De enige remedie voor stadsproblemen

NEE, de remedie voor stadsproblemen is niet gelegen in meer geld en wegschenk-programma’s. Dat soort van „hulp” heeft slechts de achteruitgang van de steden versneld. De kernproblemen worden er niet door opgelost. Stadsbestuurders hebben „maar al te vaak het getto als een ommuurde enclave gezien, waarin ze maar wat geld hoefden te werpen om de bewoners rustig te stemmen”, aldus S. Linowitz, voorzitter van de federale Amerikaanse Stadsraad. „Die zienswijze kan alleen maar tot rampspoed leiden.”

Maar wat is dan de oplossing? Wel, volgens de deskundigen zijn er fundamentele veranderingen nodig. „Leningen mogen ons dan helpen een financiële crisis af te wenden”, aldus de heer Linowitz. „Maar we zullen pas de kern van de stadsproblematiek hebben geraakt wanneer we hebben geleerd voor meer dan slechts financiële verbintenissen te zorgen — voor verbintenissen die de mensen tot elkaar brengen . . . in wederzijds respect en vertrouwen.” — New York Times, 25 oktober 1975.

Een andere principiële verandering werd voorgesteld tijdens een conferentie vorig jaar in Houston (Texas) waarop verscheidene honderden vooraanstaande wetenschapsmensen, geleerden en anderen aanwezig waren. Een aantal deskundigen wees er met klem op dat een „sombere en catastrofale toekomst” vermeden moest worden, hetgeen alleen kon gebeuren door mensen „te stimuleren vanuit de grote-stadscentra terug te keren naar het platteland en werk te vinden in kleinere, meer arbeidsintensieve bedrijven”. — U.S. News & World Report, 3 november 1975.

Maar hoe snel zullen volgens u de meeste stadsbewoners leren voor verbintenissen ’van wederzijds respect en vertrouwen’ te zorgen? Of kunt u zich voorstellen dat het merendeel van de industrieën en handelsondernemingen en de meeste stadsbewoners tot een minder op produktie georiënteerde en gemakkelijker manier van leven zullen overgaan? Zelfs wanneer politieke leiders naar zulke vernieuwingen zouden streven, zouden zij door anderen buiten spel worden gezet. Treft men ergens dat vooruitziende en krachtige leiderschap aan dat voor zulke verregaande veranderingen nodig is?

Superieure leiding nodig

Wel, denk eens aan de Bron van alle prachtige, ingewikkelde en uitgebalanceerde kringlopen in de aardse natuur. Zonder ingrijpen van de mens functioneren ze vlekkeloos. Is de macht en intelligentie achter die kennelijk zo succesvolle systemen niet juist de leidinggevende kracht die mensen en hun steden zo dringend nodig hebben? Deze leidinggevende kracht kan tevens de menselijke levensomstandigheden tot een succes maken, aangezien hij „de Formeerder” en „de Maker” van de aarde is, „die haar niet louter voor niets heeft geschapen”, maar „die haar ter bewoning geformeerd heeft”. — Jes. 45:18.

Er kan geen twijfel over bestaan dat de Maker van de aarde deze planeet ontworpen heeft om als een plezierige en comfortabele woonplaats voor de bewoners ervan te dienen. Zij hebben echter de maatstaven van de Schepper verworpen en zijn afgeweken van levenspatronen die in harmonie waren met de natuurlijke levenscyclussen van zijn schepping, en hebben zich een steeds kunstmatiger manier van leven eigen gemaakt. Hoe kan het stedelijke levenspatroon nog ooit veranderd worden?

Wel, aangezien het leven in een grote stad deel uitmaakt van een wereldomvattend samenstel van dingen dat niet functioneert, is de enige remedie dit hele wereldomvattende systeem te vervangen door een wereldomvattend systeem dat wel ten voordele van iedereen functioneert. ’s Mensen Schepper heeft het voornemen zo’n nieuw samenstel te brengen met leiders die de vooruitziende blik en de macht bezitten om hun bestuur tot een succes te maken. De bijbel noemt dit bestuur het „koninkrijk Gods”, terwijl het wordt uitgevoerd door bemiddeling van zijn Zoon, Jezus Christus. — Mark. 1:15.

Maar een dergelijk bestuur van de aardse aangelegenheden vanuit de hemel zal waarschijnlijk niet met open armen door de huidige op macht beluste staatshoofden of trotse stadsbestuurders ontvangen worden. Daarom ook dat de bijbel vermeldt dat dat Koninkrijk waarom wij bidden ’aan geen ander volk zal worden overgedragen’. Integendeel, „het zal al deze koninkrijken verbrijzelen en er een eind aan maken” alvorens met succes het bestuur over de aarde over te nemen. — Dan. 2:44.

Een nieuwe manier van leven

Gods koninkrijk zal dus schoon schip maken en elk spoortje van dit huidige falende samenstel van dingen verwijderen. Zo anders zal de aarde dan worden bestuurd dat de bijbelse profetieën die nieuwe menselijke maatschappij omschrijven als „een nieuwe aarde”. „De dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan.” — 2 Petr. 3:7, 13; Openb. 21:1-5.

De oorzaken van geschreeuw en pijn zullen verdwijnen, dus ook de reuzen-metropolissen, die mensen opslokken in betonnen, hoog opgestapelde blokkendozen en hen beroven van licht, lucht en privacy en omgeven met lawaai en irritatie — daar kunnen we zeker van zijn. Hoewel we niet weten in hoeverre mensen tijdens die „nieuwe aarde” bij elkaar zullen wonen, weten we wel zeker dat wonen nooit opnieuw een bron van frustratie zal zijn.

Nadat de aarde door de vloed in Noachs dagen was gereinigd, herhaalde God zijn oorspronkelijke voornemen met betrekking tot de mens op aarde: „Weest vruchtbaar en wordt tot velen en vult de aarde.” Later werd dat voornemen gedwarsboomd toen mensen zich in stad wilden concentreren. „Laten wij een stad voor ons bouwen”, zeiden zij, „en laten wij ons een gevierde naam maken, opdat wij niet over de gehele oppervlakte der aarde, worden verstrooid.” God gaf uiting aan zijn misnoegen over deze gang van zaken door tot actie over te gaan en die stedebouwers in spe „over de gehele oppervlakte der aarde” te verstrooien. — Gen. 9:1; 11:4, 8.

Bovendien stonden er later in de goddelijke wet die aan de natie Israël werd gegeven, bepalingen die niet tot een grootsteedse leefwijze aanmoedigden. Elke persoon die in een van de kleine, niet-ommuurde nederzettingen van Israël woonde en misschien uit economische noodzaak zijn huis had verkocht, had altijd het onbetwistbare recht van terugkoop. En zelfs als de verkoper zijn huis niet kon terugkopen, kwam het na het aanbreken van het Jubeljaar, dat om de vijftig jaar werd gehouden, weer automatisch in het bezit van zijn familie terug. Zij daarentegen die in de grotere, ommuurde steden woonden, behielden het recht van terugkoop slechts één jaar, waarna alle aanspraken op de nieuwe eigenaar overgingen. Bezittingen op het platteland waren voor een eigenaar dus veel voordeliger. — Lev. 25:29-34.

Met het oog op deze aanwijzingen van Gods standpunt, zal op de snel komende „nieuwe aarde” waarschijnlijk een agrarische levenswijze de overhand hebben. De bijbelprofetieën schilderen het bestaan dat God zal bieden, met deze woorden:

„En zij zullen stellig huizen bouwen en bewonen, en zij zullen stellig wijngaarden planten en hun vrucht eten. . . . het werk van hun eigen handen zullen mijn uitverkorenen geheel verbruiken.” — Jes. 65:17, 21, 22.

Dan zal ook de houding van de mensen harmoniëren met hun nieuwe omgeving en het rechtvaardige bestuur van God die ’alle dingen nieuw maakt’. Wederzijds respect en vertrouwen zullen de boventoon voeren. „Want de aarde zal vervuld worden van het kennen van Jehovah’s heerlijkheid, ja, zoals de wateren de zee bedekken.” Dat is de enige ware remedie om de huidige problemen op te lossen. — Openb. 21:5; Hab. 2:14.

[Illustraties op blz. 11]

Gods koninkrijk zal schoon schip op aarde maken en dit falende systeem vervangen door een wereldomvattend paradijs