Jehovah’s lof wordt gehoord op de eilanden

IN 1969 kwam een zendeling van Jehovah’s Getuigen in contact met Obasan, een huisvrouw van middelbare leeftijd die een diacones was bij de zevendedagsadventisten in Belau, een prachtige tropische eilandengroep in het westelijk deel van de Stille Oceaan. Zij begonnen met een wekelijkse huisbijbelstudie, hoewel de zendeling nog steeds worstelde met de Palauaanse taal.

Eén schriftplaats die indruk maakte op Obasan, was Psalm 37:10, 11, waar zij las dat het Jehovah’s voornemen is dat de zachtmoedigen de aarde zullen bezitten en in een overvloed van vrede zullen leven. Spoedig ontdekte zij dat Jehovah zelfs onrechtvaardigen tot leven zal wekken, en hun de gelegenheid zal bieden eeuwig leven te verwerven gedurende Christus’ duizendjarige regering. — Handelingen 24:15.

Zij was diep onder de indruk toen zij leerde over Gods liefde, rechtvaardigheid en onpartijdigheid. Kerkleiders bezochten dag en nacht haar huis om haar ervan te overtuigen dat zij moest ophouden met Jehovah’s Getuigen de bijbel te bestuderen. Zij stelde vragen over bijbelse onderwerpen maar kreeg geen bevredigende antwoorden. Op een dag vroeg men haar in de kerk de gemeente voor te gaan in gebed. Zij wist dat als zij tot Jehovah bad, de andere leden daar veel kritiek op zouden hebben. Maar als zij niet tot Jehovah zou bidden, dan zou haar gebed strijdig zijn met wat zij in haar hart geloofde. Zij stond dus op en richtte haar gebed tot Jehovah, en dit leidde er spoedig toe dat zij de kerk verliet. Al gauw vergezelde zij de zendelingen in de prediking van huis tot huis.

Haar echtgenoot was tegen haar „nieuwe” religie gekant. Als hij dronken was, dreigde hij naar het zendelingenhuis te gaan en een visspeer naar hen te gooien. Obasan herinnert zich: „Mijn familie schaamde zich mij van huis tot huis te zien prediken. De meesten van mijn vrienden lieten mij in de steek, en als ik daar nu op terugkijk, besef ik dat ik nooit zonder Jehovah’s hulp had kunnen doorzetten.” De zendelingen hielpen haar het christelijke beginsel van vrouwelijke onderworpenheid te begrijpen en toen zij dit in praktijk was gaan brengen en het vermeed langdurig met haar man te redetwisten, zo vertelt zij, „hield hij ermee op mij tegen te staan en ten slotte begon hij te studeren”. — Efeziërs 5:22.

Obasan werd in 1971 gedoopt en is sinds 1975 in de volle-tijddienst. Vier personen met wie zij studeerde, hebben vorderingen gemaakt tot het punt waarop zij hun leven aan God opdroegen en dit symboliseerden door de waterdoop. Zij heeft ook hulp geboden bij het vertalen van het tijdschrift De Wachttoren en andere publikaties vanuit het Engels in haar Palauaanse moedertaal. Door mensen zoals Obasan wordt de schriftplaats vervuld: „Laten zij Jehovah heerlijkheid toeschrijven, en laten zij op de eilanden zelfs zijn lof vertellen.” — Jesaja 42:12.