Hoe lang zou u in leven kunnen blijven als u te water raakte?
DE AMERIKAANSE NATIONALE VEILIGHEIDSRAAD schat dat de helft van de Amerikaanse bevolking zou verdrinken als zij één voor één van de kant van een normaal zwembad werden afgeduwd.
Een onderzoek op de universiteit van Georgia door Bramwell Gabrielsen heeft aangetoond dat 71 percent van de verdrinkingsslachtoffers niet kon zwemmen; 22 percent kon naar schatting behoorlijk zwemmen. Slechts één op de honderd kon uitstekend zwemmen.
Hoewel deze onderzoekingen en schattingen aantonen dat uw kansen om in leven te blijven veel groter zijn als u kunt zwemmen, betwijfelen niettemin veel zwemleraars het of gewoon zwemmen voor ontspanning voldoende is om in leven te blijven als de zwemmer te kampen zou hebben met afstand, ruw water, zware kleren en andere moeilijkheden. De hoofdzweminstructeur en docent in lichamelijke opvoeding aan de technische hogeschool van de Amerikaanse staat Georgia, F. R. Lanoue, heeft een interessante techniek ontworpen om in leven te blijven. Lanoue noemde zijn techniek „drownproofing”.
Het principe van de techniek
De „drownproofing”-techniek is gebaseerd op de theorie dat men het het beste uithoudt in een ontspannen verticale stand vlak onder het wateroppervlak, waarbij men alleen bovenkomt als men moet inademen. Het fundamentele feit dat men in gedachten moet houden is, dat het gemiddelde menselijke lichaam, zelfs als het gekleed is, de neiging heeft te drijven of bijna te drijven.
Stel u zich het volgende voor: U weet dat een houten roeispaan drijft. Als u nu zoveel gewicht aan het bladeinde bindt dat het net opweegt tegen het drijfvermogen van de roeispaan, wat gebeurt er dan? Het blad zinkt dan recht naar beneden en trekt de roeispaan onder water. Maar het onverzwaarde einde zal spoedig weer naar de oppervlakte komen. De roeispaan zinkt niet; ze drijft nog steeds, maar grotendeels onder water.
Stel nu uzelf in plaats van de roeispaan voor. Uw lichaam zal net als de roeispaan ronddobberen zolang uw longen vrij zijn van water. Als uw longen met lucht zijn gevuld, vormen ze een natuurlijke reddingsgordel. Uitgaande van dit natuurkundige feit, redeneerde Lanoue dat een goede manier om het lange tijd in water uit te houden is, zichzelf zo te manipuleren dat men zich net voldoende aan de oppervlakte bevindt om adem te kunnen halen en dan net ver genoeg boven water komt om in te ademen.
Het principe van „drownproofing” komt er dus op neer dat men zich onder water in een min of meer verticale stand ontspant. Is dit beginsel eenmaal toegepast, dan kan zelfs een kind van vijf jaar urenlang in diep water in leven blijven. Er zijn mensen die twaalf uur lang in ruwe zee hebben gedobberd en door middel van loopbewegingen een afstand van tweeëndertig kilometer in het water hebben „afgelegd”!
Deze methode om in leven te blijven, vereist echter oefening wil u er in geval van nood werkelijk door worden gered. Zou het, gezien het feit dat er jaarlijks vele duizenden mensen verdrinken, niet verstandig zijn dat u en uw gezin weten hoe in diep water in leven te blijven?
De techniek leren
Om de „drownproofing”-techniek te leren, moet u eerst de drang kwijtraken uw hoofd boven water te houden. U moet uw hoofd voorover in het water laten zakken en niet uw lichaam in de normale horizontale zwemstand brengen, maar verticaal laten hangen. Laat uw armen slap langs uw lichaam bungelen. Hang als een zak in het water.
Wees maar niet bang: de meeste mensen zinken niet. Uw lichaam zal in het water drijven met alleen uw kruin boven de oppervlakte. Door zo, met uw voeten naar beneden, te hangen, laat u zich door het water ondersteunen en spaart u uw kracht.
Maar wat kunt u, aangezien in deze houding uw neus en mond onder water zijn, doen als u na zo’n vijftien seconden lucht nodig hebt?
Breng dan uw armen op een ontspannen en kalme wijze kruiselings voor uw hoofd. Hef op dezelfde rustige wijze ook één been naar uw borst en strek het voorwaarts, terwijl u terzelfder tijd het andere been naar achteren uitstrekt. Richt nu uw hoofd op en adem door uw neus uit. Ten einde uw hoofd lang genoeg boven water te houden om ook in te ademen, sluit u uw benen als een schaar die dichtknipt en slaat u uw armen uit, met uw handpalmen naar buiten gekeerd. U moet uw armen en benen voldoende bewegen om goed te kunnen inademen, maar niet zoveel dat uw schouders boven water komen.
Hebt u lucht gehapt, laat dan uw hoofd weer voorover in het water zakken, met uw gezicht naar beneden, en laat uw armen weer langs uw lichaam bungelen. Rust met een volledig ontspannen lichaam. Ga nu niet in het water hangen totdat u het gevoel hebt dat uw longen als gevolg van luchtgebrek zullen barsten, maar kom boven om lucht te happen voordat u hiertoe dringend behoefte voelt.
Door op de bovenbeschreven manier beurtelings te rusten en boven te komen om lucht te happen, zult u zonder moe te worden heel lang in het water kunnen blijven. Het voordeel is dat u niet uw kracht verbruikt door voortdurende lichaamsbewegingen. In plaats daarvan brengt u de meeste tijd in werkelijkheid rustend door.
Door een kleine verandering in de schaarbeweging met uw voeten en in uw handslag aan te brengen, zult u bovendien bemerken dat u telkens als u lucht moet happen, enkele tientallen centimeters in het water vooruitkomt. Op deze wijze kunt u op dan duur een lange afstand afleggen zonder moe te worden. Wil deze „drownproofing”-techniek echter doeltreffend zijn, dan zult u er natuurlijk tijd aan moeten besteden om te oefenen.
Als u weet hoe u in diep water in leven kunt blijven, is het niet waarschijnlijk dat u ooit zult verdrinken. Maar als er voorzorgsmaatregelen worden getroffen, is het in de meeste gevallen niet eens nodig in een situatie te raken die gevaar oplevert om te verdrinken.
Tref dus voorzorgsmaatregelen. Bedenk dat jaarlijks vele duizenden mensen door verdrinking om het leven komen. Dit is stellig een goede reden om te weten hoe men in diep water in leven kan blijven.