200 jaar onafhankelijkheid

OP 4 JULI 1776 werden de Verenigde Staten van Amerika „geboren”. Dat was de dag waarop de toen dertien kolonies op het Noordamerikaanse vasteland zich onafhankelijk van Groot-Brittannië verklaarden.

Op 4 juli 1976 is de 200e gedenkdag van die gebeurtenis gevierd, ook wel de „Bicentennial” genoemd, van bi, wat „twee” en centennial, wat „honderdste gedenkdag” betekent.

In tweehonderd jaar zijn de Verenigde Staten tot de vierde natie ter wereld uitgegroeid’ zowel wat landoppervlakte als bevolking betreft. De totale bevolking bedraagt thans ongeveer 215 miljoen.

Toch is het land in vergelijking met andere landen nog betrekkelijk jong. De eerste permanente Europese vestiging was van de Engelsen, die zich in 1607 in Jamestown (in het huidige Virginia) nestelden — voor het merendeel, net als alle eerste kolonisten, in een verlangen naar religieuze en politieke vrijheid, of naar verbetering van hun economische omstandigheden.

Het begin van de Revolutie

Tegen 1776 waren er dertien kolonies met een totale bevolking van ongeveer 2.600.000 personen, wier band met Engeland ondertussen erg was verslechterd. De meeste kolonisten verlangden van Engeland meer politieke en economische vrijheid. Maar toen hun die door de regering van koning George III niet werd verleend, kwamen ze in opstand en vormden hun eigen Continentale Congres.

De eerste succesvolle militaire aanval van de Amerikaanse revolutionairen vond plaats in mei 1775, toen Ethan Allen met zijn „Green Mountain Boys” van Vermont een aanval deed op het Britse fort Ticonderoga (in New York). Allen eiste en verkreeg de overgave van de Britten „in de naam van de grote Jehovah en het Continentale Congres”.

Het volgende jaar kwam het Continentale Congres in de Onafhankelijkheidszaal in Philadelphia bijeen, waar op 4 juli 1776 de Onafhankelijkheidsverklaring werd aangenomen.

De verlangde vrijheden

In deze Verklaring stonden de verlangde vrijheden uiteengezet. Hoge en nobele idealen waren erin vervat. De tekst luidde gedeeltelijk: „Wij achten deze waarheden vanzelfsprekend, dat alle mensen gelijk zijn geschapen, dat zij door hun Schepper met bepaalde onvervreemdbare rechten zijn begiftigd, waartoe behoren: leven, vrijheid en het nastreven van geluk. — Dat om deze rechten te waarborgen, regeringen onder de mensen zijn ingesteld, die hun macht ontlenen aan de instemming van de geregeerden, — Dat telkens wanneer enige vorm van regering inbreuk maakt op deze doeleinden, het volk het recht heeft haar te wijzigen of af te zetten en een nieuwe regering te stichten.”

De Verklaring omvatte ook protesten aan het adres van de Britten, omdat dezen, zoals de tekst luidde, ’geweigerd hebben wetten aan te nemen ter verdediging van de rechten van het volk, omdat ze de uitoefening van het recht hebben verhinderd, onze zeeën hebben geplunderd, onze kusten hebben vernield, onze steden verbrand, het leven van onze mensen hebben verwoest en burgers gevangen hebben genomen om hen in ’s Konings dienst te dwingen’.

Ten slotte werd na acht jaren bittere strijd in 1783 een vredesverdrag getekend. Alle Britse strijdkrachten moesten zich terugtrekken en de Verenigde Staten waren baas in eigen huis.

Wat is er sindsdien gebeurd? Wat heeft de aangekondigde vrijheid in tweehonderd jaar opgeleverd? Is de toekomst veelbelovend? Wat zijn de vooruitzichten op een „drie-eeuwenfeest”?