Bijbelse beginselen hebben effect — Geef ze een kans!
KOMT de bijbel op u over als een ouderwets, onpraktisch boek? Bent u van mening dat zijn raad niet serieus genomen moet worden?
Zo denken sommigen erover. Maar er zijn er heel wat die hun zienswijze veranderden toen iemand hen hielp de boodschap uit de bijbel te begrijpen. Toen zij eenmaal een duidelijk begrip van deze boodschap hadden, konden zij er een begin mee maken deze in hun leven toe te passen. Er zijn dan ook nu over de hele wereld zo’n twee miljoen mensen die uit persoonlijke ervaring weten dat de bijbel uitermate praktisch is en dat het van wijsheid getuigt hem serieus te nemen.
Zo troffen de bewoners van Tulsa (Oklahoma, VS) in de World van 24 januari 1980 een artikel met als kop „Bijbel verbroederde rassen te midden van rellen en doodslag”. Daarin stond te lezen:
„Op het hoogtepunt van de rassenonlusten [in Idabel] zaten vier blanken, drie Mexicanen en een neger ineengedoken op de vloer van een grote kamer passages uit de bijbel te lezen. Dit gebeurde in het huis van John en Joan Langan. Zij zijn getuigen van Jehovah die twee en een half jaar geleden hun domicilie kozen vlak bij autoweg Oklahoma 37 die midden door de arme, zwarte wijk van deze stad loopt.”
Terwijl de multiraciale groep daar bijeen was om de bijbel te bestuderen, braken voor het huis gevechten uit en vlogen de kogels in het rond. De aanleiding voor de rellen was blijkbaar dat de autoriteiten geen actie schenen te ondernemen in verband met de dood van een 15-jarige negerjongen. De onlusten kostten één politieman het leven, terwijl een aantal personen verwondingen opliep. De volgende morgen zagen de Langans op het onbebouwde stuk grond naast hun huis het lichaam van een neger liggen. Hun eigen huis was onbeschadigd; nog geen ruit was gebroken. Maar de melkzaak aan de overzijde van de straat was doorzeefd met kogels; alle ruiten waren gebroken. Het tankstation naast hen was met de grond gelijkgemaakt. Drie andere winkels dichtbij waren beschadigd en geplunderd en een slijterij was totaal gesloopt.
De World merkte op: „Voor de Langans . . . waren er buiten geen vijanden. ’Wij waren niet bang voor de mensen, alleen dat een of andere verdwaalde kogel ons misschien zou raken’, zei mevrouw Langan.” De krant wees er ook op dat de plaatselijke bijeenkomsten van de getuigen van Jehovah werden gehouden in „het enige bedehuis van dien aard in de stad waar de gemeente uit evenveel negers als blanken bestaat”. Het is een gemeente van ongeveer zestig personen, waar de openbare lezingen op zondag door wel honderd personen bijgewoond worden.
De World citeerde mevrouw Langan verder: „Ik weet dat er moeilijkheden zijn; ik ben niet blind. Maar op de basis waarop wij met mensen omgaan — zowel met zwart als met blank — bestaat er een goede verstandhouding. Als zij maar liefde voor God hebben, is dat alles wat we nodig hebben om ons in elkaars gezelschap te verheugen. Het verschil in kleur verlevendigt het alleen maar. Wij genieten van die verschillen.” De krant zei ook dat „toen de Langans naar Idabel kwamen, zij onder de indruk waren van de vriendelijkheid van de mensen, die hen binnen nodigden. ’Het eerste wat wij opmerkten, was dat de mensen gastvrij waren’, zei mevrouw Langan. ’Erg weinig mensen waren grof. Wij bemerkten dat de mensen over het algemeen heel erg vriendelijk waren. En dat zijn ze nog steeds.’”
De ochtend na de rellen ontdekten de Langans dat de hele stad in rep en roer was. In de winkelpromenade zagen zij de blanke zakenmensen en leveranciers allemaal met vuurwapens lopen. De Ku Klux Klan arriveerde en de spanning was te snijden. Ondanks deze opwinding gingen de Langans van huis tot huis om het goede nieuws van Gods koninkrijk te verkondigen.
Bij het allereerste huis zei een jonge neger hun binnen te komen. Ze deden dit en troffen in dat kleine huis tussen de twintig en dertig negers bijeen. Ook hier was de sfeer zeer gespannen. „Wat willen jullie?” vroegen zij meneer Langan. Hij vertelde hun waar hij en zijn gezin woonden en dat zij als getuigen van Jehovah ermee bezig waren om enkele bijbelse gedachten met mensen te delen. Vervolgens merkte hij op dat mensen geen gerechtigheid kunnen brengen, maar dat alleen God dat kan. Dit maakte hen nogal van streek. Mevrouw Langan vroeg of er onder hen huisvaders waren met vrouw en kinderen, en of het niet waar was dat ze het er moeilijk mee hadden om het iedereen in hun gezin altijd naar de zin te maken. Als een man er al moeite mee had om dit in zijn eigen gezin te bereiken, hoe zouden wij dan kunnen verwachten dat menselijke regeringen in staat zouden zijn om iedereen gelukkig te maken. Alleen de Schepper kan dat doen. Toen zij dit hoorden, bedaarden de gemoederen en werd een meer ontspannen sfeer voelbaar.
Het bleek dat dit nu juist het gezin was waarvan de 15-jarige zoon was gedood hetgeen de aanleiding tot alle moeilijkheden was geweest. De beide Getuigen betuigden hun deelneming en zeiden geen idee te hebben gehad wie zij bezochten toen zij bij hen op de deur klopten. Zij begonnen het diepbedroefde gezin te vertroosten met zulke bijbelteksten als Openbaring 21:4, een tekst die spreekt over de tijd dat God elke traan uit ’s mensen ogen zal wegwissen en er noch pijn, noch dood meer zal zijn. Zij wezen de rouwende familie ook op de bijbelse hoop van een opstanding uit de doden en konden wat bijbelse lectuur bij hen achterlaten.
Toen zij vertrokken, merkten de Langans dat zij gevolgd werden door een nog jonge neger die zijn handen op zijn rug hield. Meneer Langan draaide zich om en zei: „Mijn naam is John. Hoe heet jij?” De jongeman noemde zijn naam en vroeg toen: „Wat doen jullie hier?” Toen zij hem dit vertelden, ontspande hij. Hij had een mes in zijn hand.
Wat bewoog de Langans ertoe hun evenwichtige, ruime kijk op raciale aangelegenheden te behouden? De bijbel zegt dat God ’uit één mens elke natie van mensen heeft gemaakt om op de gehele oppervlakte der aarde te wonen’ (Hand. 17:26). Gods Woord zegt ons ook ’onze naaste lief te hebben als onszelf’ en dat ’zoals wij willen dat de mensen ons doen, wij ’hun desgelijks moeten doen’. — Mark. 12:31; Luk. 6:31.
De Langans leven net als andere Getuigen volgens deze beginselen en zij hebben bemerkt dat deze handelwijze niet alleen praktisch is, maar tot het grootste geluk leidt. Ja, bijbelse beginselen hebben inderdaad effect. Als u graag hulp zou willen ontvangen om de bijbelse beginselen te begrijpen en te weten te komen hoe u ze in uw leven kunt toepassen, stel u dan beslist in verbinding met Jehovah’s Getuigen in uw gemeenschap. Lukt dit niet, schrijf dan naar de uitgevers van dit tijdschrift die u graag zullen vertellen waar u de bijeenkomsten van de dichtstbijzijnde gemeente van de Getuigen kunt vinden.