Deel 7

Waarom wenden mensen zich tot drugs?

„VERRASSEND genoeg lopen volgens verscheidene Amerikaanse onderzoeken blanke huisvrouwen uit de middengroepen een grote kans om in misbruik van tranquillizers te vervallen.” — Tijdschrift „Maclean’s”.

WAAROM GAAN MENSEN DRUGS GEBRUIKEN?

Het is interessant dat experimenten met dieren erop wijzen dat „drugverslaving niet zozeer een zwakheid van het vlees is als wel een reactie op stress, afzondering, en beroving van sociaal contact . . . De eenzame, de maatschappelijke mislukkeling, de persoon die zichzelf helemaal beneden aan de maatschappelijke ladder ziet, is veel eerder geneigd regelmatig drugs te gaan gebruiken en verslaafd te raken.” — Redactioneel artikel, „Toronto Star”.

Dr. Stanton Peele, schrijver van het boek „Liefde en verslaving”, ondersteunt deze zienswijze: ’Het enige alternatief voor verslaving is de verantwoordelijkheid voor uzelf te aanvaarden; het enige geneesmiddel is een gevoel van eigenwaarde.’

„Iedereen gebruikt drugs, of het nu Pa is die thuiskomt na het drinken van een paar biertjes, of Ma die zich door de dokter een paar Valiumtabletten laat voorschrijven ’om de dag door te komen’ . . . Wij maken ons er niet meer zo bezorgd over als tien jaar geleden. De apathie van ouders is nu werkelijk ongelooflijk.” — Maatschappelijk werker.

BESCHERM UW KINDEREN DOOR EEN GOED VOORBEELD

Een Canadees onderzoek vond een sterk verband tussen gezinsleven en drugmisbruik.

„Als moeder dagelijks gelegaliseerde, door haar dokter voorgeschreven tranquillizers gebruikt, is de kans dat haar kinderen marihuana gaan gebruiken, drie en een half maal zo groot; LSD of amfetaminen gaan gebruiken, vijfmaal zo groot; illegale tranquillizers gaan gebruiken, zevenmaal zo groot; opiaten gaan gebruiken, tienmaal zo groot.”

Aan de andere kant — „De gezinnen met een lage risicofactor [waar weinig kinderen drugproblemen hadden] . . . hielden er een hoge moraal op na, waardeerden elkaar en hadden plezier met elkaar. Vader was streng en moeder liefhebbend, maar beiden waren warme, hartelijke mensen. De ouders hadden een religie, wisten wat zij geloofden en durfden hun kinderen te laten weten wat hun maatstaven waren. De kinderen hadden taken, moesten op tijd binnen zijn, kregen streng onderricht en hadden ouders die in al hun activiteiten geïnteresseerd waren. Vader was geen alcoholicus, en moeder dacht er niet aan tranquillizers te gebruiken. De ouders werden bezien als goede luisteraars die naar de mening van hun kinderen vroegen, maar duidelijk wel de leiding hadden.” — „Toronto Star”.