De bijbel heeft een goede invloed op jongeren
DE JONGEREN van deze tijd zijn vaak gedesillusioneerd vanwege de corruptie en huichelarij die zij onder volwassenen, met inbegrip van de kerken van de christenheid, waarnemen. Dit heeft tot een algemene minachting voor autoriteit en een verbreking van de gezinsverhoudingen geleid. Hoewel ouders zelf wellicht geen slecht voorbeeld hebben gesteld, zijn velen van hen er niet in geslaagd hun kinderen te helpen de neiging tot rebellie te ontwijken. Hun kerk is in gebreke gebleven hun de noodzakelijke bijbelse leiding te geven om hun kinderen op te voeden.
Een onderwijzeres in El Salvador ondervond dit. Zij leefde reeds verscheidene jaren gescheiden van haar man en probeerde drie jongens, in de leeftijd van respectievelijk vijftien, zeventien en twintig jaar, groot te brengen. Hoewel de jongste nog gehoorzaam was en respect voor zijn moeder had, had de oudste zoon geen enkele eerbied voor haar en hield hij zich met slecht gezelschap op. Hij kwam gewoonlijk laat in de nacht thuis, sliep even en ging dan vroeg in de ochtend weer weg, zonder ooit een woord met zijn moeder te wisselen. Als hij een woedeaanval had, vernielde hij soms een deel van haar huisraad. Ook haar zoon van zeventien zocht slechte omgang.
Na een tijdlang ziek te zijn geweest, vroeg deze vrouw aan een van Jehovah’s Getuigen of zij haar wilde bezoeken. Zij vertelde haar toen: ’Weet u, toen ik ziek was, bekommerden mijn oudste zoons zich helemaal niet om mij. Zij spraken niet eens tegen me: ze informeerden niet naar mijn gezondheid. Wat heeft mijn katholieke geloof voor mij gedaan? Niets. Als gezin zijn wij in geestelijk opzicht bankroet. Kunt u mij helpen? Jullie zijn de enigen die ooit bij mij aan de deur zijn gekomen om over de bijbel te spreken.’
Haar bezoekster antwoordde: „Wel, ik zou in ieder geval met u en uw jongste zoon de bijbel kunnen gaan bestuderen. We zouden dan moeten afwachten om te zien hoe we de beide andere jongens kunnen helpen.”
Er werd onmiddellijk met een bijbelstudie begonnen en de vrouw begon al snel de vergaderingen van Jehovah’s Getuigen in de Koninkrijkszaal te bezoeken. De jongste zoon maakte eveneens goede vorderingen.
Toen deze vrouw op een dag samen met de Getuige in de Koninkrijkszaal zat, keek zij even achterom. Onmiddellijk greep zij de zuster bij de arm en riep uit: ’Kijk eens wie er is!’
Zich omdraaiend zag de Getuige achter in de zaal een jongeman. Het was de oudste zoon van de onderwijzeres. Hij was mee gaan doen met de bijbelstudie die met zijn meisje werd geleid.
De verhouding tussen moeder en zoon was nog steeds gespannen en zij spraken niet met elkaar. Door toedoen van zijn studie van de Schrift begin de zoon evenwel te veranderen. De frustraties die hem tot zijn minachtende en gewelddadige gedrag hadden aangezet, begonnen te verdwijnen. Beseffend dat hij onder het goddelijke gebod stond zijn moeder te eren, werd hij zeer zorgzaam voor haar. Uiteindelijk was de breuk volledig geheeld en moeder en zoon kwamen elkaar zeer na te staan.
Wat de middelste zoon aangaat, jonge broeders van de gemeente van Jehovah’s Getuigen toonden werkelijke belangstelling voor hem zodat hij erin toestemde de bijbel te bestuderen. Ook hij is nu een voortreffelijk voorbeeld in christelijk gedrag.