Hebt u zich ooit afgevraagd —

Ligt het moment van uw dood vast?

HOE vaak hebt u de opmerking gehoord: „Wanneer het je tijd is, dan heb je maar te gaan”? Of hebt u zelf, na misschien ternauwernood aan de dood ontsnapt te zijn, gezegd: „Het zal m’n tijd nog niet zijn geweest”? Dergelijke woorden weerspiegelen geloof in wat men het „noodlot” noemt, het gevoel dat iemands leven en moment van sterven voorbestemd zijn en dat niets daarin een verandering kan brengen.

KAN GELOOF IN HET NOODLOT IEMANDS LEVEN BEÏNVLOEDEN?

Dat kan het zeker. Vele soldaten geloven bijvoorbeeld oprecht wat Napoleon eens schreef: „Ons uur staat vast, en niemand kan een moment langer leven dan het noodlot voor hem bestemd heeft.” Zulke mannen wierpen zich zonder aarzeling in de strijd en namen zelfs onnodige risico’s, omdat zij van mening waren dat zij toch geen moment eerder zouden sterven dan wanneer zij waren thuisgebleven. Maar gelooft u dat het slagveld even veilig is als uw huiskamer?

Zo kan een automobilist ertoe gebracht worden veel te hard te rijden omdat hij redeneert dat hij toch niet zal sterven voordat het zijn tijd is. Volgens de Europese directeur van de Wereldgezondheidsorganisatie moet men dan ook van vele auto-ongelukken zeggen dat ze „hun grond vinden in fatalisme, in de gedachte dat ze in werkelijkheid niet vermeden kunnen worden”.

Een dergelijk geloof kan dus invloed uitoefenen op de manier waarop wij leven. Het kan ons onnodige risico’s doen nemen, omdat wij het idee hebben dat de dag van onze dood toch vastligt en dat niets dat kan veranderen.

IS GELOOF IN HET NOODLOT LOGISCH?

Sommige personen zijn van mening dat dit niet het geval is. Zij redeneren bijvoorbeeld dat allerlei voorzorgsmaatregelen totaal onnodig zouden zijn als alles wat iemand overkomt, toch voorbeschikt zou zijn. Maar veiligheidsmaatregelen, zoals het gebruik van autogordels en snelheidsbeperkingen, hebben wel degelijk het aantal verkeersdoden verminderd.

Men schat dat drie van elke vier auto-ongelukken vermeden hadden kunnen worden als de automobilisten de juiste voorzichtigheid hadden betracht; dergelijke ongelukken „moesten” dus niet gebeuren. Veel hangt af van hoe iemand rijdt. Het is vaak toch precies wat de bijbel zegt: „Wat een mens zaait, dat zal hij ook oogsten.” — Gal. 6:7.

Sommige dingen, gebed bijvoorbeeld, zouden betekenisloos worden als alles was voorbeschikt. Zo kreeg een ernstig zieke man bezoek van een buurman die vast in predestinatie geloofde. De bezoeker bood aan te bidden opdat de man niet aan zijn kwaal zou sterven. Maar de zieke vroeg: „Geloof je dat het vaststaat wanneer ik moet sterven?” „Ja beslist”, kwam het stellige antwoord. „Welnu, als mijn tijd is aangebroken, heeft het geen zin om te bidden, en als het mijn tijd nog niet is, dan is het echt niet nodig om te bidden.” Ziet u dat ook zo?

SPOORT DE BIJBEL AAN TOT GELOOF IN HET NOODLOT?

Neen, dat is niet waar. In plaats dat de bijbel laat zien dat ieder een voorbeschikte sterfdag heeft, kunnen wij daarin lezen dat ’tijd en onvoorziene gebeurtenissen hen allen treffen’ (Pred. 9:11). Ja, een ’onvoorziene gebeurtenis’ kan iedereen overkomen. Als iemand zich net op het verkeerde moment op de verkeerde plaats bevindt, kan hem een noodlottig ongeval overkomen. Dan was dat niet zijn voorbeschikte „tijd”, maar bij toeval gebeurde er iets wat niet voorzien was.

Maar wat moet men dan opmaken uit de bijbelse verklaring in Prediker 3:1, 2? Bewijst dat niet dat er een tijd is vastgesteld voor de mens waarop hij moet sterven? De tekst luidt: „Voor alles is er een vastgestelde tijd, ja, een tijd voor elke aangelegenheid onder de hemel: een tijd voor geboorte en een tijd om te sterven.” Betekent dit dat voor elke persoon vaststaat wanneer hij geboren wordt en wanneer hij sterft? Bedenk dat het deze zelfde bijbelschrijver was die zei dat ’tijd en onvoorziene gebeurtenissen een ieder treffen’. Wat bedoelt de schrijver dan?

Hij heeft het slechts over de onafgebroken cyclus van het leven en de activiteiten ervan. U hebt zelf waargenomen dat er een tijd is dat mensen bouwen en een tijd dat zij afbreken; er is een „tijd om te wenen en een tijd om te lachen”, enzovoort (Pred. 3:1-8). Zo ook wordt een vrouw zwanger en wanneer de tijd komt, schenkt zij het leven aan een baby. En zo komt ook de tijd dat ouderdom of ziekte of iets anders de dood brengt. Neen, geen predestinatie — gewoon de welbekende cyclus van het leven.

Hoewel God zou kunnen weten wanneer iemand zal sterven, wordt niet het specifieke moment door hem beschikt. Waarom zou anders de bijbel zeggen: „Het is de vrees voor Jehovah die dagen zal toevoegen, maar het zijn de jaren van de goddelozen die verkort zullen worden”, en dat goddeloze mannen ’het niet tot de helft van hun dagen zullen brengen’? — Spr. 10:27; Ps. 55:23.

De manier waarop wij leven, kan vaak invloed uitoefenen op onze levensduur. De bijbel toont aan dat wij ons lot in grote mate toch zelf in handen hebben.

HOE BEHOREN WIJ DAN TE LEVEN?

Wij behoren te leven op een wijze die aantoont dat wij ons leven waardevol achten. Gewetensvol zullen wij moeten proberen om gewoonten en zorgeloze gedragingen die ons leven duidelijk kunnen verkorten, te staken.

Bovendien kunnen wij wellicht jaren aan ons leven toevoegen door te leren de juiste „vrees voor Jehovah” aan de dag te leggen. Hoe? Wel, de door God geschonken richtlijnen in de bijbel kunnen ons helpen een moreel zuiver leven te leiden. Hierdoor kunnen wij onszelf behoeden voor het egocentrische, onbeheerste najagen van plezier dat ons leven kan verkorten. Het is zoals de wijze bijbelschrijver verklaarde: „Wees niet al te goddeloos, en word niet dwaas. Waarom zoudt gij sterven als het uw tijd niet is?” Hoe wij leven, kan invloed uitoefenen op hoe lang wij leven. — Pred. 7:17.

Spoedig zal God de jaren van al degenen die goddeloos zijn, ’verkorten’. Op zijn vastgestelde tijd, zijn „dag van het oordeel”, zal hij een „vernietiging der goddeloze mensen” teweegbrengen. Degenen die ’God vrezen’ en hem gehoorzamen, zullen worden bewaard om een gereinigde „nieuwe hemelen en een nieuwe aarde” binnen te gaan. Zelfs zij die een ontijdige dood zijn gestorven, zullen te zamen met al degenen die in de graven slapen, tot leven worden opgewekt zodat ook zij zullen genieten van een aarde vrij van goddeloosheid. God zal voorzieningen treffen opdat dezen eeuwig zullen kunnen leven en nooit hoeven te sterven. — 2 Petr. 3:7, 13; Hand. 24:15.

Wellicht roept dit nu de vraag bij u op: Hoe nabij zijn dergelijke zegeningen? Zullen ze tijdens mijn leven plaatsvinden? Jehovah’s Getuigen zullen u graag laten zien welke aanmoedigende antwoorden de bijbel op deze en nog vele andere vragen geeft.