Werkloosheid — nog steeds een wereldprobleem

WERKLOOSHEID houdt meer in dan gewoon geen werk hebben. „Geleidelijk verlies je je zelfrespect, je identiteit, al je contact met de buitenwereld”, was de reactie van een vroegere leraar. Een ander die werkloos is, zei: „Ik voel me dood van binnen.” Sommigen zijn na een ontslag zo wanhopig geworden dat zij arbeidsbemiddelaars met de dood hebben bedreigd.

Naarmate het aantal werklozen in de hele wereld toeneemt, wordt echter steeds duidelijker hoe ingewikkeld het probleem is. „Volgens de Internationale Arbeidersorganisatie hebben meer dan 500 miljoen mensen in de derde wereld geen of te weinig werk, berichtte The Toronto Star. In Europa en Noord-Amerika zijn er nog eens 50 miljoen zonder werk”, voegde het bericht eraan toe, daarmee de omvang van het probleem schetsend. Canada betaalde in een periode van tien maanden $6,8 miljard aan werkloosheidsuitkeringen uit, een bedrag dat ongeveer 72 procent hoger lag dan in de corresponderende tien maanden van het jaar ervoor. En onlangs steeg het Canadese werkloosheidspercentage tot 13,5 procent, terwijl dat voordien 11,2 was.

Hoewel het werkloosheidspercentage in de VS in 1984 is gedaald tot 8 procent, bedroeg het in sommige afzonderlijke staten 14,9 procent.

„Voor meer dan 10 miljoen Amerikanen die wanhopig hard een baan nodig hebben en die wíllen werken, is een herstel nog lang niet in zicht”, zegt vakbondspresident Lane Kirkland in U.S. News & World Report.

Vooruitzichten op werk zijn ook in Engeland slecht. Een rapport van de Cambridge Economic Group voorspelt dat de werkloosheid tegen het eind van dit decennium tot boven de vier miljoen zal stijgen.

In acht Europese landen en in Japan zijn er meer werklozen dan vorig jaar, merkt The Economist van 18 februari 1984 op. Afgelopen winter had de Bondsrepubliek Duitsland de hoogste werkloosheidscijfers van haar naoorlogse geschiedenis.

In Joegoslavië „is zo’n 15 procent van de arbeidsbevolking ongeveer 900.000 mensen — werkloos, en hun aantallen nemen nog steeds toe”, zegt U.S. News & World Report.

Eén op de vijf arbeiders in Ivoorkust heeft geen baan, schat het tijdschrift Time.

De gevolgen

Veel mensen hebben geen idee van de psychische, fysieke en sociale gevolgen voor de werkloze en de rest van het gezin, zij hebben er geen weet van hoe erg de frustraties worden als er geen enkele kans aanwezig lijkt om ooit weer aan de slag te komen. Zonder werk zitten „kan een verwoestende uitwerking hebben op de werknemers en hun gezinnen” zegt een rapport over werkloosheid. „Verlies van zelfrespect, slapeloosheid, gezinsmoeilijkheden en mishandeling, depressiviteit, drankmisbruik en zelfs zelfmoord zijn goedgedocumenteerde reacties op het verlies van een baan.” Krantekoppen beweren: „Zelfmoord en misdaad hangen samen met werkloosheid.”

Sommigen bestrijden dat er een samenhang bestaat tussen zelfmoord en economische situatie, maar Amerikaanse onderzoekers wijzen op een met 13 procent gestegen aantal zelfmoorden in de VS gedurende een periode van drie maanden toen de „corresponderende stijging in het werkloosheidscijfer 28 procent bedroeg”. Volgens hun analyse „leidt een stijging van één punt in het jaarlijkse werkloosheidscijfer tot 320 extra zelfmoorden onder mannen per jaar”.

De negatieve psychische effecten zijn ernstig. „Werkloosheid is een moordenaar”, zei een andere krantekop. Het artikel vertelde van een stijging in hart- en vaatziekten en zelfmoorden. Hugh Drummond, een arts die medische stukjes schrijft, noemde werkloosheid „een van de grootste bedreigingen voor de gezondheid”. Een geestelijke verklaarde: „Ik heb begrafenisdiensten geleid van mannen die naar mijn mening zijn gestorven aan werkloosheid.”

Als u werkloos bent, kunt u dan iets doen om de verwoestende effecten ervan beter op te vangen? Zijn er manieren om het hoofd boven water te houden totdat u weer wordt aangenomen? Zijn er manieren om werk te vinden of werk te creëren? Wat kunt u doen aan uw gemoedstoestand, die van zo groot belang is voor het bewaren van uw geestelijk evenwicht?

[Tabel op blz. 3]

WERKLOOSHEIDSCIJFERS

Australië․․․․․․․․․ 9,5% België․․․․․․․․․․․ 14,8%

Canada․․․․․․․․․ ․ 11,2% Frankrijk․․․․․․․․․ 9,8%

Bondsrepubliek Nederland․․․․․․․․ 17,8%

Duitsland․․․․․․․․․ 8,8% Japan․․․․․․․․․․․․․ 2,6%

Italië․․․․․․․․․․․ 12,6% Zwitserland․․․․․․․ 1,0%

Zweden․․․․․․․․․․․․ 3,7% Verenigde Staten․․ 8,0%

Engeland․․․․․․․․․ 12,5%

(Bron: The Economist, 18 februari 1984)