Evolutie en hartstocht

DE BRITSE columnist Christopher Booker stelt zich in het geschil van schepping contra evolutie neutraal op. Onlangs schreef hij over de „hartstocht” die hij bij beide partijen had opgemerkt. „De creationisten ontkennen hartstochtelijk dat er zo iets als evolutie is geweest”, schreef hij in zijn ’zaterdagkolom’ in de Londense Daily Telegraph. Daarom redeneerde hij dat een denkend persoon zich misschien „tot de wetenschappelijke wereld kon wenden voor een waarschijnlijker, op rationele wijze beredeneerde verklaring — met als enig resultaat dat hij daar achter ieder ’evolutionistisch’ standpunt een zelfde vertoon van hartstocht zal aantreffen, terwijl vele van die standpunten onderling totaal onverenigbaar zijn”.

„Het probleem is dat de darwinistische ’natuurlijke selectie’ in weerwil van alle verfijningen die de research in moleculaire biologie erin heeft aangebracht, toch nog maar een theorie is”, merkte Booker op, „en bovendien is het een theorie die doorzeefd is met enorme gaten en vol zit met vraagtekens.”

Booker illustreerde dit met het probleem van „’sprongen’ in de evolutionaire ladder . . . zoals het plotseling verschijnen van het oog, of van al die factoren die vogels van elk ander soort dier doen verschillen”. Hij merkte op dat zelfs de allerlaatste theorie, die betrekkelijk grote evolutionaire sprongen binnen geïsoleerde groepen voorstelt, toch het bestaan moet toegeven van „enkele tussenstadia, van een dier dat is opgescheept met een membraan dat nog niet voldoende is ontwikkeld om ermee te kunnen vliegen, terwijl het de vroeger aanwezige beweeglijkheid zo belemmert . . . dat het voor het voortbestaan eerder een nadeel dan een voordeel zou zijn”. Booker zegt dan beschuldigend:

„De orthodoxere darwinisten presteren het niet alleen de belangrijkheid van dergelijke vragen niet te ’zien’. Op zeer onthullende wijze vallen zij met verdubbelde vurigheid terug op louter dogmatische beweringen en verschansen zich weer achter die een of twee favoriete gevallen . . . die hun comfortabele geloof schijnen te bevestigen, terwijl zij alle werkelijk interessante vragen totaal onbeantwoord laten.

Het sleutelwoord is ’geloof’. Voor de redelijk objectieve waarnemer is het overduidelijk dat darwinisten in al hun variëteiten en sekten hun verhaal van de oorsprong en evolutie van het leven net zo sterk op puur onbewezen geloof baseren als de door hen zo hevig bespotte ’creationisten’.

Hun mythe is er een die hen in staat stelt het hele mysterie van het leven te bezien als het produkt van blinde mechanische krachten zonder enige leidinggevende geest of doel — en dat wij daarom van onze positie als triomfantelijk eindprodukt van dit proces kunnen genieten zonder het gevoel te hebben dat wij ’iemand dank verschuldigd zijn’. Dit mag erg rustgevend zijn — maar er is niets strikt ’wetenschappelijks’ aan deze geloofsovertuigingen.”

[Illustratie op blz. 27]

Evolutie is een feit!!!