„Nog maar het topje van de ijsberg”
Hoeveel meer „Love Canals” zijn nog in de maak?
„ER BESTAAN duizenden van deze dumpplaatsen overal in het land. Love Canal zou de voorloper kunnen zijn van een groot aantal soortgelijke incidenten in de toekomst.” Aldus Dr. Clark Heath van het Amerikaanse Federale Centrum voor Bestrijding van Ziekten. „De situatie rond Love Canal is nog maar het topje van de ijsberg.” Overdreven? Beschouw het volgende:
LOUISIANA — Dodelijke moerassen. Het Duivelsmoeras, vroeger heel rijk aan wild, werd praktisch vernietigd door het dumpen van vele miljoenen liters dodelijke chemicaliën. Nabijgelegen grasland werd besmet, wat de dood van 149 stuks vee tot gevolg had. Meer dan 220 ha werden geheel vergiftigd. In een woongebied nabij een ander moeras werden de mensen ’s nachts naar adem snakkend wakker. Honden die de bossen in liepen, kwamen er weer uit met een vacht waarvan het haar uitviel. In één van de naar verluidt 40.000 dumpplaatsen in de staat werd een vrachtautobestuurder bij het dumpen van afval door de giftige dampen gedood.
IOWA — ’Love Canal zal in vergelijking daarmee nog maar kinderspel zijn.’ Nabij Charles City dumpten de Salsbury Laboratoria ontelbare hoeveelheden chemisch afval in een vroegere zand- en grindgroeve. Hiertoe behoorde naar verluidt ongeveer een kwart miljoen kubieke meter afval vol dodelijke arseenverbindingen. Men heeft nu ontdekt dat het grondwater in de omgeving chemisch verontreinigd is, en hetzelfde blijkt het geval te zijn met een in de buurt stromende rivier en met putten in de stad Waterloo, 80 km daarvandaan! In het gebied komt „blaaskanker vaker voor dan normaal”. Maar een onmiddellijk gevaar hangt samen met het nabijgelegen waterwingebied dat meer dan 300.000 mensen van water voorziet. „Als dit spul in het wingebied terechtkomt en zich verspreidt, zal Love Canal in vergelijking daarmee nog maar kinderspel zijn”, waarschuwde Charles Miller, een functionaris bij het Departement voor Milieukwaliteit.
TENNESSEE — 300.000 vaten vergif. Het Chemisch Concern Velsicol ontdeed zich ervan, zo wordt bericht, door ze in Hardeman County in de grond te stoppen in sleuven die afgedekt zijn met één meter aarde. Verboden bestrijdingsmiddelen die 40 maal zo krachtig zijn als DDT, zijn uitgeloogd in het grondwater. Putten in de buurt werden gedempt toen bewoners klaagden over duizeligheid, haaruitval, pijn in de nieren, leverkwalen, ademhalingsstoornissen, misselijkheid, een verdoofd gevoel in de ledematen en zelfs misvormd geboren baby’s.
NEW JERSEY — „Een van de gevaarlijkste plaatsen in de Verenigde Staten”, is de door één regeringsfunctionaris gegeven omschrijving van de plaats bij de stad Elizabeth waar de Chemical Control Corporation 34.000 lekkende vaten met chemisch afval heeft opgeslagen. Doordat onlangs 10.000 vaten met de dodelijkste chemicaliën erin werden verwijderd, werd een ramp van monsterlijke afmetingen voorkomen. Op 22 april 1980 gebeurde wat iedereen vreesde. Het terrein, dat slechts enkele minuten van New York met haar acht miljoen inwoners vandaan ligt, werd door explosies in lichterlaaie gezet. De intense hitte deed enkele van de vaten wel 60 meter de lucht in schieten. Chemische verontreiniging van een groot gebied werd gevreesd toen zich een enorme zwarte wolk vormde. Gunstige winden redden de situatie. „Het scheelde maar een haartje of het was een ramp geworden”, aldus de wethouder van Volksgezondheid, Welzijn en Huisvesting in Elizabeth.
Allerlei landen, ook Nederland en België, hebben bericht problemen te hebben met de opslag en het illegaal dumpen van giftig afval. Chemische afvalstoffen worden nu als de ergste watervervuilers beschouwd omdat ze niet onderhevig zijn aan natuurlijke afbraakprocessen en de neiging vertonen zich in het lichaam van mens en dier op te hopen.
Maar „het drinkwater in veel steden bevat honderden chemicaliën”, meldt een federale gezondheidsfunctionaris. „Wij weten niet wat het gezamenlijke effect van al die stoffen is. Moeten we hun uitwerking optellen, of wordt hun werking vele malen versterkt, of juist opgeheven?” De uitwerking die ze op lange termijn hebben, is zo geleidelijk, dat ze nauwelijks vast te stellen is, totdat de schade — kanker, misvormd geboren kinderen, enzovoort — aan het licht komt, en dan is het gewoonlijk te laat!
[Illustratie op blz. 13]
Volgens de EPA zijn er in de VS 32.000 tot 51.000 stortplaatsen van chemisch afval. Minstens 2000 hebben roestende, lekkende vaten en zouden een „direct gevaar voor de gezondheid” kunnen gaan opleveren