Hij verbiedt het, maar krijgt er toch de schuld van
HET zijn de mensen die oorlog voeren, miljoenen verminken en doden, hongersnood en pestilentie veroorzaken. Het zijn de mensen die het milieu vervuilen, de grondstoffen van de aarde exploiteren en uitputten. Zij decimeren het leven in de natuur en maken wouden met de grond gelijk, waarna de regen het ontboste land mag eroderen en dorpen kan overstromen. Het zijn de mensen die de stijgende misdaadcijfers veroorzaken, zodat vele gebieden zelfs overdag niet meer veilig zijn. Miljoenen geven zich over aan een gedrag dat tot hun eigen vernietiging leidt, gebruiken drugs om hun saaie en ellendige werkelijkheid te ontvluchten, en maken hun situatie hierdoor alleen maar slechter.
Het punt is dat het de mensen zijn die deze rampzalige dingen doen en dat het de mensen zijn die het in hun macht hebben daarmee op te houden. Het meeste leed dat de mensen ondergaan, zou vermeden worden als zij zich aan Gods geboden hielden. Hij verbiedt moorden, stelen, hoererij, sodomie, hebzucht, vraatzucht, dronkenschap en andere verkeerde handelwijzen die mensen letsel toebrengen. Hij geeft ons de opdracht zorg te dragen voor de aarde, de planten en de dieren, onze naaste lief te hebben, en anderen te behandelen zoals wij zelf behandeld zouden willen worden. — Gen. 1:28; 2:15; Matth. 22:39; 7:12.
Waarom ik?
Toch weigeren talloze mensen zijn raad op te volgen en gaan in plaats daarvan hun eigen weg, en wanneer dit tot rampspoed leidt, geven zij de schuld aan degene die hen in eerste instantie voor hun handelwijze gewaarschuwd heeft. Dan klagen zij over hun situatie en roepen uit: ’Waarom ik?’ Zij gedragen zich alsof de goddelijke voorzienigheid hen heeft uitgekozen om hen tot onschuldige slachtoffers te maken. In Spreuken 19:3 signaleert de bijbel deze neiging van zulke mensen. Volgens de Willibrordvertaling luidt dit vers: „De dwaasheid van de mens brengt hem op de verkeerde weg, en dan is hij nog kwaad op Jahwe!” De Nieuwe Vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap zegt: „Des mensen eigen dwaasheid verderft zijn weg, en dan is zijn hart gramstorig op den HERE.” Zulke personen staan wel snel klaar om God de schuld te geven van het slechte, maar wanneer hun iets goeds overkomt, vragen zij nooit: ’Waarom ik?’ Zij beschuldigen slechts, maar bedanken nooit.
Het meeste kwaad waarover de mens klaagt, is dat wat mensen anderen of zichzelf aandoen. Er bestaan echter vormen van lijden die voortvloeien uit natuurrampen zoals aardbevingen, orkanen, tornado’s, langdurige droogte en soortgelijke calamiteiten. Zelfs bij deze rampen kan de schade tot een minimum beperkt worden door een degelijke constructie van huizen en andere gebouwen, en door het in stand houden van natuurlijke wouden die van invloed zijn op de regenval. En wanneer er desondanks schade optreedt, zijn er geen afzonderlijke personen als doelwit uitgekozen, maar is het zoals Prediker 9:11 zegt dat „niet de snellen de wedloop hebben, noch de sterken de strijd, noch ook de wijzen het voedsel hebben, noch ook de verstandigen de rijkdom hebben, noch zelfs zij die kennis bezitten de gunst hebben; want tijd en onvoorziene gebeurtenissen treffen hen allen”.
God verbiedt het kwaad, maar hij laat het toe, ook al is hij almachtig en zou hij er een eind aan kunnen maken. Waarom maakt hij er dan geen eind aan?