Is de bijbel een boek van de blanke?

„HET christendom is ons gebracht door avonturiers en opportunisten die ons de bijbel hebben gegeven en alles hebben weggehaald.” Deze uitspraak van een radio-omroeper in Botswana vertolkt de mening van veel Afrikanen. Een soortgelijk standpunt huldigt men in andere delen van de wereld. In Afrika zeggen veel zwarten het zo: ’De bijbel is een boek van de blanke. Zij hebben het naar Afrika gebracht en het samen met hun religie gebruikt om ons te onderwerpen en ons land leeg te plunderen.’

Zijn deze beschuldigingen waar? Hebben blanken ’het land leeggeplunderd’? Waren het „avonturiers en opportunisten” die het christendom naar Afrika hebben gebracht? Is de bijbel werkelijk „een boek van de blanke”?

Hebben blanken ’het land leeggeplunderd’?

Als wij de bladzijden van de geschiedenis zorgvuldig beschouwen, zien wij dat dit op veel plaatsen inderdaad is gebeurd. In de 15de eeuw waagden de energieke volken van West-Europa — met grotere schepen en verbeterde navigatiemethoden — zich verder de Atlantische Oceaan op. Waarom? Naast de avonturiersgeest en de nieuwsgierigheid die karakteristiek zijn voor Europeanen, was het bovenal het verlangen om „snel rijk te worden” dat tot zoveel ontdekkings- en veroveringsreizen aandreef.

In 1492 bijvoorbeeld zeilde Columbus in westelijke richting en ontdekte, niet Oost-Indië of oostelijk Azië zoals hij dacht, maar de Caribische eilanden, nu bekend als West-Indië. Mettertijd namen Spaanse avonturiers als Cortéz en Pizarro uitgestrekte gebieden in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika in bezit. De Spanjaarden stuitten eerst op primitieve volken en „slachtten hen af, zij beroofden hen, zij brachten hen in slavernij en doopten hen”, bericht H. G. Wells in zijn Outline of History. Het duurde niet lang of „er begon een gestage stroom van goud en zilver over de Atlantische Oceaan naar de Spaanse regering te vloeien”.

Columbus’ voornaamste beweegreden was, een zeeweg te vinden naar India en het Oosten met zijn winstgevende specerijenhandel en andere bronnen van rijkdom. De Portugese zeelieden van zijn tijd stond hetzelfde doel voor ogen maar zij kozen de zeeweg om Afrika. In 1498 zeilde Vasco da Gama rond de Kaap en bereikte India. Al gauw bezaten de Portugezen handelsposten in Oost-Afrika (Mozambique) en haalden goud uit Zimbabwe, dat naar hun mening Ofir was — de voornaamste bron van koning Salomo’s fabelachtige goudvoorraden. Zij hadden ook uitgestrekte factorijen in India en het Verre Oosten, met inbegrip van China. Maar na veel strijd en bloedvergieten namen andere eerzuchtige Europese naties het grootste deel van hun commerciële rijk over.

Uiteindelijk werden geheel Amerika en enorme delen van Azië beheerst door Europeanen. „Tegen 1900 was heel Afrika . . . verdeeld onder de Europese mogendheden . . . met veel gegrom en gekijf . . . In dit gedrang werd weinig aandacht besteed aan het welzijn van de inheemse bevolking”, verklaarde geschiedschrijver Wells.

De kerken van de christenheid werkten nauw met de Europese mogendheden samen. Vestigden ze het ware christendom in Afrika en andere delen van de wereld? Neen, dat niet. Dat kon toch ook niet als ze het zelf niet beoefenden? Ze brachten de bijbel, maar ze pasten die niet toe. De „geest” van de bijbel is eenheid, vrede en ware broederschap tussen de rassen. De belangrijkste boodschap van de bijbel is dat Gods koninkrijk onder Christus de enige hoop voor de mensheid is. Maar de Europese naties hebben in weerwil van hun bewering christelijk te zijn hun hele woelige geschiedenis door getwist en gevochten, een strijd die in deze eeuw tot een climax kwam in de Eerste en Tweede Wereldoorlog, en ze bereiden zich nu koortsachtig voor op een derde wereldoorlog. En in plaats dat zij Gods koninkrijk verkondigen, zien zij op naar een politieke organisatie van menselijke makelij, de Verenigde Naties, als ’s mensen enige hoop.

Misschien stemt u ermee in dat deze feiten waar zijn, maar denkt u toch dat de bijbel een boek van de blanke is. Misschien zegt u wel: ’Maar het waren toch de blanken die de bijbel in Afrika hebben ingevoerd. Bovendien is de bijbel door blanken geschreven en gaat hij ook alleen over blanken.’

Is echter het feit dat blanken de bijbel naar Afrika en andere landen hebben gebracht, een goede reden om hem te verwerpen? Als een postbode u een brief brengt van een goede vriend of een familielid, weigert u die dan als de postbode toevallig een blanke is? Natuurlijk niet. Bedenk ook dat blanken tevens fietsen, radio’s, auto’s en televisietoestellen naar Afrika hebben gebracht, en toch willen bijna alle zwarten die heel graag hebben.

Laten wij nu het volgende eens beschouwen:

Is de bijbel een boek geschreven door blanken en over blanken?

Voor de meeste zwarten van zuidelijk Afrika bestaan er slechts drie rassen — zwarten, blanken en Aziaten, en zij rekenen Arabieren, Joden en andere volken uit het Midden-Oosten niet onder de Aziaten maar onder de blanken. Zoals er echter verschillende naties en typen van zwarten zijn, zijn er ook verschillende typen blanken. De gehele bijbel is geschreven door Israëlieten, of Joden, die oosterlingen zijn of bewoners van het Midden-Oosten — maar niet tot de blanke Europese rassen behoren die Afrika hebben veroverd. Het is interessant dat Mozes, de man die de eerste vijf boeken van de bijbel heeft geschreven, in Noord-Afrika is geboren en daar tot aan zijn 40ste jaar heeft gewoond.

De werkelijke Auteur van de bijbel is echter de Almachtige God zelf, Jehovah, Degene aan wie alle rassen en stammen van de mensheid hun bestaan te danken hebben. De 66 boeken die de bijbel of Heilige Schrift vormen, van Genesis tot Openbaring, zijn onder zijn leiding en inspiratie geschreven. „De gehele Schrift is door God geïnspireerd” (2 Tim. 3:16). Dit is de essentiële en veruit belangrijkste factor. De Opperheerser van het universum is geen kleinzielige racist. Hij bekommert zich niet in het minst om de kleine verschillen in huid en haar die zoveel betekenen voor bekrompen, enghartige mensen. De bijbel bericht dat toen de apostel Petrus bij het huis van Cornelius, een Romeins legeroverste, kwam, hij daar een groep heidenen aantrof, die door de joden werden veracht. Maar zij stelden allen levendig belang in het „goede nieuws”. Daarom zei Petrus: „Nu zie ik in, hoe waar het is dat God geen onderscheid maakt. Hij accepteert iedereen [tot welk ras hij ook behoort] die hem vreest en die goed doet.” — Hand. 10:34, 35, Het Nieuwe Testament in de omgangstaal; Today’s English Version.

De Grootste Onderwijzer die de wereld ooit heeft gezien, Jezus Christus, accepteerde en onderwees het bijbelverslag over de schepping van Adam en Eva, het eerste mensenpaar (Matth. 19:3-6). Waren onze eerste menselijke ouders licht van huid of donker? Wij weten het niet. Zij kunnen een tint ertussenin hebben gehad. Wij weten echter wel dat „Adam de naam van zijn vrouw Eva [noemde], omdat zij de moeder moest worden van een ieder die leeft” (Gen. 3:20). De apostel Paulus bevestigde dit door te zeggen: „Uit één mens schiep hij [God] alle rassen der mensheid” (Hand. 17:26, TEV). Dit duidt erop dat het eerste mensenpaar werd geschapen met het inherente vermogen de verschillende rassen en huidkleuren die nu bestaan, voort te brengen. Daaruit volgt dat wij allemaal aan elkaar verwant zijn en één wereldomvattende broederschap moeten vormen. In zijn boek The Races of Mankind schreef professor R. Benedict: „De rassen der mensheid zijn dat wat de bijbel zegt — broeders.”

Sommigen zullen daar misschien tegen inbrengen: ’Maar wordt in de bijbel geen vloek uitgesproken over het zwarte ras?’ Dit standpunt wordt door veel mensen gehuldigd, door zowel blanken als zwarten, en vooral in zuidelijk Afrika. Maar het is volkomen onwaar.

Bij een bepaalde gelegenheid na de wereldomvattende vloed maakte Noachs zoon Cham zich schuldig aan oneerbiedig gedrag tegenover zijn vader. Waarschijnlijk had Chams zoon Kanaän iets bedreven tegen Noach. Terecht deed Noach toen de uitspraak: „Vervloekt zij Kanaän. Hij worde de minste slaaf van zijn broeders.”

In later jaren werden de Kanaänieten berucht om hun immoraliteit; zelfs bij hun religie waren schokkende seksuele excessen betrokken. De profetische vloek ging in vervulling toen Israël, dat van Sem afstamt, de Kanaänieten onderwierp, die later onder het juk kwamen van Medo-Perzen, Grieken en Romeinen — nakomelingen van Jafeth. — Gen. 9:20-27.

Daar de Kanaänieten qua ras blank waren, had de vloek niets uit te staan met zwarten, die de nakomelingen zijn van Kusch, een andere zoon van Cham. Deze onjuiste uitleg van Gods Woord is de oorzaak geweest van veel ellende en lijden voor het zwarte ras. Dit was vooral het geval toen onder de vlag van „christelijke” naties de schandelijke slavenhandel werd gedreven. De geschiedkundige H. Fisher zegt: „Het is een verschrikkelijke ontluistering van de christelijke beschaving dat de langste periode van slavenrazzia’s die de geschiedenis heeft gekend, op gang kwam door het optreden van Spanje en Portugal, Frankrijk, Holland en Brittannië toen het christelijk geloof reeds meer dan duizend jaar de gevestigde religie van West-Europa was.”

De eigenaars van slaven, voor het grootste deel goede kerkgangers, plachten het systeem te rechtvaardigen met het verdichtsel van een vloek over de zwarten. In deze tijd wordt hier en daar nog steeds door vele blanken hetzelfde argument gehanteerd in een poging de discriminatie van zwarten te vergoelijken.

Wat betreft de kritiek dat de bijbel alleen over blanken spreekt: het is waar dat de meeste bijbelse gebeurtenissen over mensen gaan uit het Midden-Oosten, die door veel Afrikanen als „blanken” worden beschouwd. (Dit verklaart waarom afbeeldingen van bijbelse taferelen meestal „blanken” of oosterlingen te zien geven.) Dit is echter niet altijd het geval. Ebed-Melech bijvoorbeeld, die Gods gunst genoot omdat hij het leven van de profeet Jeremia redde, was een Afrikaan (Jer. 38:7-13; 39:15-18). Velen van de aanwezigen bij het pinksterfeest, toen de heilige geest op de eerste discipelen werd uitgestort, waren mensen uit Afrika (Hand. 2:7-11). De man tot wie Filippus in zijn wagen predikte — een gebeurtenis die in Handelingen 8:26-38 wordt verhaald — kwam uit Ethiopië.

Met betrekking tot kwaaddoen veroordeelt de bijbel alle rassen

Het ligt voor de hand dat alle rassen goed doen en kwaad bedrijven. Maar de bijbel veroordeelt alle vormen van kwaad, ongeacht de kleur van degenen die het bedrijven. Zo heeft uitbuiting van de armen door de rijken onder alle rassen plaatsgevonden, precies zoals de bijbel zegt: „De ene mens [heeft] over de andere mens . . . geheerst tot diens nadeel” (Pred. 8:9). Maar de bijbel waarschuwt ook: „En nu u rijken! Huil en jammer over de rampen die u zullen treffen. . . . Hoor het geroep om loon dat u niet hebt uitbetaald aan de mannen die uw velden maaiden! En het geschreeuw van degenen die uw oogst binnenhaalden, is doorgedrongen tot de almachtige Heer!” — Jak. 5:1-4, Het Nieuwe Testament in de omgangstaal.

Mensen uit alle rassen, zowel arm als rijk, houden zich bezig met hoererij, afgoderij, het beoefenen van spiritisme, vijandschappen, twist en drinkgelagen. Gods Woord veroordeelt al dergelijke praktijken en waarschuwt dat „wie zulke dingen beoefenen, Gods koninkrijk niet zullen beërven” (Gal. 5:19-21). Binnenkort echter zal dit allesvermogende koninkrijk Gods een eind maken aan het huidige boosaardige stelsel en een duizendjarige heerschappij van vrede laten beginnen. — Dan. 2:44; Ps. 37:10, 11; Openb. 20:1, 2.

De bijbel bevat niet alleen deze glorierijke boodschap van hoop, maar geeft ook uitstekende raad in verband met het huwelijksleven, het gezinsleven en de menigte problemen die het leven thans zo moeilijk maken. Hij brengt vrede des geestes en biedt het vooruitzicht op leven op een paradijsaarde. Voor wie? Alleen voor blanken? Neen; zoals de bijbel zelf zegt, is het voor „een grote schare, die niemand tellen kon, uit alle natiën en stammen en volken en talen” (Openb. 7:9). Wilt u daartoe behoren? Zo ja, dan moet u zich nu op de hoogte stellen van de raad die Jehovah God in zijn Woord, de bijbel, aan de gehele mensheid geeft en die in praktijk brengen.

[Inzet op blz. 23]

De bijbel maakt melding van een vloek over Kanaän, niet over het zwarte ras

[Kader op blz. 24]

Nakomelingen van Noachs zoon Cham

KUSCH

(Ethiopiërs in O.-Afrika en Arabië)

MIZRAÏM

(Egyptenaren)

PUT

(Bewoners van O.-Afrika)

KANAÄN

(Blanken langs de oostelijke Middellandse-Zeekust)

[Illustratie op blz. 21]

Als een postbode u een brief brengt, weigert u die dan omdat hij een andere huidkleur heeft?