Uit de macht van het occulte losbreken

GROTE aantallen personen die in het occulte hebben geliefhebberd, ontdekken dat zij zich nu in de macht van bovenmenselijke krachten bevinden. Zij weten niet zeker wat dit voor krachten zijn, maar zij verlangen er wanhopig naar zich ervan te kunnen losbreken. Is dat mogelijk?

Bij hun strijd om zich te bevrijden, kunnen zij voor ernstige problemen komen te staan. Sommigen horen dreigende stemmen uit het geestenrijk. Anderen ondervinden tegenstand van beoefenaars van occulte kunsten.

Eeuwen geleden was er op het eiland Cyprus een jood genaamd Bar-Jezus die een beoefenaar van het occulte was. Hij was een tovenaar, ook bekend onder de naam Elymas, hetgeen een Griekse vorm is van een titel die oorspronkelijk aan Perzische priesters van de Babylonische tovercultus werd gegeven. Het schijnt dat Bar-Jezus de positie bekleedde van hofmagiër en raadgever van de Romeinse proconsul in Pafos. De bijbel vertelt in Handelingen 13:6-12 dat toen de apostel Paulus in dit gebied kwam en de proconsul in de beginselen van het christendom onderwees, Elymas hem daarin fel tegenstond omdat hij zijn invloedrijke positie als „priester” van de waarzeggerscultus wilde beschermen. Maar de proconsul werd van deze kwade invloed bevrijd omdat hij het door Paulus overgebrachte „onderwijs van Jehovah”, de ware God, aanvaardde.

Vele duizenden personen in deze 20ste eeuw zijn eveneens bevrijd van het occultisme door zich te richten naar het „onderwijs van Jehovah” zoals dat wordt aangetroffen in de bijbel en wordt onderwezen door Jehovah’s Getuigen. Door wat zij leren, onderscheiden zij onder andere wie de bovenmenselijke krachten zijn achter de occulte kunsten. Dit zijn geen geesten die het goede met de mens voorhebben, maar goddeloze geesten, demonen. Jezus Christus, die zelf uit het onzichtbare rijk afkomstig was, wist van hun bestaan en sprak over hen (Luk. 4:33-35; 10:18-20; 13:16). Om los te breken uit hun macht moet iemand hulp krijgen uit een bron met grotere macht dan die van hen. God zelf is die bron. Dit is slechts mogelijk door de bijbelse waarheid te leren en in het leven toe te passen en daarbij volledig op Jehovah God te vertrouwen.

Beschouwt u eens enkele voorbeelden hiervan uit recente jaren. Merk op hoe de betrokkenen in het occultisme verwikkeld raakten, en welke soort van praktijken occulte krachten aantrekken. Bemerk ook wat dit in hun leven teweegbracht en hoe zij zich wisten los te breken.

Een hogepriester van toverij zoekt de vrijheid

Gordon, die in Engeland woont, was een tovenaar. Hier is zijn eigen verhaal:

„Mijn connectie met het occultisme begon toen ik mij aansloot bij het Genootschap voor Onderzoek van Paranormale Begaafdheid. In de daaropvolgende jaren woonde ik honderden seances bij en ik nam er ook aan deel. Hierbij ben ik getuige geweest van de meeste vormen van paranormale verschijnselen, waaronder stemmen, levitatie, ectoplasma en apporten [materiële objecten die zich door occulte kracht manifesteren]. Tegelijkertijd ontdekte ik mijn eigen vermogen voor waarzeggerij, helderziendheid en psychometrie [het raden van feiten in verband met een bepaalde persoon of een bepaald ding door contact met een voorwerp].

Omdat ik mijn occulte vermogens nog verder wilde ontwikkelen, ging ik transcendente meditatie beoefenen, waarvoor ik lid werd van een boeddhistisch genootschap. Ik ontdekte al spoedig dat oosterse filosofieën iemand als vanzelf tot het fundamentele occultisme leiden. Een nieuwe collega, een kundig kabbalist, onderwees mij vele fascinerende zaken. Er ging een hele wereld van intrigerende mysteries voor mij open. Ik las en studeerde diep.

Naarmate ik ceremoniële en transcendente magie beter leerde beheersen, groeide mijn kring van vrienden over het hele land. Ik werd heel bedreven in het lezen van tarokkaarten en het interpreteren van de kabbala.a Ik werd ingewijd in de opeenvolgende graden van toverij totdat ik uiteindelijk hogepriester van een groep, een ’conven’, van heksen en magiërs werd. Ik onderwees deze kunsten aan vele anderen, met inbegrip van mijn vrouw, die mijn hogepriesteres werd.

Maar het ging niet goed met mij of met mijn magische kunsten. Mijn conven werd verscheurd door gekrakeel en jaloezie. Er was rivaliteit met andere groepen, waarbij het ene conven zelfs magie tegen het andere conven aanwendde. Erger nog, ik raakte uiteindelijk betrokken bij onsmakelijke affaires op het seksuele vlak (een maar al te vaak voorkomend verschijnsel bij hekserij en toverij) met alle droevige gevolgen van dien voor mijn eigen huwelijk.b Ik begon met soft drugs te experimenteren en ik werd steeds ongelukkiger en raakte steeds dieper ontgoocheld.

In die periode kreeg ik van een oppervlakkige kennis, die wist van mijn connecties met toverij, een exemplaar van het boek ’Babylon de Grote is gevallen!’ Gods koninkrijk heerst! De titel trok onmiddellijk mijn belangstelling. Ik wist heel goed dat het oude Babylon de schatkamer van alle ’geheime religie’ was geweest en dat het bijbelboek Openbaring, waarin de vermelding van ’Babylon de Grote’ voorkomt, ook vele mysteries bevat. Hoewel ik het boek zorgvuldig en met gespannen aandacht las, was ik nog steeds in verwarring, maar toch bleek dit mijn eerste positieve stap naar bevrijding van de subtiele machten van het occultisme.

Met het verstrijken van de tijd verergerde mijn situatie steeds meer. In mijn wanhoop herinnerde ik mij op een avond wat de kennis die mij het boek had gegeven, had gezegd: ’Als je hulp nodig hebt, neem dan contact op met Jehovah’s Getuigen.’ Ik nam het telefoonboek en belde het dichtstbijzijnde adres. Hoewel het al laat op de avond was, luisterde de vreemde tot wie ik sprak, zorgvuldig. Binnen een uur stond hij aan mijn deur.

Mijn nieuwe vriend, een ouderling in de plaatselijke gemeente, was werkelijk bezorgd over wat ik had te zeggen. Ik nam hem mee in mijn magiërsvertrek. Nu nog kan ik mij voor de geest halen hoe verbijsterd hij was van wat hij daar aantrof! Occulte schilderijen vulden de kamer. Hij zag mijn twee inwijdingszwaarden, een kralensnoer voor bezweringen, wierookbranders en mijn Arthame-dolk — door tovenaars gebruikt om cirkels en pentagrammen te trekken wanneer geestenkrachten worden opgeroepen om met mensen in contact te treden. Een levensgroot zwart model van het hoofd van Isis (de ’Meesteres van de magie’) stond daar naast een helder oranje beeld van Amon-Ra (de Egyptische ’Koning der Goden’) en een model van een zeilschip dat naar werd verondersteld, duidde op het overbrengen van de zielen over de zee der doden. Wij bleven in die kamer zitten praten tot in de kleine uurtjes van de volgende dag. Ik had beslist veel hulp nodig.

Ons gesprek kwam steeds weer op de bijbel terecht, een boek waarvoor ik altijd al respect had gehad, maar waarvan ik weinig wist. Wij gebruikten een klein boekje, De waarheid die tot eeuwig leven leidt, als gids voor een systematische bijbelstudie. Gedurende de nu volgende weken leerde ik de eenvoudige waarheid omtrent het kwaad en de demonen, en over hun macht om de geest van mensen te beheersen en te besturen.

Eén ding dat mij erg van streek bracht, zo herinner ik mij, was dat ik voor het eerst in Deuteronomium 18:10-12 las: ’Er dient onder u niemand te worden gevonden die zijn zoon of zijn dochter door het vuur laat gaan, niemand die aan waarzeggerij doet, geen beoefenaar van magie, noch iemand die voortekens zoekt, noch een tovenaar, noch iemand die anderen door een banspreuk bindt, noch iemand die een geestenmedium of beroepsvoorzegger van gebeurtenissen raadpleegt, noch iemand die de doden ondervraagt. Want iedereen die deze dingen doet, is iets verfoeilijks voor Jehovah.’

Ik had er geen idee van dat er een dergelijke verklaring in de bijbel stond en ik was er erg door geschokt. Mijn geweten begon mij te kwellen toen ik besefte hoeveel schuld ik op mij had geladen vanwege de dingen die ik had bedreven. Aan de andere kant was het gevolg ook dat de waarheid zich helderder en scherper aftekende, en daarvoor was ik dankbaar.

Later las ik tot mijn grote verbazing dat ook de vroege christenen met demonisme en magische kunsten geconfronteerd zijn geweest. Ik had altijd geweten dat vuur een symbool van vernietiging was en toen ik las van de handelwijze van de mensen in Efeze die christenen werden en die vrijwillig hun boeken over magische kunsten verbrandden,c zag ik er de noodzaak van in dat zelf ook te doen. Zo ben ik op een avond na eerst gebeden te hebben, de heide opgegaan en heb ik al mijn boeken en schilderijen verbrand. De vele metalen voorwerpen die in verband stonden met mijn toverkunsten, brak ik stuk en gooide ik weg ondanks het feit dat ze veel waarde hadden.

Langzaam maar zeker raakte ik vrij van demoneninvloed. Het was niet gemakkelijk. Magiërs en andere vroegere vrienden deden hun uiterste best om mij tegen te houden, maar ik achtte mijn pasgevonden vrijheid te kostbaar om te willen schipperen. De krachten van het kwaad zijn sterk, maar de krachten die ten goede werken, zijn sterker. Ik heb alle reden om dankbaar te zijn voor het geluk en de zekerheid die ik nu bezit, nu ik Jehovah, de God van waarheid en licht, dien. — 2 Kor. 4:3-6.”

Naar UFO’s uitkijken bij Stonehenge

In recente jaren zijn de berichten over waarnemingen van Ongeïdentificeerde Vliegende Voorwerpen (UFO’s) aanzienlijk toegenomen. Klaarblijkelijk kunnen vele van deze ervaringen verklaard worden uit zulke gewoon aardse zaken als weerspiegelingen van wolken, weerballons, vliegtuigen of eenvoudig verbeelding. Anderzijds heeft de bisschop van Norwich in het House of Lords in het Londense parlement toch ook werkelijke bezorgdheid uitgesproken over UFO’s: „Ik heb vele gevallen gekend dat mensen heel erg van streek zijn geweest, zozeer zelfs dat er sprake was van een vorm van bezetenheid door een geest en in vele gevallen ontwijfelbaar een boze geest.”

Stonehenge op Salisbury Plain is waarschijnlijk de oudste van de ongeveer 900 cirkels van stenen en aarde die er op de Britse Eilanden te vinden zijn.d Het is een populaire plek voor mensen die hopen UFO’s te zien.

Een jonge man, Robert genaamd, bezocht die plek geregeld om naar UFO’s uit te kijken en hij zag vele onverklaarbare verschijnselen. Omdat hij meer wilde weten, ging hij steeds meer boeken over dit onderwerp lezen en raakte als gevolg daarvan steeds dieper in occultisme verwikkeld. Zelf verder vertellend zegt hij: „Mijn persoonlijkheid veranderde. Ik begon te geloven dat ik een profeet was, iemand die een speciaal werk te doen had. Ik ontwikkelde buitengewone krachten en was in staat dagenlang voedsel, drank of slaap te ontberen. Ik kon zelfs gordijnen openen door er eenvoudig naar te kijken. Bij een bepaalde gelegenheid werd ik naar het plaatselijke politiebureau gebracht en daar door de politiepsychiater onderzocht. Hij dacht dat ik onder invloed van drugs verkeerde, maar hij kon mij niet helpen. Uiteindelijk kwam ik in een verpleeghuis voor geesteszieken terecht. Ik werd erg depressief en maakte plannen om zelfmoord te plegen, iets waartoe innerlijke stemmen mij aanzetten.

Diep in mijn binnenste hield ik echter nog steeds van het leven en verlangde ik ernaar bevrijd te worden van de boze macht die mij insloot. Toen herinnerde ik mij dat ik vroeger, toen ik nog jonger was, wel eens bij een bijbelse discussie had gezeten die mijn moeder met Jehovah’s Getuigen had gehad. Ik besloot contact op te nemen met de Getuigen die ik toen ontmoet had. Zodra ik hierin geslaagd was, begon ik een bijbelstudie. Wij begonnen onze studie bij het hoofdstuk ’Zijn er goddeloze geesten?’ in het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt. De wijze waarop in deze gesprekken de bijbel en de feiten spraken, overtuigden mij van de waarheid en maakten het mij mogelijk de vrijheid te verwerven die ik zo begeerde.”

„De exorcist”

Sinds een aantal jaren geleden de film „De exorcist” in première ging, blijkt uit heel wat verslagen welke nadelige uitwerking de film heeft gehad op de velen die hem hebben gezien. Maureen was een atheïste. Zij had zoveel over de film gehoord dat zij besloot er samen met een vriendin heen te gaan. De gevolgen waren dramatisch.

„Het was het meest beangstigende dat ik ooit gezien heb. Het was afschuwelijk. Ik voelde dat er iets met mij gebeurde. Ik trilde over mijn hele lichaam en het lukte mij maar nauwelijks mezelf weer zover in mijn macht te krijgen dat ik uit mijn stoel kon opstaan en het theater kon uitlopen. Maar dit was nog maar het begin van mijn moeilijkheden.

Bij mijn thuiskomst kon ik wel huilen. Mijn man bood mij weinig troost omdat hij me in het begin al dadelijk had gezegd niet naar die film te gaan. Hij had helemaal gelijk gehad! Die nacht kon ik niet slapen omdat de beelden van de film mij bleven achtervolgen.

Gedurende de daaropvolgende weken werd het steeds erger. Ik was bang om te gaan slapen, en wanneer ik sliep werd ik met het klamme angstzweet weer wakker. Ik wist dat er iets in mijn huis was, omdat ik het bij mij kon voelen waar ik ook ging. Ik had het gevoel dat ik gek zou worden.

Het kwam bij mij op dat als er kwade krachten bestaan, dat er dan toch ook goede moeten zijn. Ik ging dus op zoek naar een kruis dat ik als bescherming bij mij zou kunnen dragen. Ik kocht ook een St.-Christophorusmedaille voor datzelfde doel. Elke nacht hield ik ze in mijn hand en bad, hopend dat als er een God was, hij mij zou helpen. Maar het werd niet beter, maar juist erger, leek het wel.

Op een dag vertelde ik mijn vriendin van mijn problemen, waarop zij zei dat zij een boek bezat dat mij misschien kon helpen. Zij had het van een getuige van Jehovah gekregen. Het was getiteld ’De waarheid die tot eeuwig leven leidt’. Ik begon er onmiddellijk in te lezen, allereerst het hoofdstuk over goddeloze geesten en toen ’Wie is God?’

Terwijl ik zat te lezen, kwam ik Jezus’ uitspraak tegen dat hij tot Satan zei: ’Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: „Jehovah, uw God, moet gij aanbidden.”’ Dan zegt het verslag dat de Duivel Jezus verliet.e Ik las dit steeds weer en vatte het plan op hetzelfde te doen. Eerst herhaalde ik de woorden in mijn geest, maar later bracht ik voldoende moed op om ze hardop uit te spreken. Toen pas kon ik in slaap vallen.

Toen ik mijn vriendin weer zag, vroeg zij mij of het boek mij had geholpen en zei dat als ik meer inlichtingen wilde, ik dan contact moest opnemen met Jehovah’s Getuigen.

Ik kende een gezin van Jehovah’s Getuigen in de buurt, en ik ben gretig ingegaan op het aanbod de bijbel met hen te bestuderen. Langzamerhand kwam er verbetering in mijn situatie naarmate bijbelkennis mijn vroegere onwetendheid verving. Maar pas toen ik eindelijk al mijn heidense religieuze voorwerpen en talismannen wegdeed, ervoer ik volledige bevrijding.”

Tracht u zich los te breken uit de macht van een of andere vorm van occultisme? Als dit het geval is, neem dan contact op met Jehovah’s Getuigen. Zij zijn geen exorcisten, maar zij weten wat u volgens de bijbel moet doen om u ervan te verzekeren dat Jehovah God zelf u zal helpen. — Jak. 4:7, 8.

[Voetnoten]

[Illustraties op blz. 9]

Isis

Amon-Ra

[Illustratie op blz. 11]

Stonehenge