Misdaad — Bestaat er een oplossing?

AANGEZIEN misdaad ons allen beïnvloedt, direct of indirect, blijft de vraag: Bestaat er een oplossing? Rechter Richard Neely van het Hooggerechtshof van West Virginia oppert: „Misdaad bij de wortel aanpakken betekent een zo omvangrijke reorganisatie van de maatschappij dat maar weinigen bereid zijn zo iets te ondernemen.” (Wij cursiveren.) Volgens hem „is noch de wetenschappelijke kennis noch de politieke wil aanwezig om de fundamentele oorzaken van misdaad uit te bannen”.

Waarom zou dat zijn? Hij betoogt dat de mensen die het meest van misdaad te lijden hebben, degenen die „wonen in getto’s of verpauperende arbeidersbuurten”, ook degenen zijn met de minste directe politieke macht. Rechter Neely verklaart: „Men dient te beseffen dat slachtoffers van misdaad geen georganiseerde belangengroep vormen.” Zij hebben daarom weinig of geen politieke invloed. Degenen die wel politieke macht hebben, leven in hoofdzaak buiten de sfeer van gewone criminele activiteiten — zij maken geen gebruik van openbaar vervoer en wonen niet in sloppenwijken. En in sommige gevallen, zo stelt hij, zou een sterkere nadruk op wetshandhaving hun eigen witte-boordencriminaliteit bedreigen. In grote trekken geldt dit voor de meeste delen van de aarde. De grote massa’s met de lage inkomens zijn derhalve vaker het slachtoffer van misdaad en van politieke huichelarij.

Maar er is nog een belangrijke factor die de strijd tegen de misdaad bemoeilijkt — de menselijke aard zelf. „Wellust, hebzucht, agressie en grootheidswaan maken onlosmakelijk deel uit van de aard van mensen”, zegt rechter Neely. Dat feit is duidelijk geweest sinds Kaïn zijn broer Abel vermoordde. — Genesis 4:3-11.

Het kwaad in de menselijke natuur is echter een probleem dat de moderne psychologie niet onder de ogen wil zien. In een interview met Ontwaakt! verklaarde Dr. Samenow: „Over het algemeen moet gezegd worden dat een heleboel mensen op het terrein van de geestelijke gezondheid nog niet echt iets hebben proberen te doen aan het probleem van het kwaad.”

Veel misdadigers willen hun ’wellust, hebzucht en agressie’ echter niet afleggen. Zij weigeren daarom zich te laten helpen door therapie en reclasseringsprogramma’s. In Californië bijvoorbeeld hebben de gedetineerden zich verzet tegen iedere therapeutische benadering. „Het argument van de gevangenen is dat therapie een illusie is omdat er onvoldoende wetenschappelijke kennis bestaat over sociale wederaanpassing . . . Ongeacht waarom zij ermee ophouden [misdadigers te zijn], zo luidt hun argumentatie, het zal niet het resultaat zijn geweest van een gevangenistherapie.” Zij stellen dat „de gevangenis er als straf is, kort en goed. In overeenstemming daarmee willen zij dat iedere veroordeelde precies weet hoe lang hij moet zitten als hij de bak ingaat, zodat hij niet dat Kafkaëske [irrationele] reclasseringsspelletje hoeft te spelen”. — Why Courts Don’t Work, rechter R. Neely.

Kan een misdadiger veranderen?

Toch zijn sommige misdadigers wel bereid geweest in hervormingsprogramma’s mee te werken. In het programma van Yochelson en Samenow werd een drastische benadering gebruikt. Zij berichten: „Wij maken het heel duidelijk dat er vanuit ons gezichtspunt niets van de levenswijze van de misdadiger over moet blijven. Nieuwe kleren aantrekken over oude en gevlekte is niet genoeg; de oude kleren moeten als besmet en ongezond bezien worden en vervolgens afgedankt en vernietigd worden. De misdadiger moet zijn oude patronen uitbannen en in elk opzicht verantwoordelijk worden.”

Op soortgelijke wijze raadde de apostel Paulus in de bijbel aan: „Legt de oude persoonlijkheid met haar praktijken af en bekleedt u met de nieuwe persoonlijkheid, die door middel van nauwkeurige kennis wordt vernieuwd naar het beeld van Degene die ze schiep.” — Kolossenzen 3:9, 10.

Dat veranderingen mogelijk zijn, blijkt uit Paulus’ eigen opmerking als hij een opsomming heeft gegeven van de personen die Gods koninkrijk niet zullen beërven — hoereerders, dieven, afpersers en anderen. Hij zegt: „Toch zijn sommigen van u dat geweest. Maar gij zijt rein gewassen . . . in de naam van onze Heer Jezus Christus en met de geest van onze God” (1 Korinthiërs 6:9-11). Tegenwoordig zijn er bijna drie miljoen actieve getuigen van Jehovah, van wie de meesten beslist veranderingen hebben moeten aanbrengen in hun denken. Sommigen leidden een misdadig leven totdat zij die verandering aanbrachten.

Eén geval is dat van een vroegere diamantdief wiens verhaal in de Ontwaakt! van 8 februari 1984 stond. Hij was een beroepsmisdadiger in Londen. Toen hij uiteindelijk een studie van de bijbel aanvaardde en „de nieuwe persoonlijkheid” aandeed, gaf hij zichzelf bij de politie aan en bekende zijn misdaden. Na een straf van vijf jaar te hebben uitgezeten kwam hij terug in de maatschappij om een zedelijk hervormd leven te leiden. Was dat gemakkelijk voor hem? Hij antwoordt:

„Het was niet eenvoudig mijn kijk op het leven te veranderen. Vechtpartijen niet meegerekend, was het zwaarste lichamelijke werk dat ik ooit had verricht, het wassen van mijn auto geweest. Ik moest nu wennen aan een achturige werkdag . . . Vóór die tijd had ik mij nooit bekommerd om enige regelmaat in het leven, maar nu werd een ordelijk ingedeeld leven belangrijk. Ordelijkheid en zelfdiscipline, in welke vorm maar ook, had ik altijd ver beneden mijn waardigheid gevonden. Nu was het noodzakelijk om te aanvaarden dat mijn manier en mijn ideeën niet altijd juist hoefden te zijn.” — Vergelijk dit met „Profiel van een geharde misdadiger” op blz. 9.

Maar hij voerde de veranderingen door. Was het de moeite waard? „Ik wil niet beweren dat het eenvoudig is geweest”, antwoordde hij. „Maar het is beslist de moeite waard geweest.”

Maar waarom zou iemand zijn leven willen veranderen om zich aan bijbelse beginselen aan te passen? Omdat daarvoor een heel krachtige motivatie bestaat — de gelegenheid om voor eeuwig op een paradijsaarde te leven. Dat was wat Jezus beloofde aan de misdadiger die naast hem stierf, toen Hij zei: „Voorwaar, ik zeg u heden: Gij zult met mij in het Paradijs zijn” (Lukas 23:43). Natuurlijk zou de boosdoener niet in het aardse Paradijs kunnen blijven als hij zijn criminele loopbaan zou voortzetten — hij zal berouw moeten hebben en zijn leven moeten beteren.

Maar hoe succesvol een hervormingsprogramma ook mag zijn, nog steeds is het oude gezegde waar: „Je kunt een paard naar water leiden, maar je kunt het niet dwingen te drinken.” Bestaat er dan helemaal geen oplossing voor het misdaadprobleem van de wereld? Toch wel — een heel drastische oplossing.

Hoe misdaad zal eindigen

De bijbel gaf te kennen dat er een tijd zou komen waarin de mensheid onder steeds meer rampen gebukt zou gaan. Daaronder noemde Jezus ook een „toenemen der wetteloosheid” (Matthéüs 24:12). De apostel Paulus profeteerde „dat er in de laatste dagen kritieke tijden zullen aanbreken, die moeilijk zijn door te komen. Want de mensen zullen zichzelf liefhebben, het geld liefhebben, . . . ongehoorzaam [zijn] aan ouders, . . . deloyaal, geen natuurlijke genegenheid hebbend, . . . zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor het goede”. — 2 Timótheüs 3:1-5.

Hoewel de mensheid altijd in meerdere of mindere mate door misdaad en kwaad is gekweld, zijn sinds het jaar 1914 de bijbelse profetieën over het einde van dit corrupte samenstel van dingen op een opmerkelijke wijze in vervulling gegaan. (Vergelijk Matthéüs 24, Lukas 21, Markus 13 en Openbaring 6:1-8.) De tijd is daarom nabij dat Gods rechtvaardige koninkrijksregering tegen zijn vijanden op aarde in actie zal komen. Onder deze vijanden zijn ook de misdadigers die opzettelijk een leven van misdaad verkiezen, omdat „onrechtvaardigen Gods koninkrijk niet zullen beërven”. —1 Korinthiërs 6:9.

Als iemand dus niet wil veranderen, wat is dan het alternatief? De bijbel antwoordt: „De boosdoeners zelf zullen afgesneden worden . . . Nog maar een korte tijd en de goddeloze zal er niet meer zijn.” Ja, spoedig zal de aarde gereinigd worden van alle misdadige elementen — religieus, politiek of maatschappelijk. Na Gods reinigende oorlog van Armageddon zullen op aarde alleen zij in leven zijn gebleven die „op Jehovah hopen”. Zij zullen de aarde bezitten en zij zullen er „inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede”. — Psalm 37:9-11; Openbaring 16:14, 16.

Dit is de enige manier, want het is zoals de bijbel verklaart: „Al zou de goddeloze gunst worden betoond, hij zal eenvoudig geen rechtvaardigheid leren. In het land van oprechtheid zal hij onrecht plegen” (Jesaja 26:10). Gods „nieuwe hemelen en een nieuwe aarde” waarin ’rechtvaardigheid zal wonen’ vormt de enige uitvoerbare oplossing voor de problemen van misdaad en zonde van de mensheid — en in dat samenstel zullen alleen zij verblijven die rechtvaardigheid kiezen. — 2 Petrus 3:13.

[Inzet op blz. 10]

„Misdaad bij de wortel aanpakken betekent een zo omvangrijke reorganisatie van de maatschappij dat maar weinigen bereid zijn zo iets te ondernemen”

[Inzet op blz. 11]

’Een heleboel mensen op het terrein van de geestelijke gezondheid hebben nog niet echt iets proberen te doen aan het probleem van het kwaad’

[Inzet op blz. 11]

’Niets van de levenswijze van de misdadiger moet bewaard worden. Hij moet zijn oude patronen uitbannen en in elk opzicht verantwoordelijk worden’