Een blik op de wereld
„Barbie’s rechterhand”
● The Globe and Mail van Toronto (Canada) bericht dat Klaus Barbie, die onlangs als oorlogsmisdadiger aan Frankrijk werd uitgeleverd, in zijn collaboratie met de nazi’s een Franse aristocraat, graaf Jacques de Bernonville, als „rechterhand” had. De graaf stond tijdens de Tweede Wereldoorlog als militair gouverneur van Lyon onder Barbie in de tijd dat daar naar verluidt gruweldaden werden gepleegd. Na de oorlog „wist de Bernonville stilletjes Quebec binnen te glippen”, aldus het artikel. Daar ontving hij (volgens een voormalig lid van het Franse verzet) als „de lieveling van de uiterst katholieke aristocratie” hulp om vijf jaar lang aan deportatie te ontsnappen. Het verslag in The Globe and Mail verklaart: „[De deportatie] werd tegengehouden door de krachtsinspanningen van invloedrijke Quebecers . . . en door het feit dat de federale autoriteiten de Quebecse hiërarchie niet graag tegen zich in het harnas joegen. Kranteverslagen uit het eind van de jaren veertig laten zien dat de trouwste steun voor graaf de Bernonville onder andere afkomstig was van . . . kerkelijke functionarissen en het genootschap St. Jean Baptiste uit Montreal.” De graaf vluchtte na een tweede bevel tot deportatie naar Brazilië en werd later vermoord.
Suiker en kanker
● „Een opmerkelijke statistische samenhang tussen de suikerconsumptie en de sterfte aan borstkanker in twintig landen” was de uitkomst van een onderzoek waarover een recente uitgave van het Britse tijdschrift New Scientist verslag uitbracht. Het artikel merkt op dat hoewel „borstkanker in de eerste plaats een hormoon-afhankelijke ziekte is, . . . er ook een sterk verband schijnt te bestaan met de voeding”. Een statistisch onderzoek door Britse en Canadese geleerden bracht aan het licht dat het hoogste aantal sterfgevallen ten gevolge van borstkanker onder oudere vrouwen (die de ziekte hoogstwaarschijnlijk aan voedingsgewoonten te wijten hebben) „in afnemende volgorde optreedt in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Ierland, Denemarken en Canada, en het minst voorkomt in Italië, Spanje, Portugal, Joegoslavië en Japan”. In treffende overeenkomst hiermee, zo bericht de New Scientist, hebben de „onderzoekers nu ontdekt dat „dit geografische patroon het best overeenkwam met dat van de suikerconsumptie” — in bijna precies dezelfde volgorde als boven werd genoemd! Natuurlijk moeten statistische gegevens met enige voorzichtigheid worden bezien, maar de meeste doktoren zijn het erover eens dat men er beter aan zou doen minder suiker te gebruiken.
Wie weet waar Londen ligt?
● Bijna de helft van de studenten aan wie gevraagd werd op een wereldkaart de ligging van Londen aan te geven, was hiertoe niet in staat, aldus professor David Helgren van de Universiteit van Miami. „Zo iets had men toch op de lagere school al moeten leren”, zei hij. „Maar aardrijkskunde wordt gewoon niet meer op onze scholen onderwezen.” Volgens sommige studenten lag Londen op IJsland en volgens anderen op het Europese vasteland. „Als ze Londen ergens in het zuiden van Engeland wisten te plaatsen, dan vond ik het al goed”, zei de hoogleraar. „Maar 42 procent wist zelfs niet eens dat Londen in het zuiden lag.” Maar niet alleen Londen was zoek. Algerije zocht men in Mexico en Kaapstad in Zuid-Amerika, terwijl 8 procent zelfs Miami, de plaats waar hun de test werd afgenomen, niet kon lokaliseren!
Aan video-spelen verslaafde kinderen en misdaad
● Heel wat Japanse kinderen die verslaafd zijn aan video-spelen, zijn het slechte pad opgegaan om hun gewoonte te bekostigen. De Jomioeri Sjimboen bericht: „In Tokio werden 36 jongens van 8 tot 13 jaar gearresteerd wegens inbraken in huizen en winkels en het stelen van contanten, kostbaarheden of koopwaar ten einde het geld hiervoor ’met kwistige hand in de video-speelhallen uit te geven’, aldus een politiefunctionaris.” In een ander geval, in de noordelijke stad Sendai, ontdekte de politie naar verluidt „een bende van vijf jongens, tien en elf jaar oud, die, zo zeiden politiefunctionarissen, bij hun misdaden te werk gingen op een manier die veel weg had van de volwassen, georganiseerde misdaad”. Bij de dertig inbraken die de jonge „professionals” in vier maanden tijd pleegden, wisten zij 9,57 miljoen yen (een dikke ƒ 110.000) buit te maken, een bedrag dat zij weer opmaakten aan de 100 yen (ongeveer ƒ 1,20) per keer kostende video-spelen.
Wat is „levensvatbaar”?
● In haar dagelijkse opsomming van gebeurtenissen in de Verenigde Staten publiceerde een recente uitgave van de krant The Oregonian twee berichtjes die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hadden. Het eerste ging over een uitspraak van het Hooggerechtshof van Kentucky (VS) dat een man die moord op de ongeboren baby van zijn vrouw ten laste was gelegd, niet van moord beschuldigd kan worden. Volgens het gerechtshof was de foetus volgens de wet geen „levensvatbare” persoon.
Het andere berichtje was het laatste nieuws over een 482 gram wegende baby die slechts 22 weken na de bevruchting geboren was in plaats van na de normale negen maanden. De baby, volgens haar arts na 50 dagen inmiddels een levendig reagerend en actief kindje geworden, was 340 gram aangekomen, en „maakte het prima”. „Volgens alle gebruikelijke criteria was ze niet levensvatbaar”, merkte de arts vol verwondering op. Toch worden er nog steeds overal ter wereld miljoenen baby’s die wellicht nog meer „levensvatbaar” zijn, geaborteerd.
Artsen leren een les
● „Traumatologen ontdekken”, aldus een artikel in de Canadese Medical Post, dat het aantal bloedlichaampjes „niet op het gewone niveau hoeft te zijn om het herstellingsproces van de patiënten na een ongeval of een operatie goed te doen verlopen”. Het artikel, getiteld „Jehovah’s Getuigen verschaffen ons een waardevolle les”, citeert Dr. Robert Darrow, een bestuurder van het Amerikaanse Artsencollege, die zei: „Met Jehovah’s Getuigen bijvoorbeeld, die bloedtransfusies weigeren, gaat het vaak verbazend goed, zelfs als ze een extreem lage hematocriet hebben.”
Dr. Darrow verklaarde: „Zolang er maar voldoende vloeistof in de bloedvaten aanwezig is en het hart die hoeveelheid rondpompt, hoeven wij blijkbaar echt niet de door ons normaal geachte hematocriet te hebben. Wij kunnen met verbazend weinig bloed toe als het vloeistofvolume er maar is.” In een interview met Ontwaakt! merkte Dr. Darrow ook nog op: „Er komen nogal wat resultaten uit het kinderziekenhuis in Seattle, waar ze met erg lage hematocriet-waarden werken en hier succes mee hebben omdat namelijk het bloed naarmate het dunner is, sneller circuleert, en met de kinderen gaat het uitstekend.”
’Menselijk leven geminacht’
● Minstens twee miljoen mensen zijn in de afgelopen vijftien jaar terechtgesteld zonder behoorlijk gerechtelijk proces — het recht hun eigen advocaat te kiezen, een eerlijke behandeling van hun zaak te hebben en het recht in beroep te gaan — zo heeft een recent rapport van de Commissie voor de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties onthuld. Volgens The New York Times zei het rapport dat „van regeringswege verordende executies, variërend van verspreide moorden tot massale zuiveringen waarin politieke tegenstanders geëlimineerd worden, zijn gerapporteerd in 37 landen”. Sprekend over „de toenemende minachting voor menselijk leven”, zei de speciale rapporteur van de commissie, Amos Wako, dat het punt is bereikt waar ’het een internationaal probleem zou kunnen worden, en dat landen snel zullen moeten handelen om deze tendens een halt toe te roepen’.
Het aantal bijbelvertalingen neemt toe
● De bijbel is nog steeds het boek dat het meest vertaald wordt. Volgens het Amerikaanse Bijbelgenootschap zijn er nu 1763 talen waarin ten minste één boek van de bijbel verkrijgbaar is — 24 meer dan het aantal van 1981. Voor ongeveer 500 van deze talen kunt u thans nog bij de bijbelgenootschappen terecht daar veel talen in onbruik zijn geraakt. De complete bijbel is nu beschikbaar in 279 talen, twee meer dan in 1981. Men schat dat er nu ruim 3000 talen en dialecten in de wereld worden gesproken.
Uitvoer van baby’s
● „In een aantal ontwikkelingslanden zijn baby’s het nieuwste exportartikel geworden, en het aantal organisaties dat zich bezighoudt met gewetenloze adoptiepraktijken is daar sterk toegenomen”, aldus het tijdschrift India Today. „De kinderloze echtparen in de middenklasse in veel Westeuropese landen, met name de Bondsrepubliek Duitsland, hebben een gemakkelijke manier ontdekt om hun levenslang gekoesterde ideaal van een kind te verwezenlijken — zij adopteren er eenvoudig een uit arme landen zoals India, Sri Lanka, Bangladesh en Thailand.” Alleen al het aantal wezen in India, zo zegt het artikel, is „groot genoeg om in de behoefte te voorzien van alle kinderloze echtparen in het gehele Westen”, terwijl „het in veel Noordeuropese landen ’in’ is geworden om op de gezinsfoto ook een donker kindje te hebben staan”. Wat ook tot de „bloeiende handel in baby’s” bijdraagt, aldus India Today, is het gemak waarmee via niet-officiële instellingen een kind verkregen kan worden — een paar weken tegenover anders soms wel twee jaar en een „hele berg paperassen”.
Pony Express herleefde
● De tien vrijwillige „Pony Express”-ruiters verschenen gekleed in origineel „Pony Express”-uniform, compleet met breedgerande Stetson-hoed, rood hemd en rode halsdoek, blauwe spijkerbroek en cowboylaarzen. Net als vroeger had iedere ruiter een pistool en een bijbel bij zich. „We hoeven hem niet te lezen, alleen maar mee te nemen”, zei er een. De groep bood haar diensten aan nadat in de Amerikaanse staat Californië een enorme aardverschuiving de hoofdweg tussen Lake Tahoe en de stad Sacramento had geblokkeerd. De postwagens zouden nu een erg lange, slingerende route moeten volgen. Zo kwam het dat, totdat de aardverschuiving weggeruimd was, de ruiters gedurende zes dagen per week dagelijks zo’n duizend stuks eerste-klaspost over een 65 kilometer lang traject vervoerden. „Het gaat snel, veel sneller dan de gewone bezorging”, zei een gebruiker.
Ontworpen vanuit een ongezonde geest
● Een binnenhuisarchitect, die het zijn roeping noemt „een omgeving te scheppen die de moraliteit van mensen in slaap sust”, is aangetrokken om het ontwerp te maken voor de renovatie van een groot hotel/casino in Atlantic City (VS). Gebruik makend van de hulp van een „omgevingspsycholoog”, kwam hij met het volgende voor de dag, zoals vermeld stond in The Wall Street Journal: Een „majestueuze marmeren hal met Romeinse standbeelden” om spelers te lokken en „hen door zorgvuldig aangebrachte lichtelementen en open ruimten het casino binnen te loodsen”; de ramen van de hal „vervangen door platen roomkleurig Italiaans marmer” opdat „men geen idee van de tijd zal hebben”; in het casino materialen die geluid „versterken” omdat „rumoer opwinding teweegbrengt”; en op de speeltafels een verlichting die de spelers omhult maar toeschouwers buiten de lichtkring laat om maar niet „zijn gevoel van zekerheid te verstoren”.
Zelfs restaurants zullen zo worden aangekleed dat ze „een verband suggereren tussen gokken en koninklijkheid”, en een gevoel van warmte en „zinnelijkheid” overdragen. De kamers die gratis ter beschikking staan voor spelers die grote bedragen inzetten, zullen zo ontworpen zijn dat „degenen die er verblijven, praktisch op een holletje de roulette-tafels zullen opzoeken”.
„Beloofde Land”?
● „Kijk niet naar Zweden”, zegt een redactioneel artikel in de Detroit News. Er wordt opgemerkt dat veel „deskundigen” die „ertegen zijn om ouders te vertellen dat hun kinderen voorbehoedmiddelen gebruiken”, vaak Zweden — met zijn liberale wetten en voorbehoedmiddelen die „vrijelijk en onder geheimhouding aan jongeren worden verstrekt” — bezien als het „Beloofde Land”. Maar het redactionele artikel gaat verder: „Wat heeft Zweden nog meer? Zweden heeft een van de hoogste abortuscijfers ter wereld. Eén op iedere twee zwangerschappen wordt voortijdig afgebroken. Een derde van alle in Zweden geboren kinderen is onwettig. Dat is ruwweg driemaal zoveel als in de Verenigde Staten. Het Zweedse echtscheidingscijfer ligt nu 60 procent hoger dan dat van de VS, terwijl dat Amerikaanse cijfer op zich al schokkend hoog is ten opzichte van de historische normen.” Het artikel besluit met de waarschuwing „’deskundigen’ niet al te serieus te nemen, vooral niet wanneer hun vreemde denkbeelden, hoe modieus ook, neerkomen op een grove en verwoestende inmenging in het gezinsleven”.