Wordt u door misdaad bedreigd?

Was u ooit het slachtoffer van straatroof, of kent u iemand wie dat is overkomen?

Bent u bang na zonsondergang op straat te komen? En neemt u als u toch buiten komt, speciale voorzorgsmaatregelen?

Gebruikt u op bepaalde uren van de dag maar liever niet de ondergrondse, de tram of de bus?

Als u kleine kinderen hebt, zegt u hun dan dat zij niet met vreemden mogen praten?

Maakt u zich er zorgen over dat uw kinderen op school aangevallen kunnen worden?

Hebt u meer dan één slot op uw deur? En een alarminstallatie of speciaal slot op uw auto? Zet u uw fiets op slot als u hem op straat laat staan?

Als u een van deze vragen met ja hebt beantwoord, dan ziet u misdaad als een reële bedreiging.

IN RECENTE jaren zijn mensen zich sterker bewust geworden van criminaliteit. Waarom? Omdat ze hun buurt, hun vrienden, hun gezin, henzelf heeft beïnvloed. Zoals The New York Times het in een kop stelde: „Vrees voor misdaad is deel van het stadsleven geworden”. Het artikel vervolgde: „Voor de inwoners van New York, rijk zowel als arm, is misdaad niet meer iets wat anderen overkomt. Misdaad dringt door tot in alle delen van de stad en heeft veranderingen afgedwongen — sommige subtiel, andere enorm — in de manier waarop mensen leven.” En dat geldt niet alleen voor New York, maar voor vele steden over de hele wereld.

Misdaad — Wereldwijd een „groei-industrie”

INDIA: Misdaad is geenszins alleen een Amerikaans probleem. Het is een wereldwijde plaag. Zo sprak bijvoorbeeld het tijdschrift India Today over de noordelijke staat Bihar als een „kidnappers-koninkrijk”. De broer van iemand die ontvoerd was, zei: „Er heerst een volslagen terreur. Als de zon onder is, komen we niet meer buiten. We leven in een voortdurende vrees.” Een andere krantekop luidde: „Georganiseerde misdaad een groei-industrie in India”.

ITALIË: Ook Italië heeft zijn misdaadprobleem — en niet alleen met de mafia. Er is ook „de Camorra, een misdaadrijk dat meer dan een eeuw geleden werd opgezet volgens dezelfde formule als de Siciliaanse mafia, een staat binnen de staat”, zo schrijft The Washington Post. Dit misdaadgenootschap „is naar men gelooft verantwoordelijk geweest voor bijna 1000 moorden in de afgelopen drie jaar”, aldus dezelfde bron.

JAPAN: Misdaad geeft reden tot bezorgdheid in de Japanse samenleving. Een krant berichtte onlangs dat Japan 2330 misdaadbenden telt die bij de politie bekend zijn, met een totaal van bijna 100.000 bendeleden.

CHINA: De regering probeert met drastische maatregelen een „groeiend misdaadprobleem” terug te dringen, aldus de Far Eastern Economic Review. Moordenaars en verkrachters krijgen soms een openbare terechtstelling, en andere misdadigers worden door de straten gevoerd met een groot stuk karton voor hun borst waarop hun naam en hun misdrijf te lezen staat.

BRAZILIË: Uit een enquête in São Paulo en Rio de Janeiro bleek dat 65% van de bevolking bepaalde gevaarlijke buurten bewust mijdt; 85% draagt geen juwelen meer als zij uitgaan. Meer dan 90% gelooft op ieder willekeurig moment aangevallen te kunnen worden.

NIGERIA: Misdaad is ook in Afrikaanse landen niet meer weg te denken. Schrijvend in de New Nigerian verklaarde correspondent A. Adamu: „Inbraak, gewapende overvallen, brandstichting, moord en verminking, de afschuwelijke wreedheid waarmee deze dingen tegenwoordig in dit land bedreven worden, maakt dat wij moeten zoeken naar woorden als wij willen beschrijven welke toestand van angst en onrust de misdaad in de geest van de mensen heeft gecreëerd.”

Ja, in de meeste grote steden waart de vrees voor misdaad rond. Deze wijd en zijd waargenomen criminaliteit belemmert de vrijheid van de ordelievende burgers. En mensen zijn het beu bedreigd te worden en onvoldoende beschermd te zijn. Wanneer dus een burger zelf tegen misdadigers optreedt, is de eerste reactie een brede golf van sympathie.

Maar waarom keren zo velen zich tot de misdaad? Zou, in tegenspraak met het oude gezegde, misdaad wèl lonend zijn?