Onbevredigend materialisme

Forenzen in het gebied van Tokio zijn gemiddeld anderhalf uur kwijt aan het heen en weer reizen tussen hun woning en hun werk. Aangezien velen ook nog iedere dag ettelijke uren overwerken, is het niet ongewoon dat zij dertien uur of langer van huis zijn. Zij gaan ’s morgens vóór zevenen de deur uit en komen gewoonlijk ’s avonds pas na achten weer thuis.

Velen van hen leven in een klein huis met nog een klein stukje grond, want grond is duur. Als een perceel van 15 bij 30 meter als vergelijking wordt genomen, dan staat hun huis gemiddeld op de helft daarvan. In Tokio zelf is dat nog minder. En met al hun harde werk zien slechts heel weinigen enige mogelijkheid om hun omstandigheden te verbeteren.

Niettemin leiden de ruim 66.000 Jehovah’s Getuigen in Japan meer dan 93.000 bijbelstudies in de huizen van mensen en laten hun zien dat de bijbel hun de werkelijke hoop voorhoudt van een veel bevredigender leven op een paradijselijke „nieuwe aarde” (2 Petr. 3:13). In die nieuwe ordening van Gods makelij zullen de mensen leven in omstandigheden van vrede, tevredenheid en werkelijke materiële voorspoed, bevrijd van de frustraties van thans, zoals de profeet Jesaja voorzei: „Zij zullen stellig huizen bouwen en bewonen, en zij zullen stellig wijngaarden planten en hun vrucht eten. Zij zullen niet bouwen en iemand anders het bewonen; zij zullen niet planten en iemand anders ervan eten. Want als de dagen van een boom zullen de dagen van mijn volk zijn.” — Jes. 65:21, 22; Ps. 37:11.