’Waarom mijn kinderen op zondagochtend spelen’

Als antwoord aan een lezer die in gunstige zin over zondagsscholen had geschreven, verklaarde een andere lezer in een brief aan The Toronto Star waarom zijn kinderen niet naar zo’n school gaan: „Verscheidene jaren hebben wij religieus onderricht gezocht — op verschillende zondagsscholen in kerken van uiteenlopende richting. Wij wachtten, vergeefs, tot de kinderen iets over de bijbel, de Tien Geboden, morele leiding, enz., zou worden geleerd. In plaats daarvan kregen zij vingerverven, iglo’s bouwen, wigwams tekenen, enz. Later ging men verder met relativisme, situatie-ethiek, enz.”

Vervolgens beschreef hij zijn eigen ervaring in de kerk zelf: „En boven ging het er al niet veel beter aan toe. Eén predikant kondigde als onderdeel van een preek aan, dat mocht hij ooit hertrouwen, hij eerst met de vrouw zou samenleven. Verder gaf hij toe dat jonge stellen die naar hem toe kwamen om de huwelijksvoltrekking te regelen, de raad kregen eerst te gaan samenleven. Die dag verlieten wij zijn ’kerk’ . . . het ontbrak ons aan de tijd en de energie om te blijven zoeken.” Dus, zo concludeert hij, „dat is de reden waarom mijn kinderen op zondagochtend buiten spelen”. De ware oplossing is, de bijbel met hen te bestuderen.