Geloof dat zegeviert in deze moderne tijd
ARMOEDE, honger, ziekte, misdaad, haat en geweld. Overal om ons heen zien we deze grote problemen, die in de moderne tijd hoe langer hoe ernstiger vormen aannemen. Schijnbaar stabiele huwelijken lijden schipbreuk, gezinnen vallen uiteen, en de toekomst van jongeren wordt bedreigd door toenemende immoraliteit en drugmisbruik. Met steeds minder vriendelijkheid en steeds meer vrees, onveiligheid en wantrouwen, neemt de kwaliteit en de vreugde van het leven gestadig af.
Wat een bedroevend beeld! Toch moet elk van ons in zekere mate aan deze problemen het hoofd bieden. Zou een geloof dat op de bijbel is gebaseerd, een hulp voor ons zijn? Of is een dergelijk geloof te ouderwets en te zeer achterhaald om het tegen de problemen van deze moderne tijd op te nemen?
De bijbel in het dagelijks leven toepassen
Op de inmiddels over de hele wereld gehouden internationale „Zegevierend geloof”-congressen hebben Jehovah’s Getuigen vol enthousiasme ingestemd met een „Verklaring van ons geloof”. Daarin stellen zij ook onder andere dat de mensheid tegenover grote problemen staat, en dat er steeds meer een klimaat van wantrouwen, vrees en onzekerheid gaat heersen. Niettemin zet hun verklaring op krachtige wijze uiteen:
„In tegenstelling daarmee hebben wij bemerkt en persoonlijk ervaren wat het getrouw toepassen van Gods Woord tot stand kan brengen, de opmerkelijke veranderingen die het in ons eigen leven en gezin tot stand heeft gebracht, de zegeningen in de vorm van tevredenheid, vreedzame betrekkingen onderling en de warmte van onzelfzuchtige liefde. Wij hebben gezien welk een aantrekkingskracht het ’goede nieuws’ heeft op rechtgeaarde mensen van elke denkbare achtergrond, in de Westerse wereld, in het Oosten, in alle werelddelen en op alle eilanden in de wereldzeeën. Wij hebben gezien wat geloof op wereldomvattende schaal kan teweegbrengen; hoe Gods geest iets heeft voortgebracht dat uniek is: een ’gemeenschap van broeders’ die zich over de gehele wereld uitstrekt (1 Petr. 2:17). Christus Jezus zei: ’Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt’ (Joh. 13:35). Het verheugt ons deel uit te maken van de enige werkelijk internationale broederschap op het aardoppervlak, een broederschap die is samengebonden in onverbrekelijke liefde — liefde voor God en zijn Zoon, liefde voor de waarheid, liefde voor wat juist is en liefde voor elkaar.”
Is dit louter betekenisloze retoriek? Of geloven deze christenen werkelijk in de verklaring van de bijbel dat God „uit één mens elke natie van mensen [heeft] gemaakt”? (Hand. 17:26) En vormen de Getuigen echt een broederschap die door liefde is samengebonden? Wel, wat zeggen niet-Getuigen die hen waarnemen, erover?
Verwijzend naar een van de internationale „Zegevierend geloof”-congressen die in New Orleans in de Amerikaanse staat Louisiana werden gehouden, zei The States-Item:
„Een gevoel van broederschap vervulde het Louisiana Superdome toen jonge en oude, zwarte en blanke Jehovah’s Getuigen plaats namen voor een periode van vijf dagen van onderwijs en uitwisseling van aanmoediging.
De sfeer tijdens het deze week gehouden internationale congres bevestigt dat rassendiscriminatie — in bepaalde kerken nog steeds een geschilpunt — voor de Getuigen geen probleem vormt.”
Omdat Jehovah’s Getuigen in hun leven nauwgezet de bijbel toepassen, verheugen zij zich in een internationale broederschap die echt en uniek is. Die geest van broederschap trad duidelijk aan het licht op hun internationale „Zegevierend geloof”-congressen. Zo kwam bijvoorbeeld in Montreal in de Canadese provincie Quebec een zeer gevarieerde groep van afgevaardigden bijeen met verschillende raciale en nationale achtergronden — zo sterk zelfs dat de vergadering in het Arabisch, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Portugees en Spaans werd gehouden. Aangezien in het Olympisch Stadion de avond voor de openingsdag van het Congres nog een voetbalwedstrijd was gespeeld, die pas rond elf uur was afgelopen, hadden de Getuigen minder dan 12 uur de tijd voor het opbouwen van een ingewikkeld geluidssysteem. Ze stonden voor een extra zware opgaaf omdat het nodig was het programma gelijktijdig in zeven talen te brengen, wat betekende dat er voor elke taal een aparte geluidsinstallatie moest worden opgezet. Er was meer dan 10 kilometer kabel nodig om het systeem door te verbinden. Tijd om de installatie te testen was er niet. Ze moest meteen goed zijn — en voor het grootste deel werkte ze erg goed.
Geloof zichtbaar op verschillende manieren
Geloof in Jehovah God en het toepassen van zijn Woord in hun leven heeft duizenden in staat gesteld in een internationale broederschap verenigd te worden, en aldus hebben zij een geestelijke overwinning behaald in deze verdeelde wereld. Maar zegevierend geloof is op nog veel meer manieren zichtbaar. Daar vertrouwen in God en het toepassen van zijn Woord in het dagelijks leven er de oorzaak van zijn dat mensen dit duidelijk zichtbare geloof aan de dag leggen, komt de eer voor deze wenselijke geesteshouding en daden natuurlijk in de eerste plaats aan God toe. Wat hebben waarnemers echter over Jehovah’s Getuigen en hun internationale congressen te zeggen?
Een uniek kenmerk van bepaalde internationale „Zegevierend geloof”-congressen is een stad van caravans en/of tenten. In één zo’n stad bijvoorbeeld, die was opgebouwd bij Montreal, stonden 4000 tenten en kampeerauto’s, die samen aan meer dan 15.000 personen huisvesting verschaften. Vernietigende aardbevingen die in juni Thessaloníki (Griekenland) hadden getroffen, hadden een verblijf in hotels en huizen zo gevaarlijk gemaakt dat duizenden congresafgevaardigden moesten worden ondergebracht in een vrij grote tentenstad. De Getuigen hadden er zelfs over gedacht het congres in Thessaloníki af te gelasten, maar na vurig bidden besloten ze toch in geloof door te zetten.
Bij Stockholm in Zweden werd als kampeerplaats een vliegveld gehuurd. De startbanen deden dienst als wegen voor een caravan- en tentengemeenschap van 12.000 personen, terwijl de hangars voor de zweefvliegtuigen werden veranderd in cafetaria’s. Dit alles trok de aandacht van de Zweedse pers en televisie. Svenska Dagbladet zei dat deze „voorstad” met een „enorme, organisatorische bekwaamheid” was opgericht, en merkte daarna op dat de Getuigen „er bewonderenswaardig bedreven in zijn alles op een praktische, verstandige en prettige wijze te regelen”. Volgens de krant Expressen was het kamp „goed georganiseerd”, stonden er „heel wat gezellige tenten en caravans” en was er „nergens rommel te bespeuren”. Aftonbladet merkte bovendien op: „Je kunt zien dat dit geen gewone camping is. Geen afval. Geen enkel leeg bierblikje. En — er wordt niet gerookt.”
Er is ook een internationaal „Zegevierend geloof”-congres gehouden in Washington (D.C.). Nadat Brian Murchison de vergaderfaciliteiten die de Getuigen daar ter beschikking stonden, had gezien, schreef hij in The Washington Star: „Het stadion, dat gewoonlijk één grote vuilnisbelt is, zag eruit alsof het voor het eerst met een witte tornado te doen had gehad. Zelfs in de lunchpauze waren vrijwilligers voedsel aan het opdienen en bijna gelijktijdig al weer aan het schoonmaken ook.”
Een directielid van de sportaccommodaties die in Lissabon voor het congres werden gebruikt, merkte op: „Wanneer me gevraagd wordt hoe ik over jullie denk, kan ik niet liegen. Ik zeg dan dat Jehovah’s Getuigen erg goedgemanierd en proper zijn, en een zeer goede organisatie hebben. . . . Als jullie toevallig één ding vuil maken, maken jullie er 99 schoon!”
In Milwaukee in de Amerikaanse staat Wisconsin kwamen Jehovah’s Getuigen in een stadion bijeen. Nadat daar 20.000 tot 25.000 mensen naar twee honkbalwedstrijden hadden zitten kijken, waren er duizenden kilo’s afval achtergebleven. „Dit is normaal”, zei de beheerder van het terrein. „Je zou het kamerbreed tapijt kunnen noemen, van afval dan wel te verstaan. Maar Jehovah’s Getuigen hadden het opgeruimd in de helft van de tijd die er normaal voor nodig is.” Hij voegde er nog aan toe: „Met andere woorden, je ziet het van absolute chaos in iets doelmatigs veranderen. Wanneer jullie mensen het stadion verlaten is het gereed voor de volgende gebeurtenis. Je hoeft je geen zorgen te maken over een spijker of een stukje glas. Het is gewoon schoon.”
Maar wat heeft reinheid met zegevierend geloof te maken? Wel, in zijn schrijven aan medechristenen drong de apostel Paulus erop aan: „Laten wij ons reinigen van elke verontreiniging van vlees en geest, en in de vreze Gods heiligheid tot volmaaktheid brengen” (2 Kor. 7:1). Ook toen Gods volk eeuwen geleden Babylon verliet, kregen zij het volgende gebod: „Vertrekt, vertrekt, gaat uit vandaar, raakt niets onreins aan; gaat uit haar midden vandaan, houdt u rein, gij die de gereedschappen van Jehovah draagt” (Jes. 52:11). Vandaar dat geestelijke en fysieke reinheid samenhangen met het op juiste wijze in het leven toepassen van de bijbel en met het nastreven van een zegevierend geloof.
Een gedrag waarmee lof wordt geoogst
Wanneer men het over reinheid heeft, wordt er ook vaak iets gezegd over het gedrag in het algemeen. De directeur van de zaal die in Helsinki in Finland door Jehovah’s Getuigen werd gebruikt, zei bijvoorbeeld: „Wij hebben een goede gelegenheid gehad om vergelijkingen te trekken toen jullie hier laatst een bijeenkomst hadden. De dag ervoor was er een popconcert geweest, met een hoop lawaai en veel dronken mensen. Alles was even smerig. Al jullie regelingen lopen verbazingwekkend goed . . . Dit is de grootste mensenmenigte die ooit in onze zaal is samengekomen. We hebben hier heel wat soorten van bijeenkomsten meegemaakt, maar dit is de groep die zich het best gedraagt.”
In Wenen vond de beheerder van het stadion dat door Jehovah’s Getuigen werd gebruikt, de samenwerking in de congresorganisatie „absoluut fantastisch” en hij zei dat het gedrag van de afgevaardigden uitstekend was. Eén employé van het Sportcentrum zei ronduit: „Voorbeeldige reinheid is hier onder Jehovah’s Getuigen iets algemeens. Iemand moet zich er wel toe aangemoedigd voelen hun gedrag na te volgen. Wanneer onze atleten daarentegen de zaak hier weer overnemen, struikelen ze over hun eigen sigarettepeukjes en de rommel die ze achterlaten.”
Verwijzend naar het internationale congres in Montreal merkte een bestuursfunctionaris van de Olympische Spelen van 1976 op: „Ik heb nog nooit in mijn leven zo’n gedisciplineerde en goed georganiseerde bijeenkomst meegemaakt. En neem maar gerust aan, . . . ik ben op heel wat bijeenkomsten.” Insgelijks gaf de opzichter van bepaalde faciliteiten die in Kopenhagen in Denemarken, door Jehovah’s Getuigen werden gebruikt, als commentaar: „Veel organisaties hebben hier wel eens iets georganiseerd, maar geen één heeft iets laten zien wat te vergelijken valt met wat jullie presteren op het gebied van planning, orde en samenwerking in zo’n fijne geest.”
Na de vergadering in Kopenhagen kreeg een Getuige die bij de telefoondienst werkte, van een naast het congresterrein wonende chef te horen: „Ik heb nog nooit gezien dat Idrætsparken zo schoon en zo aantrekkelijk versierd was, of dat het parkeerprobleem zo soepel en elegant werd opgelost. Nooit zag ik zoveel personen bijeen die zo netjes gekleed en goed verzorgd waren, of zich op zo’n gedisciplineerde, ordelijke en vredige wijze gedroegen.”
Voortreffelijk gedrag oogst lof. Maar Jehovah’s Getuigen zeggen niet dat zij uit zichzelf een manier van leven hebben ontwikkeld die prijzenswaardig is. Het is veeleer zo dat vertrouwen in Jehovah God, gepaard aan het toepassen van zijn Woord, de bijbel, tot geloof leidt dat kan zegevieren over onwenselijke menselijke trekken en neigingen die in deze „laatste dagen” zo algemeen voorkomen (2 Tim. 3:1-5). Hun op de bijbel gebaseerde geloof is de reden waarom deze christenen een goede geest aan de dag leggen, ordelijk zijn en „vrede zoeken”. De Schrift geeft hun de aansporing ’een voortreffelijk gedrag onder de natiën te bewaren’, en ze doen dit niet tot eer van zichzelf, maar tot eer van de God die ze dienen. — 1 Kor. 10:31; 14:33; Filem. 25; 1 Petr. 2:12; 3:11.
Geloof beïnvloedt iemands zienswijze
Geloof is niet te ouderwets om in de moderne tijd goede dingen tot stand te brengen. Ja, het verandert mensen, verbetert hun zienswijze en de kwaliteit van hun leven.
Beschouw eens het geval van een man die in Cincinnati in de Amerikaanse staat Ohio op het internationale congres zijn opdracht aan Jehovah God symboliseerde door de waterdoop. Hij geeft toe: „Ik had altijd een revolver gedragen, en ik droeg hem ook tijdens de eerste twee keer dat ik bijbelstudie kreeg. Langzamerhand echter verdween de haat die ik voor alles en iedereen koesterde en veranderde mijn hele houding zo sterk dat mijn moeder me aanmoedigde te blijven studeren, want mijn familie had gedacht dat ik alleen maar goed was voor de gevangenis of voor de dood. Maar gebeden tot Jehovah veranderden me.” Ja, waar geloof zegeviert over blinde haat en onderricht mensen met een eerlijk hart ’niemand iets schuldig te zijn dan elkaar lief te hebben’. — Rom. 13:8.
Dan was er het voorbeeld van een jonge Boliviaanse vrouw die ten gevolge van een auto-ongeluk verlamd was. Haar hoop carrière te maken in de medische wereld was vervlogen en verschillende keren had ze geprobeerd zelfmoord te plegen. In het ziekenhuis studeerde ze echter de bijbel met Jehovah’s Getuigen en spoedig kon ze zeggen dat ze nooit meer zou proberen zich van het leven te beroven. Ze zei zelfs dat ze nooit in haar leven gelukkiger was geweest. Ze is inmiddels een gedoopte Getuige, en ze was aanwezig op het Spaanse en het Engelse internationale congres in Londen. Hoewel ze zich in een rolstoel moet voortbewegen, bewijzen haar prettige gelaatsuitdrukking en lachende gezicht duidelijk dat waar geloof in de moderne tijd zegeviert.
Onder degenen die op het internationale congres in Philadelphia in de Amerikaanse staat Pennsylvania werden gedoopt, was een 26-jarige man die, toen hij in Vietnam was, verslaafd was geraakt aan verdovende middelen. Merk eens op wat hem in eerste instantie naar het ware christendom trok. Hij zegt erover: „Nadat ik in de Verenigde Staten terugkeerde, werd ik aangetrokken door de tegenstelling die Jehovah’s Getuigen vormden. Vele malen had ik hun gelukkige gezichten opgemerkt . . . Daarom liep ik op een dag gewoon naar enkele Getuigen toe . . . en ik vroeg of ik met ze mocht studeren.” Spoedig drong het tot de jonge man door dat hij met het gebruik van drugs moest stoppen. Maar deelname aan een ontwenningskuur bleek niets uit te halen, en hij zei: „Het was Jehovah die me door zijn Woord hielp de hunkering te overwinnen; en niet de ontwenningskuur. Het was de waarheid die me hielp van de drugs af te komen.”
Waar geloof verandert mensen inderdaad. Het heeft een heilzaam effect op hun zienswijze en verbetert de kwaliteit van hun leven. Het bewijs hiervan kon worden afgelezen van de gelukkige gezichten van afzonderlijke personen en gezinnen die de internationale „Zegevierend geloof”-congressen bijwoonden.
Rust en geluk in het huisgezin
Zelfs in deze moderne tijd waarin zoveel huwelijken schipbreuk lijden en gezinnen uiteenvallen, leidt zegevierend geloof tot rust en geluk in het huisgezin. Dat een hele dag van de internationale congressen gewijd was aan het thema „Heb geloof tot redding van je huisgezin” is ook het opmerken waard (Hebr. 11:7). Er werd ten behoeve van de congresafgevaardigden voorzien in veel gezonde bijbelse raad over het huwelijk. Hier volgt een bewijs dat het resultaat had:
Op het congres in Edinburgh in Schotland was een vrouw aanwezig, die gescheiden leefde van haar man en ermee bezig was een wettelijke scheiding te verkrijgen. Hij ging echter mee naar het congres om zijn vrouw te helpen voor de kinderen te zorgen. Dit echtpaar luisterde aandachtig naar de besprekingen over het huwelijk, en de vrouw zegt hierover: „Ik besefte dat ik misschien meer zou kunnen doen in een poging mijn huwelijk te redden.” Nadat die dag het programma was afgelopen, hadden zij en haar echtgenoot een lang gesprek waarbij ze gebruik maakten van de beginselen die tijdens het programma besproken waren. Wat was het resultaat? Ze besloten zich weer te verzoenen. Geloof in God en de bijbel is inderdaad niet te ouderwets om in de moderne tijd huwelijksproblemen te helpen oplossen.
„Ik wist dat ik, als ik Jehovah getrouw wilde dienen, mijn hele manier van leven zou moeten veranderen, omdat Satan als het ware aan me vastgebakken zat”, zei één afgevaardigde op het internationale congres in Dublin in Ierland. Hij en zijn vrouw hadden veel problemen gehad en hij erkent: „Ik rookte heel wat, bracht in het weekeinde een groot deel van mijn tijd in het café door en vergat dat ik thuis een vrouw en gezin had. Ten slotte gaf ik het roken op en bracht mijn tijd niet langer door met gokken. . . . Nu besteed ik het grootste deel van mijn tijd aan mijn vrouw en gezin.” Zowel de man als zijn vrouw werden op het congres in Dublin gedoopt, en hij zei dat het voor hem toen hij zag hoe zijn vrouw werd ondergedompeld, „net was alsof er een heel nieuw leven begon . . . zo gelukkig voelde ik me!”
Een gelukkig huisgezin en rust binnen het huwelijk kunnen een zekerheid zijn als alle leden van het gezin de bijbel in hun dagelijks leven toepassen (Ef. 5:21–6:4). Maar hoe staat het met jongeren?
Vinden kinderen van Jehovah’s Getuigen hun religie vervelend? Welnu, jongeren die de internationale „Zegevierend geloof”-congressen bezochten, zagen dat een hele dag was gewijd aan het thema „Jongeren, weest voorbeelden in geloof” (1 Tim. 4:12). Trouwens, door het tot nadenken stemmende drama „Jongeren — wat is jullie doel in het leven?” konden alle aanwezigen voordeel trekken van een beschouwing van het geloof dat door de jongeman Timótheüs, een metgezel van de apostel Paulus, aan de dag werd gelegd.
Maar betekent geloof werkelijk iets voor tieners? Dat blijkt heel duidelijk. Eén zo’n jonge persoon was zo onder de indruk van het drama over het leven van Timótheüs, dat hij op de terugweg van het congres in Cincinnati naar huis een aanvraagformulier voor de gewone pioniersdienst, het volle-tijdpredikingswerk, vroeg. Op school werd het rooster gewijzigd en de knaap gaf een goed getuigenis aan het hoofd van de middelbare school waarop hij zat, die hem daarop toestemming gaf zijn diploma in het midden van het schoolseizoen te behalen. Per 1 september 1978 begon deze jongeman als gewone pionier te dienen.
Zelfs de kleintjes tonen dat ze de bijbelse waarheden begrijpen. Zo kunnen bijvoorbeeld velen van hen echt al begrijpen dat het eerste mensenpaar, Adam en Eva, God ongehoorzaam was en dat „door bemiddeling van één mens de zonde de wereld is binnengekomen” (Rom. 5:12). Ter illustratie: Met betrekking tot het congresprogramma in Grenoble in Frankrijk, schreef het Franse dagblad Le Dauphiné libéré: „Bij een interview op het podium vroeg een vader aan zijn zoontje: ’Ben jij altijd gehoorzaam?’ Het antwoord was: ’Ja. Nou ja — niet altijd, maar dat komt door Adam en Eva.’”
Zegevierend geloof trekt aandacht
In stad na stad zijn duizenden Jehovah’s Getuigen bijeengeweest ter bevordering van een zegevierend geloof. Dit heeft er weer toe geleid dat er door de pers, radio en televisie flinke reportages aan hun congressen zijn gewijd. Zo bereikten klaarblijkelijk feitenverslagen over het internationale congres in Helsinki via de nieuwsmedia getuigen van Jehovah in de aangrenzende gebieden van de Sovjet-Unie.
Over het internationale „Zegevierend geloof”-congres in Barcelona hebben ten minste 20 verschillende kranten in totaal een kolomlengte van ongeveer 6000 centimeter gepubliceerd en daarin 71 foto’s opgenomen. Bovendien werd in radio- en televisieprogramma’s aandacht besteed aan de vergadering. Zo was er een tien minuten durende uitzending door het nationale televisienetwerk, waarin een deel van een bijbeldrama, het zingen van de toehoorders en interviews met verschillende Getuigen werden getoond. Wat een verschil met de situatie van 10 jaar geleden toen Jehovah’s Getuigen in Spanje geen wettelijke erkenning genoten!
Ook regeringsfunctionarissen hebben officieel gereageerd op vergaderingen en activiteiten van Jehovah’s Getuigen. Zo riep bijvoorbeeld de burgemeester van New Orleans waar twee internationale „Zegevierend geloof”-congressen werden gehouden, juni 1978 in die stad uit tot maand van de Watchtower Bible and Tract Society. Evenzo kondigden de loco-burgemeester van St. Louis in de Amerikaanse staat Missouri en de gouverneur van de staat New York elk af dat bepaalde dagen in verband met de congressen die in hun bestuursgebieden werden gehouden, ’Jehovah’s Getuigen Dag’ werden genoemd.
In München en Düsseldorf schonken functionarissen van de deelstaat en de stad officieel aandacht aan de internationale congressen die daar werden gehouden. Op dinsdagavond 1 augustus 1978 nodigde de burgemeester van Düsseldorf 84 Getuigen (inclusief zendelingen uit 19 landen) uit op een receptie en een banket in het stadhuis. Burgemeester Kurten zei in een korte toespraak bij die gelegenheid onder andere: „Ik denk dat ik gerust mag zeggen dat u, waar u ook komt, welkome en goede gasten bent. Wellicht kan dat worden toegeschreven aan wat u heeft samengebracht. En wanneer u hier in Düsseldorf onder het thema ’Zegevierend geloof’ bijeengekomen bent, betekent dit meer dan louter het thema van een vergadering: het houdt veeleer een belijdenis in van de overtuiging die u nu hier in deze stad demonstreert en die u, naar mijn mening, ook in het verleden altijd hebt gedemonstreerd, ongeacht of politieke machten hier nu wel of niet mee instemden. U hebt altijd pal gestaan voor uw overtuiging, en een woord van dank daarvoor is hier dan ook op zijn plaats.”
Zegevierend geloof in actie
Jehovah’s Getuigen zijn ervan overtuigd dat een op de bijbel gebaseerd geloof niet ouderwets en uit de tijd is, maar dat het in de moderne tijd werkelijk betekenis heeft. Bovendien verlangen ze ernaar het „goede nieuws” van Gods koninkrijk met anderen te delen (Matth. 24:14). Daarom is het prediken van huis tot huis en op andere plaatsen een belangrijk onderdeel van hun regelmatige dienst voor God. Op de vrijdagmorgen van de internationale „Zegevierend geloof”-congressen werd echter een speciale krachtsinspanning gedaan. Die ochtend werd gereserveerd voor getuigenisactiviteiten in het veld. En de congresafgevaardigden namen er met groot enthousiasme aan deel. Zo predikten er bijvoorbeeld in Pittsburgh in de Amerikaanse staat Pennsylvania (waar als hoogtepunt 37.208 aanwezigen op de vergadering waren) naar schatting 28.000 Getuigen.
In bepaalde gevallen werden de Getuigen bij deze speciale activiteit door medewerkers van nieuwsmedia vergezeld. In Philadelphia bijvoorbeeld zond een televisiestation cameramensen met een groep Getuigen mee. Op de film werd vastgelegd hoe er contact werd gelegd bij een geïnteresseerde persoon, hoe er getuigenis werd gegeven en er regelingen werden getroffen voor een persoonlijke bijbelstudie. Samen met een aantal andere films over de prediking in het gebied werd deze film ’s avonds in een nieuwsprogramma getoond.
Een vooraanstaand journalist zei op de vrijdagmorgen van het congres in Montreal over de radio: „Waarschijnlijk ontvangt u vanmorgen een bezoekje van Jehovah’s Getuigen omdat ze de inwoners van Montreal willen uitnodigen voor hun vergadering. Ze dragen gele tasjes en zullen u hun strooibiljetten aanbieden. Neem er een aan, schenk ze een beetje van uw tijd en luister. Denk niet dat u hun een gunst bewijst — zij bewijzen u een gunst.”
Te ouderwets voor u
Als u de raad van de bovengenoemde journalist nu eens zou aannemen? Zou het, wanneer Jehovah’s Getuigen tijdens hun regelmatige activiteit bij u thuis aanbellen, niet verstandig zijn ’hun een beetje van uw tijd te geven en te luisteren’? Natuurlijk moet u dit zelf beslissen.
Het feit blijft echter bestaan dat de Getuigen een geloof bezitten dat in deze moderne tijd zegeviert. Dat op de bijbel gebaseerde geloof is niet te ouderwets of te zeer achterhaald om hen te helpen met succes het hoofd te bieden aan de problemen die we om ons heen zien — armoede, oneer, ziekte, misdaad, haat, geweld, drugmisbruik en andere bedroevende moeilijkheden die ons van de vreugde van het leven kunnen beroven.
De internationale „Zegevierend geloof”-congressen hebben Jehovah’s Getuigen ervan doordrongen hoe noodzakelijk het is te blijven bouwen aan een sterk geloof. Ze hebben bemerkt dat het op juiste wijze toepassen van de bijbel in hun eigen leven en huis veel goeds tot stand heeft gebracht, tot tevredenheid en vredige betrekkingen met anderen heeft geleid, hen tot een deel heeft gemaakt van de enige werkelijk internationale broederschap en hun een gezonde kijk op de toekomst heeft gegeven. Dat geloof is opgewassen tegen de uitdagingen die de moderne tijd stelt. Spreekt het u aan? Ja? Leer dan hoe ook u een zegevierend geloof kunt verkrijgen.
[Illustratie op blz. 17]
Zegevierend geloof zet congresgangers ertoe aan deel te nemen aan een speciaal getuigeniswerk
[Illustratie op blz. 18]
Getuigen maken elke zitplaats op het congresterrein in München schoon — het hele gezin helpt mee
[Illustratie op blz. 19]
Congresafgevaardigden delen het „goede nieuws” met anderen
[Illustratie op blz. 21]
Veel congresafgevaardigden werden gedoopt, daarmee hun geloof tonend
[Illustratie op blz. 23]
Een roerend bijbeldrama wijst erop dat door de jonge christen Timótheüs zegevierend geloof aan de dag werd gelegd