Deuren openen zich voor zwarten
AFRIKA. Op 18 maart 1978 bracht de „Daily Mail” in Johannesburg, Zuid-Afrika, een artikel met de kop: „Licht op groen voor gemengde aanbidding.” De eerste zin luidde: „Kerken in stadsgebieden kunnen nu hun deuren openen voor zwarten zonder een vergunning voor ’bona fide’ kerkactiviteiten te hoeven aanvragen, zo werd gisteren bekendgemaakt door Dr. Connie Mulder, minister van plurale betrekkingen.” Voor grote bijeenkomsten of vergaderingen die langer duren dan één dag is echter nog steeds een vergunning geëist.
In een poging misverstanden te voorkomen legde Dr. Mulder uit: „Dit besluit betekent niet dat kerken of kerkeraden nu verplicht zijn te allen tijde voor alle mensen hun deuren te openen. Wat het feitelijk betekent is dat de afzonderlijke kerken of kerkeraden, in het licht van hun eigen omstandigheden en in de geest van de wetten van het land, per geval voor zichzelf zullen beslissen wat hun standpunt zal zijn.”
De kennisgeving riep gemengde gevoelens op. Terwijl sommigen haar verwelkomden, klaagde één geestelijke dat „de tijd nog niet rijp was” voor zo’n maatregel. Een kerkfunctionaris verklaarde: „Het is niet onze gewoonte gemengde gemeenten te hebben en wij zullen ermee doorgaan aparte diensten te houden.” Maar volgens het verslag in de „Daily Mail” zeiden woordvoerders van sommige kerken dat zij altijd al multiraciale diensten hadden gehouden en er nooit toestemming voor hadden gevraagd. Maar afgezien van de vraag hoe individuele personen erover denken, de toestemming voor zwarten om kerken in Zuid-Afrika te bezoeken die vroeger uitsluitend voor blanken waren, is veelbetekenend. De tijd zal leren welk effect dit zal hebben op de verhoudingen tussen blanken en zwarten.
AMERIKA. Vanaf de tijd dat de Kerk van Mormon vroeg in de negentiende eeuw in de Verenigde Staten werd opgericht, heeft ze zwarten ervan buitengesloten het priesterambt te bekleden. In dit verband merkte het tijdschrift „Time” op, dat mormoonse publikaties een donkere huid hadden beschouwd als „een teken van Gods misnoegen” en als nadere omschrijving hadden gesteld dat zwarten waren „vervloekt ten aanzien van het priesterschap”.
Dit dogma is echter lange tijd voor veel mormonen een bron van verlegenheid geweest. Het probleem is in recente tijden groter geworden door de opkomst van bewegingen voor burgerrechten voor zwarten en mensenrechten voor iedereen. Brigham Madsen, een historicus verbonden aan de universiteit van Utah verklaarde: „De jongeren in de Kerk schaamden zich voor de situatie. Zij konden er niet langer vrede mee hebben.”
Juni vorig jaar maakte de drieëntachtig-jarige president van de kerk, S. W. Kimball, derhalve bekend dat God een nieuwe openbaring had gegeven, waarin het aan zwarten werd toegestaan mormoonse priesters te worden. Kimball stelde dat God „onze gebeden heeft verhoord en door middel van een openbaring heeft bevestigd dat de langbeloofde dag is aangebroken waarop elke getrouwe, achtenswaardige man in de Kerk het heilig priesterschap mag ontvangen . . . zonder acht te slaan op ras of huidkleur”. Hij merkte op dat „de Heer nu zijn wil heeft bekendgemaakt” ten aanzien van deze zaak.
Toch heeft de Heer bijna tweeduizend jaar geleden reeds zijn wil in deze kwestie geopenbaard, doordat hij de volgende uitspraak in zijn geïnspireerde Woord heeft laten optekenen: „Ik bemerkt zeer zeker dat God niet partijdig is, maar in elke natie is de mens die hem vreest en rechtvaardigheid werkt, aanvaardbaar voor hem.” — Hand. 10:34, 35.