Cocaïne — een gevaarlijke drug of een onschuldig genotmiddel?

HET „geeft de hongerigen een gevoel van verzadiging, geeft nieuwe kracht aan hen die vermoeid en uitgeput zijn, en zorgt dat degenen die ongelukkig zijn hun verdriet vergeten”. De schrijver, Garcilaso de la Vega, een 16de-eeuwse Spaanse geschiedschrijver, had het over de bladeren van een struik die op de oostelijke hellingen van het Andes Gebergte groeit — de Erythroxylon coca. De door hem beschreven uitwerking werd veroorzaakt door een van de alkaloïden die in de cocabladeren worden aangetroffen — de drug cocaïne.

Vele hedendaagse gebruikers van cocaïne — alleen al in de Verenigde Staten naar schatting 20 miljoen — zullen ongeveer hetzelfde zeggen over de drug. Scott, een 23-jarige ex-drugverslaafde, vertelt erover: „Je stijgt uit boven wat je in werkelijkheid bent. Cocaïne geeft je het gevoel dat je niets verkeerd kunt doen. Al het andere is niet belangrijk meer.”

Omdat cocaïne door de meeste gebruikers als een veilige drug wordt beschouwd, is ze de laatste jaren dé favoriete drug geworden om in de ontspanningssfeer te gebruiken. Aangeprezen als de „kaviaar onder de drugs”, „het ambrozijn van de aristocraten” en „de rijkeluis-kick”, is cocaïne sociaal aanvaardbaar geworden als iets amusants. Miljoenen beschouwen het gebruik ervan als een heel respectabel en onschuldig tijdverdrijf.

Duur en verleidelijk

Het cocaïnegebruik heeft zich zo uitgebreid dat schattingen van de omzet (in de VS meer dan $30 miljard) de cocaïnehandel een plaats toekennen onder de meest winstgevende handelsactiviteiten. De prijs bedraagt soms meer dan $2500 per ounce (28 g), een veelvoud van de goudprijs.

„Er heeft zich de afgelopen paar jaar onder Amerikanen een werkelijk explosieve toename voorgedaan in het cocaïnegebruik”, verklaart Dr. William Pollin, directeur van het Amerikaanse Nationaal Instituut tegen Drugmisbruik. Hij voegt eraan toe: „Hoewel cocaïne geen fysiologische verslaving veroorzaakt, vind ik deze toename zeer verontrustend omdat het hier een drug betreft die wellicht de verleidelijkste, de meest intense en de bedreigendste drug is die wij kennen.” — Wij cursiveren.

Wat zijn enkele van de argumenten die gebruikers aanvoeren ter rechtvaardiging van het gebruik van de drug, in weerwil van het feit dat cocaïnegebruik bij de wet verboden is? Zij beweren dat deze wetten op onjuiste informatie en vooroordeel zijn gebaseerd. Zij wijzen erop dat de wet cocaïne onder de verdovende middelen rangschikt, terwijl het in werkelijkheid een stimulerend middel is. Zij zeggen dat cocaïne niet gevaarlijker is dan alcohol of tabak, waarvan het gebruik wettelijk is toegestaan. Zij zijn van mening dat er geen lichamelijke afhankelijkheid ontstaat, dat het middel betrekkelijk onschuldig is en dat het niet waarschijnlijk is dat er iemand aan zal sterven. Zij geloven dat zij hun cocaïnegebruik onder controle hebben en er op ieder gewenst moment mee kunnen ophouden.

Werkt cocaïne verslavend?

Maar kúnnen zij op elk gewenst moment met de gewoonte breken? Eén gebruiker schreef: „Ik rookte vroeger twee pakjes sigaretten per dag. Met die gewoonte stopte ik de eerste keer dat ik het probeerde. Ik heb 32 keer geprobeerd van de coke af te komen.” Hoewel het gebruik van cocaïne strikt genomen misschien niet als lichamelijk verslavend beschouwd hoeft te worden, stapelen de bewijzen zich op dat het een psychologische verslaving tot gevolg heeft.

Dr. Robert L. DuPont jr., voormalig directeur van het Nationaal Instituut tegen Drugmisbruik, zegt: „Van alle drugs brengt cocaïne het sterkst een gevoel van welbehagen teweeg. Een gebruiker wil er telkens meer van nemen en wanneer hij ophoudt cocaïne te gebruiken, voelt hij zich depressief en uitgeput. Als gevolg daarvan probeert hij steeds de hoeveelheid die hij gebruikt, te verdubbelen.” Die gewaarwording van mentaal en fysiek ’uit de wolken omlaag te zijn getuimeld’ die optreedt als de drug uitgewerkt raakt, verschaft de gebruiker een heel krachtige reden om er weer naar te grijpen. Cocaïne kan heel sterk gewoontevormend werken.

De schrijver Tom Henderson, die zelf aan cocaïne verslaafd is geweest, legt uit: „Coke kittelt die genotcentra van de hersenen zoals bijna niets anders dat kan doen, en wanneer ze eenmaal op zo’n wijze zijn gekitteld, gaan ze je helemaal beheersen.” Dr. David Smith uit San Francisco verklaarde: „Verslaving betekent een dwangmatig gebruik . . . en met dat gebruik doorgaan ondanks de consequenties. Cocaïne werkt zeer verslavend” (Time, 11 april 1983). Het gebeurt maar al te vaak dat mensen gewoon niet met een veelvuldig cocaïnegebruik kunnen ophouden, hoewel het hun hun baan kan kosten en hen financieel kan ruïneren. Dr. Charles Schuster, hoofd van het Onderzoekcentrum voor Drugmisbruik van de Universiteit van Chicago, zegt hierover: „Deze drug is buitengewoon verleidelijk. Hij heeft zo’n krachtige uitwerking dat u hem nog niet één keer mag proberen.” Maar zijn er ook lichamelijke gevaren aan verbonden?

Is cocaïne gevaarlijk?

„Laat u er niet toe misleiden te denken dat cocaïne een veilige drug is”, waarschuwt Dr. Schuster. Zelfs degenen die de drug gebruiken en er hoog over opgeven, erkennen toch wel dat er bepaalde onaangename symptomen optreden, zoals nervositeit, trillen, een lopende neus, neusbloedingen en overgeven. En hoewel het gebruik van cocaïne het hongergevoel en het verlangen naar slaap tijdelijk kan verminderen, heft het de behoefte die het lichaam daaraan heeft, niet op. De drug stelt gewoon het natuurlijke waarschuwingssysteem buiten werking en zorgt ervoor dat de persoon zich ten onrechte opperbest voelt. Uiteindelijk zal het lichaam het toch — meer of minder abrupt — laten afweten. Lichamelijke uitputting en een ineenstorting zijn het gevolg.

„Heel veel mensen denken dat het gebruik van cocaïne geen consequenties heeft, dat men straffeloos de duivel kan verzoeken”, zegt Dr. Everett Ellinwood, een deskundige op het gebied van drugmisbruik. Hij vervolgt: „Men kan paranoïde worden, een diep gewortelde achterdocht ontwikkelen en dan aan hallucinaties gaan lijden, een ziekelijke grootheidswaan krijgen en manisch-depressief worden. Een dosis die groot genoeg is, kan u psychotisch maken en een overdosis kan u doden.”

Don, een 36-jarige paramedic en een voormalig gebruiker van cocaïne, is het met deze conclusie eens en zegt: „Ik had last van hallucinaties en zag verschijningen. In die tijd hield ik mij ook met het occulte bezig. Terwijl ik onder invloed was van cocaïne, had ik contact met personen en hoorde stemmen. Nu begrijp ik hoe gemakkelijk druggebruik met demonisme verweven kan raken.”

Seksueel gedrag kan eveneens veranderen. „Het zet je aan tot bizar gedrag”, zei een cocaïnegebruikster. „Ik bedreef seks met twee, drie personen tegelijk, iets wat ik normaal gesproken nooit zou doen. Je denkt fantasieën te verwezenlijken, maar uiteindelijk schenkt het je geen bevrediging. Je voelt je leeg.”

Onder de kop „Sterk toegenomen cocaïnegebruik gaat gepaard met vloedgolf van sterfgevallen en ziekten”, vermeldde een verslag in The New York Times: „Cocaïne . . . doet een toenemend aantal gebruikers op de eerste-hulpafdeling of in de lijkenkamer belanden.” In een onderzoek van 68 sterfgevallen die verband hielden met cocaïnegebruik, waren er 24 rechtstreeks te wijten aan de toxische werking van de drug.

Berichten vertellen ook hoe cocaïne een verandering brengt in zowel de persoonlijkheid van gebruikers als de wijze waarop zij met anderen omgaan en hen tevens aanzet tot een tegen zichzelf gericht destructief gedrag. Sommigen worden niet alleen wantrouwend en paranoïde, maar raken ook zo volkomen geobsedeerd door de drug, dat zij alles in het leven wat voorheen betekenis voor hen had, in de steek laten en zich volledig door de drug in beslag laten nemen.

Hoewel het waar is dat er verschillen zijn in de uitwerking die het gebruik van cocaïne heeft — wat afhangt van de gebruikte doses en de individueel verschillende chemische processen van het lichaam — zijn de gevaren echt niet denkbeeldig. En ze nemen toe in evenredigheid met de gebruikte hoeveelheid. De gebruikelijkste methode is het „snuiven”, het inhaleren van cocaïne door de neus, waar de drug via de slijmvliezen in het lichaam wordt opgenomen. Behalve dat het de gebruiker een verstopte en chronisch vocht afscheidende neus bezorgt, verzwakt en vernietigt dit snuiven ook de weefsels in de neusholte, wat bloedingen en ten slotte een geperforeerd neustussenschot tot gevolg heeft — een gat in het membraan dat de twee neusholten scheidt.

Het snuiven van cocaïne kan vervolgens leiden tot andere gangbare manieren om zich de drug toe te dienen, zoals het injecteren en roken, omdat de gebruiker op deze wijze sneller „high” wordt en de uitwerking intenser en aangenamer wordt. Deze methoden rekent men tot de gevaarlijkste en meest verslavende vormen van gebruik omdat de drug zo snel zijn weg naar de hersenen vindt. Hoewel iemand snel „high” wordt, volgt er meestal een terugval, een periode waarin men zich buitengewoon onprettig voelt. Om dat onaangename gevoel op te heffen moet er weer cocaïne worden genomen. Of er ontstaat een gewoonte om ook heroïne te gebruiken omdat de kalmerende werking van de heroïne de prikkelbaarheid weer moet opheffen. Of cocaïne en heroïne worden met elkaar vermengd voor een proces dat men „speedballing” noemt. Vanwege het ongelijkmatig versnijden en vermengen dat verschillende malen plaatsvindt voordat de drug de klant bereikt, bestaat er grote kans op een dodelijke overdosis.

Cocaïnegebruik en de bijbel

De bijbel waarschuwt dat in „de laatste dagen” van het huidige samenstel van dingen van deze wereld, mensen ’zichzelf zouden liefhebben, het geld zouden liefhebben, . . . meer liefde voor genoegens dan liefde voor God zouden hebben’ (2 Tim. 3:1-4). Tegenwoordig leven wij in een wereld die gericht is op het najagen van genoegens. Steeds meer mensen trachten aan de realiteit te ontsnappen door hun toevlucht te nemen tot een aangename prikkeling van hun zinnen. Cocaïne geeft hun een intens gevoel van euforie. Maar met betrekking tot die genotzoekers die eropuit zijn zichzelf te behagen, geeft de bijbel de raad: „Keer u af van dezen.” — 2 Tim. 3:5.

Hoe passend voor hen die in deze laatste dagen leven, is de bijbelse raad: „Ziet er daarom nauwlettend op toe hoe gij wandelt, niet als onwijzen, maar als wijzen, de gelegen tijd voor uzelf uitkopend”! (Ef. 5:15, 16) Het zou daarom onverstandig zijn zich in slaap te laten sussen en een zorgeloos persoon zonder verantwoordelijkheidsgevoel te worden die zijn aandacht slechts op zelfzuchtige genoegens richt. Dit is nu juist het gevaar dat dreigt bij het gebruik van cocaïne. Dr. Schuster zegt erover: „Een van de grootste gevaren van cocaïne is dat het mensen afbrengt van hun, normale bezigheden; ze kan iemands activiteiten dermate gaan beheersen en ombuigen dat de persoon zich bijna uitsluitend met de drug bezighoudt.”

Terwijl wij nog steeds in dit huidige samenstel van dingen leven, zegt de bijbel ons dat wij „goddeloosheid en wereldse begeerten moeten verzaken en met gezond verstand en rechtvaardigheid en godvruchtige toewijding . . . moeten leven”, terzelfder tijd gehoor gevend aan het gebod „gehoorzaam te zijn aan regeringen en autoriteiten als regeerders” (Tit. 2:12; 3:1; zie ook Romeinen 12:2, 3). Als men in overeenstemming met deze raad wil handelen, zal men zich beslist niet willen inlaten met dingen die onwettig zijn of contact met de wereld van de criminaliteit opleveren.

Cocaïne geeft je geen „gezond verstand”. „Cocaïne zorgt ervoor dat je meent alles aan te kunnen, wat er zich ook mag voordoen”, zei Alvin, een jonge voormalige gebruiker. Maar het door cocaïne veroorzaakte gevoel dat de intellectuele en fysieke vermogens zijn vergroot, is bedrieglijk. Het tijdschrift Newsweek schreef: „Zoals de meeste drugs die op de hersenen inwerken, brengt ook cocaïne slechts illusies voort, geen realiteit — het is helemaal niet zo’n best middel om mensen talenten of bekwaamheden te geven die zij niet reeds hebben.”

Met de gewoonte breken

Het is duidelijk dat het gebruik van cocaïne geen onschuldig tijdverdrijf is. Maar hoe zou iemand met het gebruik ervan kunnen ophouden? Voor hen die eraan verslaafd zijn is dit een heel moeilijk probleem. Maar het is geen probleem dat onoverkomelijk is.

Eén heel belangrijke stap is: Mijd degenen die cocaïne gebruiken als een plaag. Spreek er zelfs niet over, omdat hierdoor het verlangen opnieuw cocaïne te gebruiken, zou kunnen ontwaken. Joan, een voormalig druggebruikster, bracht het zo onder woorden: „Als ik nu alleen maar drugs ruik, is dat al gevaarlijk voor mij — het is net alsof oude gevoelens van opwinding weer bij je tot leven komen. Onder druggebruikers heet dat ’het geeft je een buzz’ [er gaat een zoemer over].”

Het belangrijkste is: Erken de gevaren, de greep en de uitwerking die cocaïne op u heeft, en wees vastbesloten ermee te stoppen. Aangezien de aantrekkingskracht van cocaïne zo groot is, dient uw motivatie om het niet te gebruiken nog krachtiger te zijn. Deze moet sterk genoeg zijn om u er blijvend vanaf te houden, want het is maar al te gemakkelijk om weer terug te vallen. Don, die al eerder werd aangehaald, vond een krachtige reden: „Ik besefte dat ik spoedig dood zou zijn als ik de gewoonte niet zou afwennen.” Geruggesteund door de bijbel kon hij de gewoonte laten varen.

Ja, het verlangen God te behagen en te dienen overeenkomstig hetgeen de bijbel leert, kan een zeer krachtig middel zijn om iemand van het slechte te weerhouden, omdat godvruchtige toewijding „een belofte inhoudt voor het tegenwoordige en het toekomende leven” (1 Tim. 4:8-10). Dit verlangen eeuwig in Gods toekomstige rechtvaardige nieuwe samenstel van dingen te leven, kan iemand de benodigde motivatie geven.

Zelfs nu zult u voordelen ervaren. Zo zegt de eens aan cocaïne verslaafde Tom Henderson: „Ik kan niet onder woorden brengen hoe opwindend het was om ’s nachts te kunnen slapen. Hoe fijn het was om ’s morgens met een heldere geest wakker te worden. Hoe heerlijk het was om trek te krijgen en te eten. Hoe heerlijk het was toen mijn neus voor het eerst in 18 maanden ophield met lopen. Hoe heerlijk het was om niet bang te zijn voor de politie, arrestaties en gevangenissen.” Ja, als u deze gevaarlijke, verleidelijke drug gebruikt, is het nu de tijd om ermee te stoppen. Het gebruik van cocaïne is geen onschuldig tijdverdrijf.

[Inzet op blz. 13]

„Cocaïne geeft je het gevoel dat je niets verkeerd kunt doen. Al het andere is niet belangrijk meer”

[Inzet op blz. 14]

’Met roken stopte ik de eerste keer dat ik het probeerde. Ik heb 32 keer geprobeerd van de coke af te komen’

[Inzet op blz. 14]

’Deze drug is buitengewoon verleidelijk. . . . U mag het nog niet één keer proberen’

[Inzet op blz. 15]

Uw motivatie om het niet te gebruiken moet bijzonder sterk zijn. Wat kan u deze motivatie geven?