Satanaanbidding — Te midden van de christenheid?
TEGENWOORDIG zijn er midden in de christenheid veel agnostici en zelfs uitgesproken atheïsten. Waarom? Velen hebben een afkeer van de huichelarij die zij in de kerken zien, terwijl sommigen tegen de „gevestigde orde” zijn, waarin de kerken een voorname rol spelen.
Toch zullen velen, en zelfs atheïsten, waarschijnlijk moeilijk kunnen beseffen dat er in de christenheid mensen zijn die openlijk Satan de Duivel aanbidden. Niettemin is dit zo.
De religie van het satanisme heeft „kerken” in de christenheid, bezit een „bijbel” en heeft geestelijken en religieuze riten.
„De Satansbijbel”, die door de stichter van de Kerk van Satan in San Francisco is geschreven, bevat volgens de Miami Herald de volgende uitspraak: „De mens is een dier dat zichzelf moet dienen. De zogenaamde zeven doodzonden zijn deugden omdat ze tot fysieke en mentale bevrediging leiden.”
„Dit is een religie van het vlees, niet van de geest”, aldus één „hogepriester” van een Satanssekte.
De Satanaanbidding komt in grote trekken overeen met het vodouïsme en soortgelijke vormen van aanbidding die alom in Afrika en Zuid-Amerika worden beoefend. Bij dit soort van aanbidding bedient men zich gewoonlijk van toverij of hekserij waarbij Satan en ook andere geesten, demonen, betrokken zijn (1 Kor. 10:20). Er zijn veel „splintersekten” van het satanisme, die alle van elkaar verschillen. Niettemin hebben ze één ding gemeen: het zich-overgeven aan vleselijke begeerten.
Spiritistische aanbidding, een ’werk van het vlees’
Het is daarom gemakkelijk te begrijpen waarom sommigen zich tot het satanisme, met zijn nadruk op vleselijke bevrediging, aangetrokken voelen. De vraag zou echter kunnen rijzen: Waarom zijn vleselijke praktijken een opvallend kenmerk van de Satanaanbidding, terwijl Satan de Duivel en zijn demonen toch geesten zijn, die geen vlees en bloed hebben?
Men dient te bedenken dat de demonen eens rechtvaardige engelen, ’zonen Gods’, waren, die verdorven werden en zich aan vleselijke gemeenschap wensten over te geven en dit ook hebben gedaan. Hoe dan wel?
Vóór de vloed van Noachs dagen verlieten deze engelen hun hemelse plaats en de positie van dienst die zij bij Jehovah God hadden. Door zich in de gedaante van mannen te materialiseren, huwden zij met mooie menselijke vrouwen. Voor geestelijke schepselen, die volgens Jezus’ zeggen niet huwen, was dit tegennatuurlijk, een perversie. Hoewel zij zich ten tijde van de Vloed dematerialiseerden en tot hun geestelijke woonplaats terugkeerden, heeft God hen verlaagd en zijn gunst van hen weggenomen, maar hij liet hen in leven totdat zijn bestemde tijd zou komen om hen te verdelgen. Tijdens de aardse bediening van Jezus Christus gaven zij nog steeds blijk van hun perverse eigenschappen door bezit te nemen van mensen of in hen te gaan wonen. — Gen. 6:1, 2; Mark. 1:32-34; Luk. 8:26-34; Jud. 6, 7; 2 Petr. 2:4.
Hoe konden engelen, met verstand begaafde schepselen, zo verdorven worden en zich aldus verlagen? Dit is niet zo moeilijk te begrijpen wanneer wij zien hoe met verstand begaafde mensen zich niet alleen aan onwettige seksuele betrekkingen overgeven maar zich ook in perversiteiten zoals homoseksualiteit en zelfs bestialiteit verlustigen. — Lev. 18:22, 23.
De bijbel noemt de beoefening van spiritisme terecht een ’werk van het vlees’ (Gal. 5:19, 20). Het is daarom niet verwonderlijk om in een verslag over één cultus te lezen dat de viering van hun zogenoemde „zwarte mis” in de vorm van een „lustmis” kan geschieden, waarbij de priester seksuele gemeenschap mag hebben met de naakte vrouw wier lichaam als het altaar dienst doet. Daarna volgt ieder manlijk lid van de gemeente hem in deze daad, waarna de mannen en vrouwen van de gemeente aan een seksuele orgie mogen deelnemen.
Hoofdzakelijk tegen God
Uitspraken van leiders van het satanisme tonen aan dat men de wens heeft om dingen te doen die zo gruwelijk zijn als maar mogelijk is ten einde de aanbidding van God te bespotten. Hierdoor volbrengt men natuurlijk de wil van Satan en de demonen. Zij hebben er beslist behagen in te zien hoe Gods met verstand begaafde schepselen zich aldus verlagen. De „aanbidder” begeeft zich echter stellig op gevaarlijk terrein.
Aanbidders van Satan maken zich niet alleen schuldig aan een afschuwelijke overtreding van de geboden uit Gods Woord, de bijbel, maar door hun perversie handelen zij ook in strijd met hun eigen menselijke natuur en geweten (Rom. 2:14, 15). En zij schenden de fatsoensnormen van de maatschappij waarin zij leven.
In de bijbel worden dergelijke personen, en vooral degenen die voordien God beweerden te dienen (zoals met veel satanisten het geval is, daar zij uit de religies der christenheid zijn gekomen), als volgt beschreven:
„Hoewel zij God kenden, hebben zij hem niet als God verheerlijkt, noch hebben zij hem gedankt, maar zij zijn leeghoofdig geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart werd verduisterd. Hoewel zij beweerden wijs te zijn, zijn zij dwaas geworden, en zij hebben de heerlijkheid van de onvergankelijke God veranderd in iets wat gelijkt op het beeld van een vergankelijk mens en van vogels en van viervoetige en kruipende dieren. Daarom heeft God hen, in overeenstemming met de begeerten van hun hart, aan onreinheid overgegeven, opdat zij onderling hun lichamen zouden onteren, ja, zij die de waarheid van God hebben verruild voor de leugen en de schepping hebben vereerd en er heilige dienst voor hebben verricht in plaats van dit te doen jegens Degene die schiep, . . . Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke seksuele begeerten, . . . ontucht plegend en in zichzelf de volledige vergelding ontvangend die hun voor hun dwaling toekwam. En evenals zij het verwerpelijk hebben geacht een nauwkeurige kennis van God te hebben, heeft God hen aan een verwerpelijke geestestoestand overgegeven om de dingen te doen die niet betamen.” — Rom. 1:21-28.
Een dodelijk gevaar
Het is onverstandig, ja zelfs doodsgevaarlijk om, al is het maar uit nieuwsgierigheid, met zulke demonische invloed in aanraking te komen. Men loopt gevaar, verstrikt te worden in verontreinigende vleselijke praktijken. Maar wat nog erger is, men heeft moedwillig omgang met degenen die Jehovah, de ware God, de Schepper en Universele Soeverein, lasteren. De bijbel waarschuwt uitdrukkelijk dat Gods toorn zal ontbranden tegen degene die zich aldus aan dergelijke werken der duisternis overgeeft. — Ef. 5:3-7.
God verwijderde de Kanaänieten uit het Beloofde Land omdat zij precies dezelfde verfoeilijke praktijken beoefenden, en hij zei tot Israël: „Gij moogt geen andere goden achternalopen . . . (want Jehovah, uw God, die in uw midden is, is een God die exclusieve toewijding eist,) opdat de toorn van Jehovah, uw God, niet tegen u ontbrandt en hij u van de oppervlakte van de aardbodem moet verdelgen” (Deut. 6:14, 15; Lev. 18:24, 25). Waarom zou iemand zich bij de Almachtige God in zo’n positie plaatsen? — 1 Kor. 10:22.
Aan de andere kant zou het kunnen zijn dat iemand misschien geen satanist is maar toch, doordat hij niet door een studie van de bijbel is ingelicht, onbewust Satan aanbidt. Hoe is dit mogelijk?