Satanaanbidding in onze tijd
ER BESTAAT geen twijfel over dat Satan aanbeden wil worden. Toen hij Jezus verzocht, bood hij hem een enorme beloning aan op slechts één voorwaarde: „Indien gij neervalt en een daad van aanbidding jegens mij verricht” (Matthéüs 4:9). Jezus weigerde dit natuurlijk, maar niet iedereen volgt zijn voorbeeld. Satanaanbidding is in onze hedendaagse wereld wijdverbreid.
In Canada publiceerde The Calgary Herald bijvoorbeeld een serie artikelen onder de titel „Duivelsdiscipelen”. De krant citeerde het verslag van een rechercheur waarin stond: „Via interviews ben ik te weten gekomen dat het satanisme niet tot een specifieke groep in de maatschappij is beperkt. Inlichtingen die werden bijeengebracht door het politieapparaat van Calgary en de Koninklijke Canadese Bereden Politie onthullen dat er alleen al in Calgary naar schatting 5000 praktizerende satanisten zijn.”
Andere persberichten tonen aan dat de Satancultus, in verschillende vormen, overal in de Verenigde Staten en Europa de kop opsteekt. Zelfs de politie toont belangstelling voor het satanisme. Waarom? Omdat ze in veel gevallen schakels aantreft tussen misdaden en satanische erediensten. Onlangs nog werd een rechercheur als volgt geciteerd: „Wij hebben te maken met een religie en met mensen die erin geloven zoals anderen in het christendom, het judaïsme of de islam geloven. Wat men aantreft zijn geen misdaden omwille van de misdaad, maar misdaden omwille van een religie.”
Eén in het oog springend voorbeeld waren de moorden door de Manson-groep in Californië in 1969. Volgens de hoogleraar in de geschiedenis Jeffrey Russell „beweerde Manson zowel Christus als Satan te zijn. . . . Mansons volgeling Tex Watson verklaarde toen hij Sharon Tate kwam vermoorden: ’Ik ben de duivel; ik ben hier om het werk van de duivel te doen.’” Maar het satanisme is niet altijd zo openlijk als in dit geval.
Hekserij, spiritisme en toverij
Satanaanbidding is inderdaad niet beperkt tot rechtstreekse aanbidding van Satan bij zijn naam. De apostel Paulus waarschuwde: „De dingen die de natiën slachtofferen, [slachtofferen] zij aan demonen” (1 Korinthiërs 10:20). En demonenaanbidding is in werkelijkheid hetzelfde als Satanaanbidding, aangezien Satan „de heerser der demonen” wordt genoemd (Markus 3:22). Welke praktijken van „de natiën” kunnen vereenzelvigd worden met demonenaanbidding of de aanbidding van Satan? Gods woorden tot Israël verschaffen ons enkele voorbeelden: „Er dient onder u niemand te worden gevonden . . . die aan waarzeggerij doet, geen beoefenaar van magie, noch iemand die voortekens zoekt, noch een tovenaar, noch iemand die anderen door een banspreuk bindt, noch iemand die een geestenmedium of beroepsvoorzegger van gebeurtenissen raadpleegt, noch iemand die de doden ondervraagt. Want iedereen die deze dingen doet, is iets verfoeilijks voor Jehovah.” — Deuteronomium 18:10-12.
Aldus worden wij gewaarschuwd voor de bloedoffers en de gemeenschap met geesten, praktijken die door de vodoupriesters in Brazilië of door de houngans en de mambo’s van Haïti worden beoefend. En wij worden gewaarschuwd voor de hier veel mee overeenkomende praktijken van Santeria, die worden beoefend door enkele verbannen Cubanen in de Verenigde Staten. Wij worden ook gewaarschuwd voor tovenaars die beweren in contact te treden met dode zielen, ten einde de levenden met vrees te vervullen. — Vergelijk 1 Samuël 28:3-20.
Toverij en hekserij komen in verschillende delen van Afrika veel voor. In Zuid-Afrika oefenen medicijnmannen bijvoorbeeld grote macht uit, en de mensen zijn heilig overtuigd van hun kunnen. Onlangs berichtte de pers nog gevallen van mensen die door het gepeupel levend werden verbrand omdat zij ervan werden beschuldigd andere dorpsbewoners door middel van bliksemstralen om het leven gebracht te hebben! De plaatselijke medicijnmannen hadden onschuldige slachtoffers van deze „onnatuurlijke” daden beschuldigd en hen aan een boom vastgebonden om verbrand te worden. Een dergelijk geloof in toverij of magie is eveneens een aanbidding van demonen.
Toverij en hekserij zijn echter niet beperkt tot Afrika. In 1985 werd Herbert D. Dettmer, die een gevangenisstraf uitzat in een jeugdgevangenis in Virginia (VS), door de districtsrechtbank voor het oostelijke district van Virginia het recht toegekend zich in het bezit te stellen van kleding en artikelen die hij nodig had om in de gevangenis zijn geloof te belijden. En wat was zijn geloof? Volgens het verslag van de rechtbank was hij een lid van „de kerk van Wicca (algemener bekend als hekserij)”. Daarom had Dettmer het wettelijke recht om in zijn aanbidding zwavel, zeezout of niet-jodiumhoudend zout, kaarsen, wierook, een klok met een wekkerinrichting en een wit gewaad te gebruiken.
Ja, aanwijzingen geven te kennen dat hekserij in het Westen wijdverbreid is. Het Britse nieuwsblad Manchester Guardian Weekly berichtte: „Vijf jaar geleden meende men in Groot-Brittannië 60.000 heksen en magiërs te hebben: thans [1985] is hun aantal volgens sommige heksen en magiërs toegenomen tot 80.000. Prediction, het maandelijkse tijdschrift voor astrologie en het occulte, heeft een oplage van 32.000 exemplaren.”
Satanisme en muziek
In zijn boek Mephistopheles — The Devil in the Modern World, vestigt professor Russell onze aandacht op nog een manier waarop de doeleinden van Satan worden bevorderd. Hij schrijft: „Openlijk satanisme ging na de jaren ’70 snel achteruit, maar elementen van cultureel satanisme bleven in de jaren ’80 voortbestaan in ’heavy metal’ rockmuziek, met het af en toe aanroepen van de naam van de Duivel en aanzienlijk respect voor de satanische waarden van wreedheid, drugs, afstotelijkheid, depressiviteit, genotzucht, gewelddadigheid, lawaai en verwarring, en vreugdeloosheid.” — Wij cursiveren.
Misschien deden de muzikanten die elementen van het satanisme in hun muziek opnamen, dit niet in volle ernst. Zij wilden misschien alleen maar shockeren of bizar zijn. Maar toch heeft dit een krachtige uitwerking op ontvankelijke personen gehad. Professor Russell merkt op dat de „constante semi-serieuze propaganda voor het kwade, verderfelijke gevolgen op onnozele en zwakke geesten heeft gehad. Eén gevolg is de uitbarsting van ontstellend ontaarde misdaden, met inbegrip van seksueel misbruik van kinderen en de verminking van dieren.”
Een recent geval heeft Newyorkers ontzet. Volgens een krantebericht stak een veertienjarige jongen, „in de ban van het satanisme”, zijn moeder dood en pleegde daarna zelfmoord. Een Canadese gezinsadviseur berichtte, zoals in het tijdschrift Maclean’s wordt bericht, dat een toenemend aantal verontruste tieners had toegegeven „satanisme [te beoefenen], vaak in combinatie met drugs en de deprimerender vormen van heavy metal rockmuziek”.
Niet slechts een rage
Een rage die op het ogenblik in de Verenigde Staten opgang maakt, wordt „channeling” genoemd. Mensen betalen vaak verscheidene honderden dollars om deel te nemen aan sessies waarin een „channel”, dat wil zeggen een medium [gewoonlijk een vrouw], beweert in contact te treden met de geest van een reeds lang geleden overleden persoon. In het geval van één „channel”, zo berichtte de pers, worden sessies „periodiek via een televisiesatelliet uitgezonden naar duizenden mensen tegelijk in een stuk of vijf steden”. Deze tendens is lijnrecht in strijd met de bijbelse raad om geestenmediums en professionele voorzeggers van gebeurtenissen te mijden. Het is derhalve de soort van aanbidding die vereenzelvigd kan worden met demonenaanbidding. En net als alle spiritisme is ze gebaseerd op de satanische leugen dat de menselijke ziel onsterfelijk is. — Prediker 9:5; Ezechiël 18:4, 20.
De invloed van de Duivel in een wereld vol van haat
De ontstellende situatie van de mensheid in deze twintigste eeuw doet bij ons de vraag rijzen of Satans invloed niet nog verder reikt. Professor Russell roert dit onderwerp aan als hij verklaart: „Met arsenalen kernwapens die geschat worden op zeventigmaal de hoeveelheid die nodig is om elk levende gewervelde schepsel op aarde te doden, treffen wij op het ogenblik halsstarrig voorbereidingen voor een oorlog die geen enkele persoon, natie of ideologie tot voordeel zal strekken maar voor miljarden mensen een verschrikkelijke dood kan betekenen. Welke kracht brengt ons ertoe een weg te volgen die dagelijks gevaarlijker wordt? Wie vaart er wel bij wanneer deze planeet in een nucleaire vernietiging ten onder gaat? Alleen die kracht die van het begin af met oneindige wreedheid en boosaardigheid de vernietiging van de kosmos heeft gewild.”
Wie of wat is die kracht? De professor geeft hier zelf antwoord op door te zeggen: „De Duivel is gedefinieerd als de geest die tracht Gods kosmos voor zover dit in zijn vermogen ligt, teniet te doen en te vernietigen. Zou de kracht die ons ertoe brengt kernwapens te plaatsen, niet dezelfde kracht kunnen zijn die altijd heeft getracht zijn identiteit te verhullen? In deze uiterste crisis van onze planeet kunnen wij deze mogelijkheid niet van ons afzetten.” Christenen zetten die mogelijkheid beslist niet van zich af! Jezus wees zelf op Satans grote invloed op deze wereld toen hij hem „de heerser van deze wereld” noemde (Johannes 12:31). Satans geesteshouding in deze tijd beschrijvend, zegt het boek Openbaring dat hij „grote toorn” heeft, „daar hij weet dat hij slechts een korte tijdsperiode heeft” (Openbaring 12:12). Met betrekking tot hetgeen Satan in onze tijd tot stand tracht te brengen, zegt datzelfde boek dat hij demonische propaganda gebruikt om de heersers van deze wereld „te vergaderen tot de oorlog van de grote dag van God de Almachtige” (Openbaring 16:14). Nee, als wij de reden trachten te begrijpen voor de krankzinnige zelfvernietigende koers die de mensheid volgt, kunnen wij de mogelijkheid niet uitsluiten dat Satan de Duivel een krachtige invloed op de wereld uitoefent.
De apostel Paulus noemde Satan „de heerser van de autoriteit der lucht, de geest die thans werkzaam is in de zonen der ongehoorzaamheid” en „de god van dit samenstel van dingen” (Efeziërs 2:2; 2 Korinthiërs 4:4). Geen wonder dat velen zich afvragen of alle afschuwelijke dingen die in dit „verlichte” wetenschappelijke tijdperk gebeuren — twee wereldoorlogen, genocide in Europa en Kambodja, politiek gemotiveerde hongersnood in Afrika, diepgaande wereldomvattende religieuze en raciale verdeeldheid, haat, moord, systematische marteling, de criminele ontwrichting van de mensheid door drugs, om er slechts enkele te noemen — niet het meesterplan zouden kunnen volgen van de een of andere machtige, boze kracht die eropuit is de mensheid van God weg te trekken en misschien zelfs tot wereldomvattende zelfmoord te brengen.
Wie is Satan dan? Waartoe is hij eigenlijk in staat? Wat kunnen wij als afzonderlijke personen in verband hiermee doen? Wij nodigen u uit in de volgende twee artikelen de bespreking van deze vragen te beschouwen.
[Illustratie op blz. 7]
Gods volk mijdt satanische muziek en zoekt gezonde ontspanning