Van onze lezers

Ziekte door vervuiling

Ik heb met genoegen uw verslag gelezen over het probleem van aan het milieu te wijten ziekten [8 oktober 1983]. Ik was erg ingenomen met de evenwichtige kijk op het probleem en de gepaste nadruk die er werd gelegd op wat mensen nog meer kunnen doen dan alleen „hun stoepje schoonhouden”. Het interne milieu — dat wil zeggen het menselijk lichaam — is van groot belang en wordt door een evenwichtige voeding versterkt en beter bestand gemaakt tegen de uitwerking van vergiften en allergenen.

S. M. B., arts, Connecticut (VS)

De machtige grizzly

Uw artikel over „De machtige grizzly” [22 november 1983] heeft mij zeer verontrust. Ik ben het met u eens dat de berichten in de media over ontmoetingen tussen mensen en grizzlyberen erg overdreven zijn, maar alstublieft, geef degenen die Alaska bezoeken geen verkeerde informatie. Deze dieren zijn gevaarlijk, ze verdedigen hun voedsel en hun gezin met doodsverachting en vallen aan als ze zich in het nauw gedreven voelen. En bovendien, ze eten niet alleen plantaardig voedsel. U bent van harte welkom als u van het ongerepte en schitterende dierenleven van Alaska wilt genieten, maar ga er nooit van uit dat beren ongevaarlijk zijn. Ze zijn zeer gevaarlijk.

S. S., Alaska

Het is zeker niet onze bedoeling geweest de grizzlybeer als ongevaarlijk voor te stellen. Integendeel, wij dachten duidelijk gemaakt te hebben dat hij zowel gevaarlijk als onvoorspelbaar is. Tegelijkertijd hebben wij ook willen aantonen dat het aantal mensen dat door grizzlyberen wordt gedood, laag is in vergelijking met het aantal doden door andere oorzaken in hetzelfde gebied, en dat die dodelijke ontmoetingen vaak komen doordat mensen er geen rekening mee houden hoe gevaarlijk grizzlyberen zijn en niet voorzichtig genoeg zijn. Wij maken graag van de gelegenheid gebruik om de noodzaak van voorzichtigheid nogmaals te benadrukken. — Red.

Ballet

Hartelijk bedankt voor uw artikel „Mijn balletcarrière — een medaille met twee kanten” [8 juni 1983]. Ik heb 25 jaar lang gedanst en kan naar waarheid zeggen: je hebt altijd pijn. Mijn rug ligt in de vernieling, over mijn tenen hoef ik u niets te vertellen en mijn knieën zijn versleten. In moreel opzicht leidde ik een tegennatuurlijk leven. Maar waarom is uw artikel niet veel eerder verschenen, zodat ik me had kunnen terugtrekken toen ik nog de beschikking over mijn lichaam had? Maar goed, beter laat dan nooit.

T. S., Pennsylvania (VS)

Een van mijn beste vrienden liet me uw artikel „Mijn balletcarrière — een medaille met twee kanten” lezen. Ik ben altijd al op de hoogte geweest van de werkelijke gang van zaken, de veel en veel te zware eisen, de gebroken en bloedende tenen en de hypnotische trance van alleen maar leven, eten en dansen, dansen en nog eens dansen. En waarvoor eigenlijk? Ik ben nog geen veertig jaar en toch is mijn lichaam al op. Het is te laat om er nog iets aan te doen. Het is echter nog niet te laat voor onze lieve dochtertjes. Misschien kunnen zij zich een voorstelling maken van de lichamelijke, morele en emotionele pijn die onvermijdelijk is. Hartelijk dank dat u alles gezegd hebt wat ik altijd al heb willen zeggen. Ik ben van plan uw religie verder te onderzoeken.

W. S., Pennsylvania (VS)