Wat u kunt doen wanneer betrekkingen schaars zijn

NAARMATE betrekkingen over de hele wereld een steeds schaarser artikel worden, is het steeds moeilijker om aan werk te komen. In de Verenigde Staten nam in enkele maanden tijds, van vorig jaar oktober tot de afgelopen maand april, het aantal arbeidsplaatsen met 2.400.000 af. Velen zijn dan ook wanhopig op zoek naar werk.

Typerend voor de situatie is de volgende klacht van een verkoper in de Amerikaanse staat Utah: „Ik heb twaalf jaar verkoopervaring . . . Ik heb me bij vijf verschillende arbeidsbureaus gemeld, zonder enig resultaat. Dagelijks kijk ik de krant door. De advertenties met personeel gevraagd zijn van zes pagina’s geslonken tot een halve pagina in de zes maanden.”

Toen in februari de Amerikaanse statistieken geen verdere toename van de werkloosheid aangaven, meenden velen dat de situatie zich had gestabiliseerd. In een redactioneel commentaar van de New York Times, met als titel „Afnemende werkgelegenheid”, stond echter:

„De verslechtering van de werkelijke situatie bleef door verscheidene factoren statistisch verborgen — voornamelijk wel vanwege de 580.000 arbeiders die zich als aanbiedende werkkrachten terugtrokken. Het merendeel van deze uitvallers bestond bijna zeker uit ontmoedigde, werkloze arbeiders . . . die de hoop op het vinden van een betrekking hadden opgegeven.” — 8 maart 1975.

Is het vinden van werk werkelijk zo’n hopeloze zaak geworden?

Mentaliteit erg belangrijk

De situatie is niet altijd zo slecht als sommige nieuwsberichten willen doen vermoeden. Vaak is voor het vinden van een baan een verandering van kijk het enige wat nodig is. Om te illustreren wat we bedoelen het volgende:

In een vol arbeidsbureau in Los Angeles (Californië) hing een mededelingenbord waarop honderden beschikbare banen stonden aangegeven. Nauwelijks iemand van de aanwezigen schonk er echter enige aandacht aan. Een werkloze vrouw werd gevraagd waarom zij niet naar een van de beschikbare secretaressebanen solliciteerde. Haar antwoord was: „Waarom zou ik solliciteren naar een baan die me niet interesseert?”

Natuurlijk is er niets op tegen om werk te zoeken wat u interessant vindt. Maar als u zulk werk niet kunt vinden, verkeert u niet automatisch in een hopeloze situatie. Meestal is er ander werk dat u kunt doen; misschien is daar alleen maar een verandering van denken voor nodig. De ervaring van een radiotechnicus in Cleveland (Ohio, V.S.) laat zien welke plezierige gevolgen het soms heeft om ander werk te gaan doen.

Deze man had vierentwintig jaar lang bij een plaatselijk radiostation gewerkt en was tegen de tijd dat hij ontslagen werd, tot tweede hoofdtechnicus opgeklommen. Wekenlang probeerde hij een betrekking van dezelfde aard te vinden, maar zonder resultaat. Toen zag hij de realiteit onder de ogen: Mocht hij ooit nog een baan als technicus vinden, dan zou hij weer van onderaf moeten beginnen en waarschijnlijk een van de eersten zijn die weer ontslagen zou worden. Dus begon hij naar ander werk om te zien.

Een vriend bood hem een baan als schilder en behanger aan. En hij aanvaardde die. Hij moet nu weliswaar zijn eigen verzekering en vakantie betalen, maar vindt dat het werk hem daar meer dan genoeg compensatie voor biedt. Hij kan nu zijn eigen werktijden bepalen, heeft meer tijd om andere belangrijke verantwoordelijkheden in zijn leven te behartigen, terwijl hij zich ook een stuk fitter voelt dank zij de lichamelijke bezigheid die zijn werk van hem vergt.

Wat is het advies van deze man voor hen die geen werk hebben? Niet te aarzelen ander soort van werk te gaan zoeken, ook al is het werk waarop door sommigen wordt neergezien.

De meeste mensen hebben de neiging om neer te zien op werk waarbij iemand zijn handen vuil maakt en „werkkleding” draagt. Een jongeman in Boise (Idaho) zei over bepaalde soorten van werk die niet meer in trek zijn: „Men wil zulk werk niet meer. Bij het meeste komt zware lichamelijke arbeid te pas.” Maar wanneer men eenmaal aan die lichamelijke arbeid gewend is geraakt, blijkt ze vaak een gunstige uitwerking op de gezondheid te hebben.

Ook valse trots kan natuurlijk een rol spelen. Men rekent bepaalde betrekkingen beneden zijn waardigheid. Toen bijvoorbeeld een werkloze filmdirecteur een goed betaalde baan als chauffeur aangeboden kreeg, wilde zijn vrouw niet dat hij op dat aanbod inging. Maar schiet iemand er iets mee op als hij zich er door trots van laat weerhouden eerlijk werk te verrichten waarvan anderen kunnen profiteren? Vooral wanneer werk schaars is, is het verstandig te onderzoeken of we diensten kunnen verrichten waaraan bij anderen behoefte bestaat en waarvoor men ons bovendien zou willen betalen.

Diensten verschaffen

In gedeelten van de Amerikaanse staat Oregon sloeg de werkloosheid hard toe, vooral in de houtindustrie. Een werkloze houthakker viel echter terug op zijn muzikale bekwaamheden. Thans geeft hij muzieklessen en daarnaast heeft hij nog voldoende geld gespaard om zijn gezin te kunnen onderhouden tot er opnieuw gekapt mag worden.

Enig nadenken over de behoeften die wellicht onder de plaatselijke bevolking bestaan en een dosis initiatief zijn belangrijk om aan werk te komen. In het droge gebied van Zuid-Californië wist een man die al maanden naar werk zocht, zijn werkloosheidsprobleem op een unieke manier op te lossen. Wegens de droge woestijnhitte daar, zijn tal van huizen uitgerust met een „sprinklerinstallatie” ter beveiliging tegen brand. Derhalve ging hij huis aan huis aanbieden de waterleidingen en de „sprinkler”-koppen te reinigen en het systeem volledig na te zien. Hij heeft nu een behoorlijke lijst van klanten en verdient genoeg geld om aan de kost te kunnen komen.

In dat zelfde gebied van Californië woont ook iemand die om gezondheidsredenen uit het buitenland moest terugkomen. Na maandenlang tevergeefs naar werk te hebben gezocht, kocht hij een klein, draagbaar reinigingsapparaat. Hij belde daarna benzinestations op met het aanbod hun toiletruimte met een desinfectiemiddel schoon te maken en daarna een fris geurtje aan te brengen. Hij heeft nu meer dan voldoende werk en bezit het voordeel dat hij zijn eigen werktijd kan indelen.

Misschien zal ook in uw geval, indien u op zoek bent naar werk, een bepaald soort van schoonmaakwerk u voldoende inkomen kunnen verschaffen. Eén vrouw stencilde pamfletjes waarop ze een nieuw soort van schoonmaakdienst aankondigde. Voor een vast bedrag kon iemand zijn woonruimte gestoft, geschrobd en gestofzuigd krijgen, zodat die er weer als nieuw zou uitzien.

De vrouw zette uiteen: „Wist u dat de meeste mensen al schoonmaakten voordat ik kwam, bang voor wat ik wel van hen denken zou? Gewoonlijk hoefde ik in elke woonruimte maar een uur te zijn.” Met dat werk verdiende zij tweemaal zoveel als ze nodig had. Het is in de praktijk meestal het beste gebleken om een huis of woonruimte voor een vastgesteld bedrag te reinigen, en mensen niet per uur te laten betalen.

Of misschien kunt u de reiniging van een gebouw of werkruimte voor uw rekening nemen. Gewoonlijk verdient het aanbeveling om met kleine klusjes te beginnen, de wachtkamers en werkruimten van tandartsen, doktoren en advocaten bijvoorbeeld, of van uitzendbureaus, kleine bankkantoren, schoonheidssalons, kappers, auto-showrooms, snackbars, enzovoort. Wat u nodig zult hebben, is een stofzuiger met een tapijtmondstuk, een goede stokdweil met emmer en wringer, doeken, een ramenspons, een ramenwisser en enkele vijftien-literbussen met een reinigings- en glansmiddel. Met de aanschaf daarvan zijn geen grote bedragen gemoeid, maar calculeer de onkosten in verband met de aanschaf en het onderhoud van uw materiaal wel bij de prijs in.

Elkaar helpen

Wanneer de werkgelegenheid schaars is, hebben christenen de gelegenheid liefde jegens elkaar te betonen door elkaar bij het krijgen van werk te helpen. Een van Jehovah’s getuigen in Californië schrijft: „Mijn christelijke broeders die met schoonmaakwerk op de hoogte waren, lieten mij zien hoe dit werk gedaan moest worden. Een van hen nam mij naar verschillende winkels mee en maakte me duidelijk hoe ik de kosten moest schatten van het schoonmaken en in de was zetten van een vloer. Een ander leende mij gereedschap dat hij op dat moment niet gebruikte, totdat ik zelf al mijn materiaal had aangekocht. Een ander liet mij zien hoe ik met een ramenwisser moest omgaan.”

Getuigen hebben ook vaak werk doorgegeven aan medechristenen die zonder werk waren. Zo nam bijvoorbeeld een Getuige, werkzaam in het tuinonderhoud, extra opdrachten aan die hij normaal niet zou kunnen behartigen, om andere, werkloze Getuigen als onderaannemers dat werk te laten uitvoeren.

In Cleveland (Ohio), waar de werkloosheid groot is, zijn er werkloze Getuigen die wat werk betreft van heel wat markten thuis zijn. Het gerucht over hun bekwaamheid op velerlei gebied verspreidde zich als een lopend vuurtje, met het gevolg dat de hulp van deze werkloze Getuigen nu voor allerlei karweitjes door hun medechristenen wordt ingeroepen, voor reparaties aan auto’s, het leggen van een vloerbedekking, reparaties aan huis, het reinigen van woningen, enz.

Het kan een vorm van vriendelijkheid zijn om te overwegen of wij anderen die werk zoeken, misschien aan een betrekking kunnen helpen. In New York werd een familielid van een Getuige getroffen door een beroerte, en de Getuige had iemand nodig die ’s avonds bij haar kon waken. In plaats van een verpleeghulp te huren, zoals hij eerst van plan was, belde hij een christelijke ouderling op in de omgeving waar zijn schoonmoeder woonde en vroeg: „Is er in jouw gemeente iemand die op zoek is naar werk?” Ja, inderdaad, er was iemand, en die Getuige was niet alleen dankbaar voor het werk, maar verschafte ook een dermate liefdevolle verzorging als men nooit had kunnen verwachten van iemand die alleen maar uit was op een baan en geen christelijke beweegredenen bezat.

Ook op andere manieren kan hulp worden verschaft. Een christelijke ouderling in Oregon (V.S.) schrijft: „De Getuigen voorzien hun behoeftige broeders van levensmiddelen, gas en andere benodigdheden zodat zij normaal kunnen blijven leven.” Het is beslist hartverwarmend zulk een liefdevolle bezorgdheid onder mensen waar te nemen.

Tijd voor aanpassing en onderzoek

Behoort u tot de miljoenen die thans hun werk zijn kwijtgeraakt, pas u dan aan. Ga bijvoorbeeld zelf thuis de klusjes opknappen die u anders had uitbesteed — autoreparaties bijvoorbeeld, reparaties rond het huis, enzovoort. Ga uw uitgaven drastisch inkrimpen; ga niet van de veronderstelling uit dat u wel weer gauw aan het werk zult zijn.

En zelfs al hebt u nog geen ontslag gehad, vraag u dan toch af: Als ik volgende week mijn ontslag zou krijgen, zou ik dan mijn schulden kunnen afbetalen? Zo niet, ga dan onmiddellijk uw schulden verminderen, ontzeg uzelf dingen om uw rekeningen te kunnen betalen terwijl u nog een inkomen geniet.

En ten slotte, onderwerp uw werkgewoonten aan een nauwgezet onderzoek. Vraag uzelf af: Heb ik enthousiasme voor mijn werk en werk ik met ijver? Is mijn werk van goede kwaliteit? Ben ik op tijd en verspil ik geen tijd? Wanneer u zich werkelijk inspant om een goede werker te zijn, zult u misschien ontslag kunnen voorkomen. En al wordt u dan toch ontslagen, dan dragen zulke goede kwaliteiten er stellig toe bij dat u snel weer werk zult vinden.

[Tabel op blz. 5]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

WERKVERANDERINGEN DIE SOMMIGEN HEBBEN AANGEBRACHT

Voormalige werk Nieuwe betrekking

Bankdirecteur Groenteverkoper langs de weg

Elektrotechnisch ingenieur Schoonmaker

Ingenieur bij een bruggenbouwfirma Huisschilder

Verkoper kranteadvertenties Schoolbuschauffeur

Atoomtechnicus Schoolraadsman

Onderwijzer Rijwielreparateur