Jonge mensen vragen . . .

Is afspraakjes maken werkelijk iets voor mij?

„OF JE met die jongen wil trouwen of niet, heeft er niets mee te maken. Afspraakjes maken hoort gewoon bij de ontwikkeling van je persoonlijkheid”, zei de oudere vrouw tegen haar vijftienjarige nichtje Mary Ann. „Je moet je kansen nemen zoals ze vallen — goed of slecht”, vervolgde zij. „Ten slotte, als je die knapen altijd afwijst, word je impopulair en dan vraagt niemand je meer mee uit.”

Mary Ann, die zojuist was uitgenodigd voor een afspraakje, zag zich geconfronteerd met een formidabel probleem. Zij erkende: „Ik wist dat ik in de verste verte nog niet aan een huwelijk toe was. Maar Tantes woorden maakten diepe indruk. Zou ik misschien een goede gelegenheid aan mijn neus voorbij laten gaan? De jongen had een eigen auto en geld genoeg; en ik wist dat hij zich zou uitsloven om het mij naar de zin te maken. Moest ik nu een afspraakje met hem maken of niet?”

In veel landen van de wereld zou het antwoord zonder meer „nee” zijn geweest. De gedachte dat een jongen en een meisje die niet getrouwd zijn, zich samen afzonderen om alleen van elkanders gezelschap te genieten, is tamelijk ongewoon. Toch zou je, als je in een land woont waar afspraakjes maken wel gebruikelijk is, je net als Mary Ann kunnen afvragen: „Is afspraakjes maken werkelijk de beste weg voor mij?”

Jonge mensen geven toe dat er verschillende redenen bestaan voor het maken van afspraakjes. Sommigen zien dat „iedereen” afspraakjes maakt en dus willen ze niet anders zijn of impopulair lijken. Sommige jongeren ontbreekt het aan zelfrespect, zodat ze hun waarde moeten „bewijzen” door er een vriendje of vriendinnetje op na te houden. Het verlangen naar warmte en genegenheid is beslist een van de belangrijkste redenen waarom vele jonge mensen afspraakjes maken. „Ik had er behoefte aan dat iemand van mij hield en waardering voor me had”, legde de achttienjarige Ann uit. „Aangezien ik geen intieme band met mijn ouders had, zocht ik intimiteit bij mijn vriend en wilde ik in hem iemand vinden bij wie ik mijn gevoelens kwijt zou kunnen en die me echt zou begrijpen.” Ook al maken sommigen afspraakjes met verschillende personen, toch hebben ze uiteindelijk dikwijls één „vaste” vriend of vriendin op wie ze echt gesteld zijn en bij wie ze hun hart kunnen uitstorten.

Maar ondanks al deze redenen is er nog een dieper liggende reden bij betrokken, en deze blijkt gewoonlijk de sterkste drijfveer voor het maken van afspraakjes te zijn.

„De bloem der jeugd”

Als iemand de tienerleeftijd bereikt, ontwaakt dikwijls een sterk seksueel verlangen. Dit gaat samen met het feit dat het lichaam het vermogen tot voortplanting ontwikkelt. De bijbel beschrijft deze periode als „de bloem der jeugd” en raadt aan te wachten met trouwen tot men deze „gepasseerd” is (1 Kor. 7:36). In deze periode zullen de meeste jonge mensen een toenemende belangstelling voor het andere geslacht hebben.

De sterke aantrekkingskracht tussen de seksen wordt in de bijbel beschreven als ’vreugdedronken makend’, in staat om iemand in „extase” te brengen. Alleen al in de aanwezigheid van de geliefde te verkeren, kan iemands hart sneller doen kloppen (Spr. 5:19; Hoogl. 4:9; 5:4). Misschien heb jij die hevige kracht gevoeld. Hoe meer contact je hebt met de andere sekse, des te sterker wordt die kracht — of je dit nu wilt of niet. Je bent zo gemaakt. De normale aantrekkingskracht tussen de seksen kan heel snel ontaarden in een onbedwingbare „seksuele begeerte”. Dit kan tot seksuele onreinheid en hoererij leiden, met als gevolg een menigte problemen, met inbegrip van een zwaar belast geweten. — Kol. 3:5.

Waar afspraakjes maken in zwang is, zullen sommigen je proberen aan te praten dat je hele leven staat of valt met afspraakjes maken. Dat is helemaal niet zo. Door een serieuze beschouwing van enkele belangrijke factoren kun je geholpen worden te beslissen of jij afspraakjes moet maken of niet — onverschillig wat anderen mogen doen.

Vraag jezelf af

Zijn mijn persoonlijkheid en kijk op het leven volledig tot ontwikkeling gekomen? Door je niet te beperken tot alleen maar jongen-meisjerelaties, zul je in staat zijn van vele verschillende soorten vriendschap te genieten. Hierdoor zul je ontdekken dat je het zelfvertrouwen ontwikkelt dat je nodig hebt om je op je gemak te voelen met de andere sekse, zonder de voortdurende druk om ’je beste beentje voor te zetten’. Je zult in staat zijn echtparen gade te slaan en op te merken welke eigenschappen iemand tot een „bekwame vrouw” of een goede echtgenoot maken. Het zal gemakkelijker worden te onderkennen wat voor soort partner jij wilt hebben en ook je eigen rol in het huwelijk duidelijk te zien. — Spr. 31:10.

Wil ik met de gevoelens van iemand anders spelen? Mary Ann erkende voor zichzelf dat zij nog niet aan een huwelijk toe was. Daarom vroeg zij zich af: „Wil ik alleen maar leren hoe ik met mannen moet ’omspringen’, ten koste van de gevoelens van iemand anders? Zou ik willen dat iemand dat met mij deed?” Ze stelde vast dat ze dat niet zou willen. Mary Ann geloofde in de richtlijn die Jezus Christus gaf en probeerde ernaar te leven: „Alle dingen dan die gij wilt dat de mensen voor u doen, moet ook gij insgelijks voor hen doen.” — Matth. 7:12.

Wat zeggen mijn ouders ervan? Je ouders hebben ongetwijfeld hun liefde en bezorgdheid voor jouw welzijn bewezen. Zij zijn dikwijls in staat gevaren te zien, waarvoor jij door je emotionele betrokkenheid misschien blind bent. Wist je dat volgens een onderzoek onder 14.552 tieners bijna 93 procent van de ouders erop tegen was dat hun kinderen „vaste verkering” hadden? Natuurlijk zijn niet alle ouders gekant tegen het maken van afspraakjes, maar waarom zouden zo velen van hen tegen „vaste verkering” zijn? Bedenk dat ook zij eens jong zijn geweest. Zou het kunnen zijn dat zij weten welke reële problemen er kunnen rijzen als een jong stelletje veel tijd samen doorbrengt? Met jouw beste belangen voor ogen zegt de bijbel: „Kinderen, weest gehoorzaam aan uw ouders in eendracht met de Heer, . . . ’opdat het u goed moge gaan’.” — Ef. 6:1-3.

Wil ik werkelijk de bijbelse moraal navolgen? Er valt niet aan te ontkomen dat hoe meer je omgaat met personen van de andere sekse, des te sterker je verlangen naar seksuele betrekkingen zal worden. Michelle bijvoorbeeld, die in de „bloem der jeugd” afspraakjes begon te maken, gaf toe: „Als je je lichaam seksueel prikkelt door heel dicht bij een jongen te zijn, raak je de volgende keer dat je in zijn buurt bent nog sneller verhit. Ja, soms was zelfs een klein vonkje voldoende om me seksueel te prikkelen. En het is zo ontzettend moeilijk je te beheersen.” Michelle was niet in staat haar emoties te beheersen en bedreef hoererij. Wil jij persoonlijk een dergelijk gedrag graag vermijden? Bedenk dat je door te spelen met iets wat kan leiden tot immoraliteit, uiteindelijk op emotioneel, fysiek en geestelijk gebied hele nare ’brandwonden’ kan oplopen. — 1 Thess. 4:3-8; Spr. 6:27, 28.

Wat wil ik werkelijk in het leven? Wil je de diepe emotionele wonden waartoe het maken van afspraakjes dikwijls leidt?a Ben je klaar voor de ernstige verantwoordelijkheden die gepaard gaan met een huwelijk en de zorg voor een gezin? Ben je bereid de betrekkelijke vrijheid die je nu hebt, op te geven om je emotioneel en anderszins te laten binden? Alle kans dat je ten slotte blijft zitten met dezelfde gevoelens als een zestienjarig meisje, dat zei: „Ik kan mezelf gewoon niet uitstaan vanwege mijn overdreven aandacht voor jongens en afspraakjes de hele tijd. Ik weet dat er een heleboel waardevollere dingen te doen zijn, maar ik schijn steeds weer in diezelfde strik te moeten raken.”

Welnu, Mary Ann geraakte niet in de ’strik van afspraakjes’. Ze zei: „Ik besloot me niet door de houding van anderen te laten beïnvloeden wat het maken van afspraakjes betrof. Ik was niet van plan afspraakjes te maken voordat ik oud en rijp genoeg was om te trouwen en ik iemand zou ontmoeten met de eigenschappen die ik graag zag in een echtgenoot.”

Mettertijd ontmoette zij inderdaad een rijpe christelijke man, en ze is nu al meer dan zes jaar gelukkig getrouwd. „Het interessante is, dat ik erachter kwam dat ik niets miste”, overdenkt Mary Ann, nu 32 jaar oud. „Mijn leven was en is nog steeds gelukkig en gevuld. Ons huwelijk heeft de vreugde alleen nog maar vergroot.”

Wees dus eerlijk tegenover jezelf. Overweeg ernstig waarmee op de lange duur zowel jouw belangen als die van anderen het best gediend zijn. Ook al maken velen van je leeftijdgenoten wel afspraakjes, vergeet nooit dat er werkelijke emotionele rijpheid voor nodig is om te zeggen: ’Ik wacht met afspraakjes maken tot ik klaar ben voor het huwelijk!’

[Voetnoten]

[Inzet op blz. 14]

„Ik kan mezelf gewoon niet uitstaan vanwege mijn overdreven aandacht voor jongens en afspraakjes de hele tijd. Ik weet dat er een heleboel waardevollere dingen te doen zijn, maar ik schijn steeds weer in diezelfde strik te moeten raken.” — Een zestienjarig meisje

[Kader op blz. 15]

Vraag jezelf af, voordat je afspraakjes gaat maken:

● Zijn mijn persoonlijkheid en kijk op het leven volledig tot ontwikkeling gekomen?

● Wil ik met de gevoelens van iemand anders spelen?

● Wat zeggen mijn ouders ervan?

● Wil ik werkelijk de bijbelse moraal navolgen?

● Wat wil ik werkelijk in het leven?