Hoe reëel is de hongerdreiging?

HONGER lijkt voor u misschien heel ver weg. De hele geschiedenis door is de meerderheid van de mensheid er wel in geslaagd aan voldoende eten te komen. En wellicht hebt u andere problemen die voor u nijpender zijn dan eventuele voedseltekorten.

Maar waarom blijft men dan in het nieuws over honger schrijven? Waarom blijven wereldautoriteiten op het gebied van voedsel en voeding termen gebruiken als „wereldhongersnood” of „universele honger”? Proberen ze de mensen alleen maar bang te maken door vals alarm te slaan?

Of is hongersnood inderdaad een werelddreiging? Is het mogelijk dat ook u in de nabije toekomst de gevolgen van een voedseltekort aan den lijve zult ondervinden?

Twee jaar geleden zei Dr. N. E. Borlaug, bekend als de „vader van de Groene Revolutie”, dat de wereld nog wel dertig jaar lang de voedselproduktie op peil zou kunnen houden. Is hij nog steeds dezelfde mening toegedaan? „Neen, zo optimistisch ben ik niet meer”, is zijn antwoord, waarna hij uitlegt:

„Van 1947 tot in het midden van 1972 leek de wereldvoedselconsumptie verbazend stabiel, terwijl de tarwereserves een verzachtend effect hadden op de voedselprijzen. Maar toen kwam die rampzalige oogst van 1972, met een droogte die zowel de Sovjet-Unie als China en Australië teisterde. Dat leidde tot de grote graanaankopen door Rusland en verwekte deze afschuwelijke inflatie. Diezelfde zomer waren er in geheel Zuid-Azië ook armzalige moessonregens, terwijl de rijstoogst slecht was. Voedselreserves waarvan wij dachten dat ze voor elke situatie toereikend waren, waren plotseling van de ene op de andere dag verdwenen.”

Als gevolg hiervan beschikt de wereld nu slechts over graanreserves die voldoende zijn voor een krappe vijfentwintig dagen wereldconsumptie, terwijl er in 1961 voldoende was voor vijfennegentig dagen. En deze reserve neemt nog voortdurend af naarmate de wereldgraanconsumptie 1,4 miljoen ton per jaar sneller groeit dan de produktie.

Een vaste verslaggever van The Wall Street Journal waarschuwt de huidige berichten over voedseltekorten niet al te haastig terzijde te schuiven:

„Voor diegenen die nu al hun hele leven lang hebben gehoord dat mensen in China of Armenië, of op enige andere plaats in de wereld, honger lijden, lijken zulke nare voorspellingen wellicht overtrokken en onnodig alarmerend. De hele geschiedenis door zijn er hongersnoden geweest, . . . vergezeld van onheilsprofeten; maar hoe dan ook, telkens herstelde de wereld zich. Thans echter zijn deskundigen op het gebied van de landbouw, de voeding en de economie het erover eens dat de huidige wereldvoedselsituatie wezenlijk dreigender is dan ooit tevoren.”

In een artikel met als titel „De volgende crisis: Universele hongersnood”, verklaarde de schrijver: „Ditmaal spreken de onheilsprofeten niet alleen over wantoestanden in India, maar ook over tekorten, hoge prijzen en wellicht zelfs voedselrantsoenering in de Verenigde Staten.” De verminderde voedselvoorraden zoals ze thans bestaan, „sluiten” een consumptieniveau dicht bij wat het de afgelopen twaalf maanden waar maar ook is geweest, „volkomen uit”, zo stond te lezen in een rapport dat vorig jaar oktober werd vrijgegeven door een belangrijke graanexport-maatschappij, Cargill, Inc. In dit rapport stond verder nog: „Rantsoenering is noodzakelijk zowel wat de binnenlandse consumptie als de export betreft.”

Een voorteken van een wereld zonder honger

Er zij hier opgemerkt dat zorgvuldige onderzoekers van de bijbel al verwachtten dat wereldhongersnood in deze generatie een dreiging zou gaan vormen. Jezus voorzei dat zijn „tegenwoordigheid” in Koninkrijksmacht, die volgens de bijbelse chronologie in 1914 begon, gekenmerkt zou worden door „voedseltekorten” in de ene plaats na de andere. — Matth. 24:3, 7; vergelijk Openbaring 6:1, 2, 5, 6.a

Moet dit ons reden geven tot wanhoop? Stellig niet. Jezus bracht namelijk zijn „tegenwoordigheid” in verband met „het besluit van het [tegenwoordige] samenstel van dingen” (Matth. 24:3). Spoedig zal een nieuw samenstel waarin de mensheid ’geen honger meer zal lijden’, zich over de aarde uitstrekken. — Openb. 7:16; vergelijk Jesaja 49:10.

In de korte tussentijd echter, voordat die belofte haar grootse vervulling zal bereiken, is de honger werkelijk een sluipende bedreiging voor de mensheid geworden. Welke gevolgen heeft het wanneer een bevolking erdoor getroffen wordt?

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 8]

[New York Times, October 20, 1974]

„32 landen op rand van hongerdood”

[The National Observer, March 30, 1974]

„De volgende crisis: Universele hongersnood”

[Daily Times, Lagos, Nigeria, October 9, 1974]

„Afrika voor voedselprobleem”

[Los Angeles Times, October 20, 1974]

„Van honger stervende Ethiopiërs geschat op 1 miljoen”

[Free Press Journal, India, September 2, 1974]

Asia may face greatest food deficit in history

[New York Times, November 13, 1974]

Bangladesh Fears Thousands May Be Dead as Famine Spreads