zal] verzwelgen, en de Soevereine Heer Jehovah zal stellig de tranen van alle aangezichten wissen” (Jesaja 25:8). Deze belofte werd herhaald in het laatste boek van de bijbel, waar staat dat God „elke traan uit hun ogen [zal] wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn”. — Openbaring 21:4.

Toch vraagt u zich misschien af: Zal ik deze zegeningen automatisch beërven, of moet ik iets doen om ze te verkrijgen? De bijbel vervolgt: „Een ieder die overwint, zal deze dingen beërven, en ik zal zijn God zijn en hij zal mijn zoon zijn. Maar wat de lafhartigen betreft en degenen die geen geloof hebben en degenen die walgelijk zijn in hun vuiligheid en moordenaars en hoereerders en degenen die spiritisme beoefenen en afgodendienaars en alle leugenaars, hun deel zal zijn in het meer dat met vuur en zwavel brandt. Dit betekent de tweede dood.” — Openbaring 21:7, 8.

Ja, om eeuwig te kunnen leven, moet u een overwinnaar zijn, dat wil zeggen, u moet u niet laten overwinnen door de wereld met haar in Openbaring 21:8 genoemde praktijken. Evenzo is het van het grootste belang dat u kennis in u opneemt van God en van zijn Zoon. — Johannes 17:3.

Zult u een overwinnaar zijn? Zult u zich onder de miljoenen bevinden die op het punt staan gezegend te worden met een lang leven, een eeuwigdurend leven? Door van uw kant de juiste stappen te doen, zult u in staat zijn deze vragen bevestigend te beantwoorden.

[Tabel op blz. 21]

Levensverwachting

Land In de Omstreeks Thans

oudheida 1900

Bulgarije 39 40 72

Duitsland 35 47 73

Engeland 33 50 74

Frankrijk 28 47 75

Griekenland 29 40 74

Hongarije 36 38 70

Italië 27 45 74

Joegoslavië 33 52b 70

Oostenrijk 37 40 73

Roemenië 34 42c 71

Spanje 37 35 76

De gegevens komen uit History of Human Life Span and Mortality, door Gy. Acsádi en J. Nemeskéri, Boedapest, 1970, blz. 222, en uit Old Age Among the Ancient Greeks, door Bessie E. Richardson, blz. 234. Voor de periode rond 1900 komen de gegevens uit het Demographic Yearbook, 1967, door de Verenigde Naties, New York, 1968, blz. 722-738, en uit The Milbank Memorial Fund Quarterly, Jrg. 38, 1960, blz. 132. Voor de huidige tijd komen de gegevens uit 1986 World Population Data Sheet, gepubliceerd door het Population Reference Bureau.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 20]

„Honderden jaren lang hebben alchemisten vruchteloos getracht verjongingselixers te vervaardigen”

[Verantwoording]

The Bettmann Archive