Christus of E.T.?
E.T. — The Extra-Terrestrial (Het buitenaardse wezen) werd afgelopen zomer in de Verenigde Staten van het ene moment op het andere een kassucces. De bioscopen verheugden zich in recordaantallen bezoekers. In slechts zes weken werd een totaalopbrengst van bijna $150 miljoen binnengehaald. Met de eruit voortvloeiende verkoop van E.T.-poppetjes, -speelgoed en andere -artikelen — en natuurlijk de opbrengst van het in roulatie brengen van de film in andere delen van de wereld — zou het publiek in totaal wel eens het kolossale bedrag van $1 miljard voor E.T. kunnen gaan uitgeven. Waarom is er zo’n E.T.-koorts ontstaan?
De film vertelt over een gedrochtelijk, 90 cm lang ruimtewezentje dat op aarde is gestrand en vriendschap sluit met een tienjarig jongetje genaamd Elliott. E.T.’s vriendelijkheid en krachten en vermogens ten goede, zoals het genezen van de snee in de vinger van de jongen en het tot leven brengen van bloemen, winnen de genegenheid van Elliott en zijn gezinsleden. Droevig genoeg lijkt een slopende ziekte het leven van het wezentje te beëindigen. Maar wanneer het op onverklaarbare wijze voor Elliotts ogen uit de dood wordt „opgewekt” juicht het publiek. Bij het ontroerende afscheid wanneer E.T.’s buitenaardse vrienden hem komen ophalen, blijft er in de zaal nauwelijks een oog droog.
Het is interessant dat velen in het verhaal overeenkomsten hebben opgemerkt met het leven van Jezus Christus. Zo zei professor Albert E. Millar jr.: „Wat mij het meeste trof, was geloof ik het vermogen om te genezen en toen E.T. stierf en werd opgewekt.” In E.T. vinden wij dus een allerinnemendste Messias-achtige figuur die een kortstondige emotionele verlichting schenkt van onze behoefte aan een ware vriend met een grotere macht dan de onze. Daarin ligt de grote aantrekkingskracht van de film.
Ondanks de schijnbaar christelijke boodschap wordt in de film echter op subtiele wijze onjuist gedrag van jongeren vergoelijkt. In een van de beginscènes ziet men jongeren „Dungeons and Dragons” (Kerkers en draken) spelen in een rokerige kamer met een brandende sigaret op tafel. Wanneer later E.T. dronken wordt als hij bier proeft, en Elliott op telepathische wijze dezelfde uitwerking van dronkenschap ondergaat, wordt dit alles afgeschilderd als iets grappigs. De taal die de kinderen bezigden, was daarbij soms zeer profaan. Deze facetten, te zamen met de bovennatuurlijke aspecten van de film, hebben veel christenen bezwaard.
Of ouders of hun kinderen deze film gaan zien, is natuurlijk iets waar zij persoonlijk een beslissing in moeten nemen. Maar wij mogen niet vergeten dat de film vanwege zijn grote populariteit tot een krachtig middel wordt om gedrag van jongeren dat ontegenzeglijk verkeerd is, te verbloemen.
E.T. mag dan een knap gemaakte en zeer onderhoudende film zijn, maar dit amusementsprodukt verschaft geen vervanging voor onze Ware Vriend, Jezus Christus, die ons van deze stervende, goddeloze wereld redt. Per slot van rekening is E.T. een illusie. Christus is de werkelijkheid.