Jonge mensen vragen . . .

Eens stopt de muziek, maar zijn de problemen dan opgelost?

WEER een schooldag die gelukkig voorbij is. Nu kon Susan naar huis gaan, zich terugtrekken in de afzondering van haar kamer, helemaal opgaan in haar muziek en de hele wereld vergeten!

Is dit een goede beschrijving van jou? Een in Berlijn en Hamburg uitgevoerd onderzoek naar de muzikale interesses van jonge mensen onthulde dat zij iedere dag anderhalf tot drie uur naar muziek luisterden. Beat en pop waren bij zes van de tien favoriet. Waarom bestaat voor dit soort muziek de meeste belangstelling?

Geïnterviewde jonge mensen gaven als reden op dat zij waren teleurgesteld in de wereld om hen heen en hun problemen van zich af wilden zetten. Dit was een essentiële reden in het geval van Susan. Vermanende woorden van leraren, angstige spanning over opdrachten en proefwerken, dat alles was vergeten bij de eerste tonen van de muziek. En vaak werd ook het huiswerk vergeten.

Susan had weinig contact met haar ouders. Haar vader zag zij zelden, misschien heel vluchtig even tijdens het weekend. „Hij heeft het erg druk”, legde haar moeder uit. Susan was daar niet zo zeker van. Maar één ding wist zij wel: dit was niet het soort huwelijk dat zij wilde hebben. Haar man zou tijd voor haar en de kinderen hebben, precies zoals een van haar favoriete songs het beschreef.

Haar moeder, die ook werkte, was een nerveuze vrouw die altijd gespannen leek, altijd gehaast, ternauwernood en met tegenzin luisterend als iemand met haar wilde praten. Haastig deed zij iets aan het eten en de huishouding en zakte dan onderuit voor de tv of plofte doodmoe in bed.

Susan hoorde vele andere jonge mensen ook klachten over hun ouders uiten. Het is een feit dat de laatste jaren de band tussen ouders en kinderen aanzienlijk is verzwakt. Vele ouders luisteren niet meer naar wat hun kinderen hun willen vertellen, en grote aantallen kinderen zoeken niet meer de leiding van hun ouders bij het oplossen van hun levensproblemen.

Jonge mensen willen echter in het algemeen toch wel graag hulp bij hun plannen voor de toekomst. Zij hebben behoefte aan iemand die begrip toont, iemand die genegen is te luisteren als zij praten over hun toekomstplannen of doorstane teleurstellingen. Aangezien muziek zo’n belangrijk deel van hun leven vormt, valt het niet te verwonderen dat zij soms naar musici opzien als voorbeelden om na te volgen. Ja, bij tijden verafgoden zij hen zelfs.

Wat hebben popsterren te bieden?

Moderne songs gaan vaak over de angsten en teleurstellingen van deze tijd. Jonge mensen die met deze problemen zitten, hebben dan ook het gevoel dat zij begrepen worden door degenen die erover zingen.

Natuurlijk brengt alleen klagen over de huidige betreurenswaardige stand van zaken — ook al wordt dat in de vorm van een song gegoten — nog geen werkelijke verandering of oplossing voor de problemen. Het is dan ook niet vreemd dat degenen die zingen over hun schijnbaar gezonde wereld, of daar althans over dromen, precies dezelfde problemen hebben als wij allen.

De realiteit van het leven fungeert als test voor een levensstijl en brengt aan het licht of die levensstijl wel of niet bruikbaar is. Het leven dat muzieksterren leiden, geeft vaak maar een verwrongen beeld van het vrije en gemakkelijke leven waarover zij zingen. Rocksterren zijn vaak niet in staat evenwichtige relaties aan te gaan waarin de partners werkelijk elkaars deelgenoten zijn. Chrissie Shrimpton zegt van haar liefdesaffaire met Mick Jagger, een van de Rolling Stones: „Het was waanzin om een leven te willen delen met een man die enerzijds aan iedereen wilde toebehoren en anderzijds nog niet eens bereid was je toe te behoren wanneer hij de tijd had.”

Meer dan twintig jaar was Elvis Presley een superstar. In een biografie van hem lezen wij dat hij ondanks „een ongelooflijke carrière . . . niet gelukkig was. Hij had weinig echte vrienden. Hij was omringd, zoals hij vaak klaagde, ’hetzij door fans hetzij door klaplopers’. Hij had geen geestesrust”.

Hoe ontwikkelde zijn leven zich? De biografie vervolgt: „Hij kon er niet tegenop. Hij ging drugs gebruiken, peppillen, kalmerende middelen, hij werd twistziek, hij was niet langer de beleefde jonge man die hij eens was geweest. Degenen die hem goed kenden, bewonderden hem nog steeds maar hielden niet meer van hem. Hij leefde eenzaam hoewel hij niet in afzondering leefde, en hij stierf eenzaam.”

Populariteit en prestige zijn op de lange termijn geen vervanging voor een betekenisvol en voldoeningschenkend leven. George Harrison, een lid van de vroegere Beatles, zei: „Het schonk niet langer voldoening.”

Misschien zijn het deze leegheid van de roem en onvoldaanheid met het leven dat erbij hoort, die ten dele verantwoordelijk zijn voor het gedrag van sommige groten in het wereldje van de show-biz. Hotelkamers zijn geruïneerd, auto’s gesloopt en, vaak genoeg, mensen verwond. Een dergelijk gedrag geeft niet blijk van evenwichtigheid en kalmte. Het wijst integendeel op een gefrustreerde geest.

Een vriend van Mick Jagger zei eens: „Mick heeft altijd een innerlijke strijd gehad. Hij heeft nooit het negatieve beeld gewild waarmee hij en de Stones waren belast. Maar om dat aan te kunnen . . . werd hij de boosaardige agressieve figuur die hij volgens de pers was. . . . Maar hij droomde altijd van een gezonde wereld waar geen kwaadaardigheid en machtspolitiek zouden heersen.”

De gelukkige en harmonieuze wereld waarover popsterren zingen, klinkt heel goed. En misschien hebben zij een ontzettend goede song over wat er niet deugt aan onze huidige wereld. Maar kennis omtrent een bepaalde toestand verandert die toestand nog niet. En hun levensstijl is in tegenspraak met hun droom van een gezonde wereld, de wereld die zij niet voor anderen kunnen creëren, niet eens voor zichzelf. Vroeg of laat stopt de muziek, waarna zowel zanger als luisteraar nog steeds hun problemen hebben.

Een beter voorbeeld kiezen

Het gevolg is dat vele jonge mensen tot de conclusie zijn gekomen dat zij het verkeerde voorbeeld voor zich hebben als zij hun leven willen modelleren naar dat van popsterren. Een van hen is een veertienjarige Duitse jongen die het Wachttorengenootschap het volgende schreef:

„Tot mijn twaalfde scheen muziek weinig invloed op mij te hebben. Natuurlijk hoorde ik wel muziek op de radio, maar dat was alles. Maar dit veranderde plotseling toen wij verhuisden en mijn oma mijn broer en mij een platenspeler gaf. Ik vroeg mij af wat voor platen ik zou kopen. Mijn ouders noemden Elvis Presley en ik was het ermee eens. Ik kocht een van zijn albums. Ik luisterde ernaar en werd enthousiast. Ik kocht nog een album. Maar dat was niet alles. Ik begon foto’s en kranteartikelen over hem te verzamelen. Later kocht ik sommige van zijn posters. En dat was nog maar het begin. Ik liet mijn haar knippen zoals hij het had en ik begon hem na te bootsen. Ik probeerde me net zo te kleden. Ik werd veertien, en wat had ik? Minstens vijftien albums van Elvis, posters, stapels artikelen en een slecht geweten.”

Waarom een „slecht geweten”? Omdat deze jongen, zo jong als hij was, ging beseffen dat het nabootsen of verafgoden van onvolmaakte mensen onverstandig is en het doel voorbijstreeft. Zijn kijk is nu veel evenwichtiger en hij besluit zijn brief met de woorden: „Laat dit een waarschuwing voor andere jonge mensen zijn om niet te ver te gaan.”

Velen, met inbegrip van deze jongen, hebben besloten hun leven te vormen naar het voorbeeld van iemand anders. Het is een man die ongeveer 1900 jaar geleden heeft geleefd en die tot zijn luisteraars de uitnodiging heeft gericht: „Komt allen tot mij die zwoegt en zwaar beladen zijt, en ik zal u verkwikken” (Matth. 11:28). De spreker was Jezus van Nazareth.

Een jongere die het Woord van God respecteert zoals Jezus deed, en die Gods Woord zijn gids laat zijn op alle terreinen van menselijke activiteit, zal bemerken, dat hij praktische raad ontvangt om een gelukkig leven te leiden en de problemen van het leven aan te kunnen. Bovendien biedt de bijbel het wonderbaarlijke vooruitzicht dat de aarde in de toekomst gereinigd zal worden van corruptie, geweld, misdaad, onrecht en vervuiling.

De keus om je leven in te richten naar het voorbeeld van deze man, Jezus, en zijn volgelingen in deze tijd, betekent niet dat je het leven van een vrome asceet moet leiden. Observeer de christelijke getuigen van Jehovah. Je zult bemerken dat zij gelukkige, normale mensen zijn. Uit ervaring weten zij dat er geen betere raad voor de problemen van het leven te vinden is dan wat in de bijbel staat. Zij zouden jou willen uitnodigen de kwestie ook te onderzoeken.

[Illustratie op blz. 23]

Hun songs gaan over de angsten en teleurstellingen van onze tijd