Krijgt u wat u van het leven verlangt?
VAN alle aardse levende scheppingen maakt alleen de mens plannen. De hersenloze, blinde plantengroei maakt geen plannen. Dieren worden geleid door instinct. Als ze nesten bouwen of holen maken waar hun jongen geboren kunnen worden, doen ze dit alleen omdat ze er door hun instinct toe worden aangezet. Alleen de mens denkt ernstig over de toekomst na, heeft er belangstelling voor en werkt met het oog daarop.
En alleen de mens heeft hogere doeleinden dan louter in zijn levensbehoeften te voorzien en zich voort te planten. Hij heeft idealen, doeleinden die hij tracht te verwezenlijken. ’s Mensen bekwaamheden en mogelijkheden liggen minstens duizendmaal hoger dan die van de dieren. Om zijn doeleinden te verwezenlijken heeft de mens tijd nodig en daarom is van alle levende scheppingen op aarde alleen hij zich van tijd bewust. Schildpadden en bomen hebben geen belangstelling voor horloges of kalenders.
Tot hoe ver in de toekomst reiken uw plannen? Wat hoopt u tijdens uw leven te bereiken? Hebt u persoonlijk het gevoel dat uw capaciteiten ten volle worden benut of dat dit ooit het geval zal zijn? Hoeveel dingen zou u graag willen doen, dingen waartoe u zich in staat voelt, als u er maar de tijd voor had?
Misschien zou u graag een of ander talent ontwikkelen, op het gebied van muziek, kunst, literatuur of taal, of iets willen leren over houtbewerking, werktuigkunde, ontwerpen of architectuur, of u willen wijden aan de studie van geschiedenis, biologie, astronomie of wiskunde, of het kweken van bepaalde planten of het fokken van viervoetige dieren, vogels of vissen ter hand willen nemen. Of wellicht zou u graag reizen om nieuwe landen te zien, mensen van veel plaatsen te leren kennen, nieuwe vriendschappen aan te knopen en nieuwe zienswijzen te ontwikkelen. Velen zouden graag niet slechts één, maar een aantal van deze dingen doen. Toch is hetgeen zij in werkelijkheid doen zeer beperkt omdat het leven zo kort is. De wens is niettemin aanwezig. Alleen ontbreekt het aan tijd.
Het leer- en scheppingsvermogen sterker dan het lichaam van de mens
Er zijn zoveel redenen waarom een langere levensduur wenselijk is. Toch wordt algemeen geloofd dat het vermogen van de mens om waardevolle dingen te presteren na een bepaalde leeftijd vanzelf tot stilstand begint te komen, zodat een langer leven toch weinig waarde of doel meer heeft. Maar is het werkelijk zo dat het vermogen om te leren, het denkvermogen en het scheppingsvermogen na een zeker punt alle moeten verdwijnen? Neen, de bewijzen tonen het tegendeel aan.
De beroemde schilder Titiaan produceerde op negenennegentigjarige leeftijd nog schitterende kunstwerken met een „onvergelijkelijke vastheid van hand”. Rechter Holmes van het hooggerechtshof van de Verenigde Staten begon op de leeftijd van negentig Grieks te leren. Op vijfentachtigjarige leeftijd kon de orkestleider Arturo Toscanini nog de partituur van een hele opera van buiten leren. Waren deze mensen op zo’n gevorderde leeftijd „op” en „gereed om te sterven”? Zo ja, dan kwam dit stellig niet doordat zij niet langer in staat waren datgene voort te brengen wat henzelf genot schonk en tot nut en vreugde van anderen was.
Ten einde aan te tonen wat de mogelijkheid van de mens is om te leren, schrijft J. C. Buckley in The Retirement Handbook (Handboek voor gepensioneerden): „De achteruitgang in het vermogen om te leren is zo geleidelijk dat wij op de leeftijd van tachtig nog hetzelfde leervermogen hebben als toen wij twaalf waren.”
Dit wordt ondersteund door de resultaten van een onderzoek naar de gevolgen die de ouderdom op de geestvermogens heeft, zoals werd vermeld in het artikel „Het verstand komt met de jaren”, dat was samengevat uit The American Weekly en in Het Beste van maart 1959 werd gedrukt. Een groep van 127 personen die in 1919 als eerstejaarsstudenten een intelligentietest hadden afgelegd, werd ruim dertig jaar later aan dezelfde test onderworpen. De cijfers toegekend voor antwoorden op het gebied van algemene ontwikkeling en praktisch inzicht, alsook in tests waarbij logisch en helder denken werd vereist, waren hoger in de latere tests. In tests met betrekking tot het „bevattingsvermogen” bleven personen wier intelligentie middelmatig was, steeds betere resultaten behalen tot na hun zeventigste en tachtigste jaar. Een door de universiteit van Michigan ingesteld onderzoek toonde aan dat het geheugen en het vermogen om te leren met de jaren niet geleidelijk en uniform achteruitgaan, evenmin als de algemene intelligentie.
Het is dus duidelijk dat de mensen veel en veel meer zouden kunnen doen als zij niet door fysieke zwakheden en ziekte in hun produktiviteit werden belemmerd en de dood er niet zo spoedig een eind aan maakte. Dikwijls worden mensen weggerukt uit het leven wanneer zij nog maar net werkelijk begonnen zijn een bepaald talent te ontwikkelen of net werkelijk inzicht in een zaak hebben gekregen.
Ook al is uw belangstelling voor persoonlijke prestaties — het ontwikkelen van een bepaalde begaafdheid of bekwaamheid — niet zo groot, hoe staat het dan met uw belangstelling voor anderen, degenen die u liefhebt, familie, vrienden of uw medemens in het algemeen? Meent u dat u tegen de tijd dat uw levensjaren ten einde lopen, alles gedaan zult hebben wat u voor hen had willen doen?
Ja, wie van ons zou vrijwillig de tijd — het jaar en de dag — kunnen uitkiezen waarop wij graag het laatste uur met onze huwelijkspartner, zoon of dochter zouden willen doorbrengen of hun één laatste kus zouden willen geven? Kunt u dat? Trouwens, wanneer zou u zich samen met hen voor het laatst in de koelheid van een lentedag, de gouden warmte van de zomer, de frisheid van de herfst of de stille schoonheid van de winter willen verheugen of samen met hen de laatste zonsondergang of zonsopgang willen meemaken? Hier wilt u niet graag over denken, wel? Niet als u werkelijk van uw familie en vrienden houdt. Wat zou het niet fijn en wenselijk zijn als u zich veel langer in hun gezelschap kon verheugen dan de periode die de mens thans te leven heeft!
Belangstelling voor de toekomst van de mensheid
U hebt lang genoeg geleefd om te zien dat de mens raketten naar de maan heeft gestuurd en er mensen op het maanoppervlak hebben gelopen. Toch kunnen de mensen thans niet in vrede, vrij van gevaar, misdaad en geweld, op aarde lopen. Zou u lang genoeg willen leven om te zien dat deze situatie verandert, om in een tijd te leven waarin zij die zich in uw omgeving bevinden fatsoenlijk zijn, attent, liefdevol, behulpzaam en oprecht geïnteresseerd in hun naasten? Die verandering moet ten slotte komen of anders zal de mensheid ophouden te bestaan. Deze planeet de aarde, met haar vele unieke voorzieningen die het leven mogelijk maken, is hier stellig niet slechts om tot in alle eeuwigheid een massagraf te worden.
U leeft in het tijdperk van de automobiel, het straalvliegtuig en de massaproduktie-industrie. Maar u leeft ook in het tijdperk van overvolle, ja, zelfs verstikkende en stervende steden; in het tijdperk van smog, van vervuiling van lucht, land, rivieren en oceanen. Zou u lang genoeg willen leven om beekjes, rivieren en meren weer sprankelend helder te zien worden, om velden en bossen weer hun natuurlijke schoonheid te zien krijgen en om lucht in te ademen die fris, zuiver en welriekend is? Ook dat moet komen, en met het huidige tempo van verontreiniging kan de ommekeer in het hedendaagse misbruik van de aarde niet veel langer meer op zich laten wachten — wil de mensheid in leven blijven.
U leeft in het tijdperk van mechanische kunstharten, harttransplantaties, kunstnieren en antibiotica. Maar ziekten blijven bestaan, van migraine tot kanker en hartaanvallen toe. Zou u graag de tijd meemaken dat ziekte werkelijk overwonnen is, dat niet alleen de voornaamste doodsoorzaken onder ziekten worden uitgeschakeld maar de grondoorzaak van het oud-worden, het verval en de dood van de mens wordt weggenomen?
Ja, als u een goede gezondheid zou genieten, in een vredige, plezierige omgeving zou wonen, voldoening schenkend en interessant werk te doen zou hebben, met gelegenheden om uw kennis te verruimen en te verdiepen, en te midden van onzelfzuchtige en verlichte personen zou wonen, zou u dan ooit willen dat er een eind aan het leven kwam?
Zoals aangetoond zal worden, bestaat er reden om te geloven dat mannen en vrouwen die thans leven, die hoop kunnen koesteren deze dingen mee te maken, dat zij de hoop kunnen koesteren niet slechts een paar jaar langer te leven maar veel en veel langer dan de huidige levensduur van de mensheid. Hoe is dit mogelijk? Is een dergelijke hoop redelijk en in overeenstemming met de bekende, wetenschappelijk vastgestelde feiten?
[Illustratie op blz. 5]
Er zijn zoveel dingen die u graag zou doen voor degenen die u liefhebt. Wat zou het niet fijn zijn als men langer kon leven!