Van onze lezers

Aan werkloosheid het hoofd bieden

Uw artikel „Hoe aan werkloosheid het hoofd te bieden” [in de Nederlandse uitgave van 22 november 1984] is een zeer grote hulp voor mij geweest om zelf een baan te creëren. Ik was zonder werk gekomen. Maar op grond van de suggesties die in het artikel werden gegeven, kocht ik een fiets die ik gebruik voor het bezorgen van goederen tussen winkels onderling.

G. N. C., Nigeria

Hulp op school

Ik ben 13 jaar oud. Een paar maanden geleden moest ik op school een spreekbeurt houden over insekten. Ik zat er nogal mee in mijn maag omdat ik nog maar twee dagen de tijd had. Toen zag ik uw artikel „Insekten — vrienden of vijanden?” [22 oktober 1984 in het Nederlands] Ik besloot deze inlichtingen te gebruiken. De onderwijzer waardeerde de informatie uit uw tijdschrift heel erg en gaf mij een goed cijfer. Dank u wel dat u dat artikel hebt gedrukt.

D. P., Italië

Werkende echtgenotes

Na het lezen van uw uitgave over „Het inkomen van een echtgenote — Is het de kosten waard?” [Nederlandse uitgave 8 juni 1985] kreeg ik de indruk dat u ertegen was dat echtgenotes werken. Het is niet juist om zo’n artikel te brengen. U schijnt geen idee te hebben van de realiteit. Het loon dat een man ontvangt, is nauwelijks genoeg om de kosten voor het huishouden te dekken. Zonder het beetje dat de vrouw binnenbrengt, zou het huwelijk stuklopen.

F. R., Engeland

In het artikel werd toegegeven dat het soms nodig kan zijn dat een vrouw gaat werken om voor extra inkomsten te zorgen. Maar het kan een zwaardere druk op het huwelijk leggen en als een belemmering worden ervaren bij het opvoeden van de kinderen. Men zal zijn ogen niet mogen sluiten voor deze problemen en ze het hoofd moeten bieden, zoals werd getoond in ons artikel „Werkende echtparen — De sleutel tot succes” [22 mei 1985]. Een echtpaar zal moeten bepalen wat hun behoeften zijn, de kosten moeten berekenen en dan hun eigen beslissing nemen. — Red.

Uw artikelen over ’werkende echtparen’ [22 mei 1985] en „Het inkomen van een echtgenote — Is het de kosten waard?” [8 juni 1985] waren zeer evenwichtig in hun benadering en suggesties met betrekking tot het geval dat zowel echtgenoot als echtgenote zich genoodzaakt zien om te werken om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Mijn man werkt voor zichzelf als naaimachinereparateur en hij leerde mij onlangs hoe ik de machines kan schoonmaken en oliën zodat hij zich kan concentreren op de reparaties. Zo kan hij meer werk aannemen zonder langer te hoeven werken, en wij kunnen gezamenlijk thuis werken. Misschien kunnen andere mannen die een zelfstandig beroep hebben hun vrouwen of oudere kinderen een of ander nuttig onderdeel van het werk leren zodat zij in staat zijn meer geld te verdienen terwijl zij gezamenlijk werken.

E. P., Texas (VS)

Ik heb net het artikel „Het inkomen van een echtgenote — Is het de kosten waard?” en de twee interviews gelezen. Net als de moeder die haar baan opgaf omdat het nodig was tijd met haar kind door te brengen, heb ook ik drie maanden lang gewerkt en vervolgens mijn baan opgegeven, omdat ik in mijn beide zoontjes een verandering (ten nadele) bemerkte. Nu heb ik een deeltijdbaantje en kan ik onze kinderen bij hun vader laten terwijl ik werk.

D. C., Ohio (VS)