Een van ’s werelds ongewoonste bibliotheken

Door Ontwaakt!-correspondent in Korea

HOUDT u van lezen? In deze dagen van radio en televisie spreekt men over lezen vaak als een „verdwijnende kunst”. Toch blijft het de beste methode van leren. Sinds de uitvinding van de losse drukletter in de vijftiende eeuw, is er ’aan het maken van boeken geen eind gekomen’; en voor velen zijn daarmee schatkamers van kennis geopend (Pred. 12:12). Bibliotheken bevatten miljoenen boeken over elk denkbaar onderwerp. Maar we willen u niet naar een moderne bibliotheek voeren, doch via de gedrukte bladzijden meenemen naar een bijzonder ongewone bibliotheek in het Verre Oosten. Het is een oude, religieuze bibliotheek, gelegen op een tempelterrein.

We beginnen onze tocht vanaf Taigoe, de op twee na grootste stad in Korea. Per bus is het ongeveer anderhalf uur rijden naar de berg Kaja in de provincie Gjongsang Namdo, waar zich de bibliotheek bevindt — in een van de mooiste bergstreken van Korea. De boeddhistische tempel en de ermee verbonden bibliotheek dragen de naam Haïn-sa en liggen halverwege de helling van de Kaja. Op onze tocht naar boven zien we tal van oude vrouwen die oude volkswijsjes zingen en daarop dansen. Ze nodigen ons uit mee te doen, maar we gaan verder op onze toeristische tocht. Na drie grote houten hekken te zijn gepasseerd, komen we op het tempelterrein met zijn dertien kloostergebouwen — negen voor mannen en vier voor vrouwen.

Een van de monniken die hier woont, biedt ons vriendelijk aan ons over het tempelterrein rond te leiden. Hij vestigt eerst onze aandacht op de tempel zelf, waarvan de buitenmuren zijn voorzien van schilderingen in heldere kleuren. Onze gids legt ons uit dat elke afbeelding een betekenis heeft en een episode voorstelt uit het leven van Boeddha en de geschiedenis van het boeddhisme. Een van de schilderingen beeldt bijvoorbeeld af hoe Boeddha zijn aanvankelijke levenswijze opgeeft om te ontdekken wat de oorzaak van lijden en slechtheid is. Ja, daarvoor verliet hij zelfs zijn vrouw en eerstgeboren zoon. Een andere afbeelding illustreert hoe het boeddhisme van zijn plaats van oorsprong — India — via China naar Korea is gebracht en vandaar verder is verbreid naar Japan. De monnik vertelt ons dat het boeddhisme ongeveer 1600 jaar geleden naar Korea is gekomen, en dat er, omdat het boeddhisme hier dus ouder is dan in Japan, veel Japanse gelovigen zijn die hierheen komen om te aanbidden.

Aan de achterzijde van de tempel bevindt zich nog een reeks van afbeeldingen die een voorstelling geven van bepaalde leerstellingen en filosofieën uit het boeddhisme. Eén viel ons vooral op. Dat was de afbeelding van een brandende hel waarin de zielen van goddeloze mensen werden gepijnigd. We vonden het een interessante schildering omdat ze voor ons een bevestiging vormde van het feit dat de valse leer van het hellevuur een niet-christelijke oorsprong heeft.

De ongewone bibliotheek

Achter de tempel beklommen we een stenen trap naar twee lange, houten gebouwen, groter dan de tempel zelf. In die gebouwen, zo wisten we, bevond zich die vreemde bibliotheek van — nee, niet van boeken — maar van meer dan 80.000 oude, houten drukblokken. Het is tevens de oudste en meest complete collectie van de Palicanon van het boeddhisme, met zijn drie Pitaka of „korven”. De eerste korf bevat preken, de tweede de regels van discipline, en de derde een samenvatting van de leerstellingen. Onze gids vertelt ons de interessante geschiedenis van deze blokken.

Toen de Mongolen in de dertiende eeuw Korea binnenvielen, gingen tal van oude culturele en religieuze voorwerpen verloren. De Mongolen verbrandden de tempel waar de oorspronkelijke versie van de Palicanon, tweehonderd jaar daarvoor uitgesneden, werd bewaard, zodat alle boeddhistische soetra’s, wetten en verhandelingen, uitgesneden op houten platen, in de vlammen verloren gingen. De koning vluchtte naar het eiland Ganghwa, ten noorden van de haven Inchon, en omdat hij de geschriften van groot belang achtte voor het daadwerkelijke en geestelijke voortbestaan van het koninkrijk, gaf hij onmiddellijk opdracht tot het uitsnijden van een nieuwe collectie.

Na het inrichten van een werkcentrum op het eiland Ganghwa, begon het uitsnijwerk. Hard, wit berkehout van 3 cm dik werd in blokken van 23 bij 67 centimeter gezaagd, voor drie jaar in zeewater gelegd en daarna zorgvuldig in de schaduw gedroogd, vervolgens in zout water uitgestoomd en daarna opnieuw zorgvuldig gedroogd. Toen was het hout zacht genoeg voor het precieze uitsnijwerk. Nadat elk blok aan beide zijden met ongeveer 30 Chinese karakters was volgekerfd, kreeg het een vernisbehandeling, als bescherming tegen insekten.

Het totale snijwerk vergde zestien jaar. Men begon ermee in 1236 G.T. en was er in 1251 mee klaar. 84.000 blokken waren toen volgesneden. Interessant is dat er volgens zeggen ook 84.000 boeddhistische leerstellingen en onderwijzingen bestaan. De blokken werden bewaard in een tempel op een eiland, verhuisden later naar Seoel en kwamen ten slotte, tegen het eind van de veertiende eeuw, in Haïn-sa terecht. Van de oorspronkelijke 84.000 blokken hebben 81.340 het transport overleefd en de tand des tijds doorstaan. Ze zijn nu te zien in die twee bibliotheekzalen, die reeds dateren uit de vijftiende eeuw en speciaal zijn ontworpen voor de handhaving van een juiste vochtigheid, temperatuur en ventilatie. De Korean Encyclopædia noemt een aantal van 81.258 boekblokken maar de monniken en de mensen die op het tempelterrein werken, verklaren met grote stelligheid dat het er volgens de laatste telling 81.340 zijn. Alle blokken wegen 3,5 kilo en zijn stuk voor stuk staaltjes van voortreffelijk Koreaans vakmanschap.

Vanwege deze bibliotheek is Haïn-sa het reisdoel van vele geleerden en boeddhistische pelgrims. De blokken hebben gediend als de basistekst voor het eerste boeddhistische geschrift in het Koreaans, toen ze uit het klassieke Chinees in het fonetische Koreaanse schrift vertaald werden. Deze zevenhonderd jaar oude blokken zijn ook gebruikt voor het drukken van ca. 7000 boeken, die elk de totale inhoud van alle bestaande blokken bevatten. Een paar exemplaren zijn voor onderzoek en studie naar andere landen gezonden.

In het boeddhisme wordt de mensen geleerd niet te doden, niet te liegen, niet te stelen, geen overspel te plegen en dronkenschap te vermijden — op zichzelf goede beginselen. Toch is het boeddhisme er niet werkelijk in geslaagd deze beginselen in het hart van zijn gelovigen te prenten. En wanneer men met de velen spreekt die het boeddhisme aanhangen, wordt het al snel duidelijk dat deze religie hun niet vertelt hoe ze het hoofd moeten bieden aan de talloze problemen waar de mens zich in deze twintigste eeuw voor gesteld ziet. Bovendien bevatten de heilige geschriften van het boeddhisme geen werkelijke hoop voor de toekomst.

Toch is er een boek dat wel een schitterende hoop voor de toekomst biedt. Dat boek, de bijbel, is reeds in miljarden exemplaren verspreid en, geheel of gedeeltelijk, in 1600 talen vertaald. De oorsprong ervan gaat veel verder terug dan van enig ander religieus boek, en bovendien bezit het de kracht om de persoonlijkheid van mensen te veranderen, omdat het niet enkel de filosofie bevat van een mens die op zoek was naar de waarheid, maar afkomstig is van de werkelijke Bron van alle leven en alle stoffelijke dingen — de Schepper zelf. Ongetwijfeld zult u een exemplaar van de bijbel in uw persoonlijke bibliotheek hebben. Lees erin ten einde te kunnen genieten van een rijker leven nu en een hoop op eeuwig leven in de toekomst.