Van onze lezers
Hulp uit „Ontwaakt!”
Onlangs kreeg ik de gelegenheid om aan dertien groepen in een openbare school, een totaal van 52 klassen, godsdienstles te geven. Dank zij „Ontwaakt!” was ik in staat hen vele nuttige dingen te onderwijzen die hun ontwikkeling ten goede zullen komen. Sommige onderwerpen die ik heb gebruikt, zijn: Oplossingen voor een gekwelde wereld, Seksueel misbruik van kinderen, Hoererij, Homoseksualiteit, Gebruik van drugs, en de Naam van Jehovah God. Ik had het gevoel dat de leerlingen werkelijk van de inlichtingen hebben genoten. Dank jullie wel.
O. M., Brazilië
Hoe belangrijk is een knap uiterlijk?
Uw artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe belangrijk is een knap uiterlijk?” (8 januari 1986) is niet slechts voor de jongeren. Ik ben 42 jaar en heb er altijd moeite mee gehad vrede met mijn uiterlijk te hebben, omdat ik misselijk van mezelf werd als ik in de spiegel keek. Dit is in de afgelopen veertien jaar enorm verergerd daar ik het slachtoffer werd van een ernstige vorm van chronische depressiviteit. Uw inlichtingen deden mij beseffen dat ik er heel gewoon uitzie, niet beter en niet slechter dan anderen. Ik heb ook andere talenten die veel zwaarder tellen dan enige lichamelijke beperking.
N. H., Indiana (VS)
Syndroom van Guillain-Barré
Persoonlijke ervaringen in uw tijdschrift zijn altijd zo aanmoedigend, maar nog nooit heeft iets ons zo veel gedaan als de ervaring van Winston Peacock, „Zal ik ooit weer lopen?” (8 januari 1986) Toen wij dit tijdschrift ontvingen, was onze lieve 23-jarige dochter al vijf weken verlamd door het syndroom van Guillain-Barré. Wij hadden er nog nooit eerder van gehoord en wij vroegen ons af of zij ooit weer zou kunnen lopen. Nadat wij Winston Peacock’s ervaring hadden gelezen en de verklaring wat dit syndroom nu precies inhoudt, voelden wij ons zo opgemonterd en aangemoedigd. Wij konden bijna elke vooruitgang die hij ervoer, ook bij Sally zien plaatsvinden. En nu, na negen weken, kan ook zij met behulp van een looprek lopen, en wij hopen dat zij weer spoedig thuis zal zijn om voor haar zeventien maanden oude dochtertje te zorgen. Heel hartelijk dank.
C. en P. U., Engeland
Honden — ’s mensen beste vriend?
Ik ben een postbesteller en ik wil u bedanken voor het artikel „Honden — Altijd ’s mensen beste vriend?” (22 mei 1985) Toen ik het artikel las, begon ik te begrijpen dat een hond instinctief alles najaagt wat beweegt. Het is mij vaak overkomen dat honden mij angst aanjoegen en ik het op een lopen zette, en dan problemen ontstonden. Eén hapte in mijn tas. Ik wil u vertellen wat ik met een Dobermann ondervond na uw artikel gelezen te hebben. Zoals gewoonlijk gebruik ik de intercom om de huiseigenaar te roepen wanneer ik een aangetekende brief heb. Die dag belde ik aan en sprak met de eigenaar, maar daar kwam zijn grote Dobermann aan, die pardoes over de muur sprong. Woest blaffend stond hij niet toe dat ik mij bewoog. Ik herinnerde mij het artikel en bleef stokstijf staan, terwijl ik mij kalm voordeed. Uiteindelijk kreeg de eigenaar hem weer aan zijn kant van de muur. Hoe dan ook, bang was ik wel, maar dank zij uw inlichtingen heb ik dit voorval zonder kleerscheuren overleefd. Gaat u er alstublieft mee voort deze interessante inlichtingen te publiceren die iedereen van nut kunnen zijn.
G. T., Italië
Kruiswoordpuzzels een hulp
Ik ben pas begonnen met Jehovah’s Getuigen de bijbel te bestuderen, en in het begin had ik er moeite mee de verschillende bijbelboeken te vinden en mij met de namen vertrouwd te maken. Maar de kruiswoordpuzzels in „Ontwaakt!” hebben mij heel erg geholpen.
S. C., Schotland