Van onze lezers

Cerebropalsie

Slechts zes dagen voordat ik de „Awake!” van 8 augustus 1982 [Nederlandse uitgave van 22 december 1982] ontving, vertelden de doktoren mijn man en mij dat ons jongste dochtertje (zestien maanden oud) een zenuwaandoening had die ook haar spieren aantastte. Zij zeggen dat zij nooit zal kunnen lopen, of zelfs maar staan, en dat de ziekte een dodelijk verloop zal hebben. Het artikel „Hij zal een jongetje zijn” heeft mij werkelijk vertroost met de wetenschap dat ook ons gezin met Jehovah’s hulp het hoofd kan bieden aan zulke beproevingen. Dank jullie voor het artikel dat juist op een tijd kwam dat ik de extra aanmoediging nodig had.

L. M., Louisiana (VS)

Wij willen onze waardering uitspreken voor het artikel „Hij zal een jongetje zijn”. Het was voor ons des te ontroerender omdat ons dochtertje diezelfde hersenaandoening, cerebropalsie, heeft. Ik hoop dat als ik ooit met een soortgelijke situatie word geconfronteerd, ik met dezelfde overtuiging mag antwoorden. Wij hadden het geluk een arts te treffen die de oorzaak van de problemen van ons dochtertje vaststelde toen ze nog maar vier weken oud was. Toen ze elf weken was, konden wij beginnen met een therapie die beoogt de zenuwen te stimuleren. Ze heeft gestage en opmerkelijke vorderingen gemaakt en zal spoedig één jaar zijn. Wij vinden het heel erg dat anderen niet zo’n gunstig resultaat hebben gehad. Maar wij vertrouwen erop dat God dit alles ziet en al deze dingen te zijner tijd volkomen zal rechtzetten.

D. N., Californië (VS)

Ik voel me gedrongen jullie te schrijven hoezeer ik het artikel „Hij zal een jongetje zijn” heb gewaardeerd. Mijn man en ik hebben twee gehandicapte meisjes van twee en vier jaar en weten precies hoe de moeder zich voelde toen zij 1 Korinthiërs 13:8 aanhaalde: „Liefde faalt nimmer.” Soms valt het beslist niet mee, en er zijn dagen geweest dat ik mij afvroeg waar ik de energie vandaan moest halen om door te gaan, maar op zulke momenten denk ik slechts aan Jehovah’s woorden in Jesaja 41:10, 13 en dan ben ik zo dankbaar dat ik een God aanbid die zijn beloften houdt.

A. T., Schotland

Ik heb nog nooit zo’n ontroerend artikel gelezen als „Hij zal een jongetje zijn”. Ik heb gebeden dat Jehovah de ouders van de kleine Sasha zal zegenen voor de liefde, het geduld en de vriendelijkheid die zij hun lieve zoontje hebben betoond. Ook ik zie ernaar uit Sasha in de nieuwe ordening te zien, wanneer Jehovah hem tot volmaakte gezondheid zal terugbrengen.

K. F., Engeland

Ik ben twaalf jaar. Toen mijn moeder en ik het artikel „Hij zal een jongetje zijn” aan het lezen waren, begonnen we allebei te huilen. Ik wil hier alleen maar mee zeggen dat ons hart naar hen uitgaat, al kennen wij de persoon die het schreef niet. Hopelijk zullen zij hun geliefde zoontje gauw weerzien, wanneer mensen niet meer hoeven te sterven.

C. K., New Jersey (VS)

„Ik wil een baan!”

Heel veel dank voor jullie artikel „Ik wil een baan!” [8 september 1982] De praktische suggesties zijn bijzonder nuttig. Ik heb vaak contact met jonge mensen van mijn eigen leeftijd die spoedig met dit probleem geconfronteerd zullen worden. Ik ben er zeker van dat ik in zulke gevallen een goed gebruik zal kunnen maken van dit tijdschrift.

N. S., Duitsland