Religie verliest terrein in de „Bible Belt”

MEER dan twee eeuwen lang is het zuidelijke deel van de Verenigde Staten een bolwerk van conservatief religieus, protestants denken geweest. Baptisten, methodisten en andere „fundamentalistische” religieuze groeperingen hebben in deze periode zo sterk hun stempel op dit gebied gedrukt, dat men erover is gaan spreken als de „Bible Belt”.a

Het hechte front dat de Zuidelijke kerken tot nu toe hebben gevormd, is echter aan het afbrokkelen. In 1971 wist slechts de Baptistenkerk van alle grote religieuze lichamen in het Zuiden, nog enige ledenwinst te boeken. Het was een symbolische toename van 1,2 percent, slechts een tiende percent meer dan de bevolkingsaanwas. De toename over 1972 is wat indrukwekkender geweest.

De kerken in het Zuiden hebben echter met meer problemen dan alleen het aantal ingeschreven lidmaten te kampen. Een voormalige president van de Southern Baptist Convention verklaarde op een evangelisatiebijeenkomst dat „een vloedgolf van heidendom, hedonisme en atheïsme . . . de kerk bedreigt”. Volgens de in Austin (Texas) verschijnende Statesman waren zijn verdere woorden: „In een tijd dat er van de kerk méér wordt geëist dan ooit, is ze het zwakst en het ziekst. . . . Wij zien de [Baptisten-]kerk voor onze eigen ogen sterven.”

Overeenkomstige opmerkingen zijn gemaakt door waarnemers van andere denominaties. Sommigen van hen zijn van mening dat een herleving van de ’stervende’ kerk tot de onmogelijkheden behoort. Predikanten maken zich zorgen over de tanende invloed van de religie in het Zuiden. K. Forshee, voorganger van de Highland Hills Christian Church in Oklahoma kwam na vraaggesprekken met predikanten van vijfentwintig kerken in zijn omgeving tot de conclusie:

„Tegenover elke man die ik kan aanwijzen die nog voldoening put uit de evangeliebediening, staan er drie die hun ambt vaarwel zouden zeggen als zij wisten wat ze zouden kunnen gaan doen. Dit is een van de ernstigste problemen waar de huidige kerk voor staat.”

Een medewerker van Forshee, R. Vaughan, sprak over „een grote wanhoop onder zowel geestelijken als leken — een gebrek aan perspectief en middelen”.

Maar waaraan is dit „gebrek aan perspectief”, dit verlies van „voldoening” en dit gevoel van „wanhoop” in wat men als het centrum van de fundamentalistische religie in de V.S. is gaan beschouwen, te wijten? Aan kritieke kwesties, die kenmerkend zijn voor het Zuiden, en waarvoor de kerken in de „Bible Belt” zich nu geplaatst zien. Daar zijn bijvoorbeeld veranderingen in verband met de rassenintegratie. Om een duidelijk beeld te krijgen van het effect hiervan zal men een korte blik terug moeten werpen in de geschiedenis van het Zuiden van de V.S.

[Voetnoten]