‘ဖမ်းသွားချုပ်ထားလျက်ရှိသောသူတို့အား လွတ်ခြင်းအကြောင်း ကြားပြောခြင်း’

ယေရှုက မိမိ၏တာဝန်တစ်ခုမှာ ‘ဖမ်းသွားချုပ်ထားလျက်ရှိသောသူတို့အား လွတ်ခြင်းအကြောင်း ကြားပြောခြင်း’ ဖြစ်သည်ဟု ခရစ်ယာန်ဓမ္မအမှုစတင်ချိန်တွင် မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ (လုကာ ၄:၁၉) ခရစ်ယာန်စစ်များလည်း မိမိတို့သခင်၏ပုံသက်သေကို လိုက်လျှောက်ကာ “လူအပေါင်းတို့” အား ဘုရားသခင့်နိုင်ငံတော်သတင်းကောင်း ဟောပြောကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေကာ သူတို့၏ဘဝ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးကြသည်။—၁ တိမောသေ ၂:၄။

ယနေ့ ထိုလုပ်ငန်းတွင် ပကတိအကျဉ်းကျချုပ်နှောင်ခံရသူတို့အား ဟောပြောခြင်းပါဝင်သည်။ ထိုသူတို့မှာ ရာဇဝတ်မှုအမျိုးမျိုးကြောင့် ထောင်ကျနေကာ ဝိညာဉ်ရေးလွတ်မြောက်မှုကို တန်ဖိုးထားသူများဖြစ်ကြသည်။ ယူကရိန်းနှင့် ဥရောပနိုင်ငံများရှိ အကျဉ်းထောင်များတွင် ယေဟောဝါသက်သေများ၏ ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်းမှတ်တမ်းမှာ အားရဖွယ်ပင်။

မူးယစ်ဆေးစွဲသူများမှ ခရစ်ယာန်များအဖြစ်သို့

ထောင်ကျနေသည်မှာ အနှစ် ၂၀ ရှိပြီဖြစ်သော ၃၈ နှစ်အရွယ် ဆဲလ်ဟီးaသည် ထောင်ထဲမှာပင် ကျောင်းပြီးခဲ့သည်။ သူဤသို့ပြောပြသည်– “လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက လူသတ်မှုနဲ့ ကျွန်တော်ထောင်ကျခဲ့တာ အခုထိ ထောင်ဒဏ်နှစ်မစေ့သေးဘူး။ ထောင်ထဲမှာလည်း အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျတော့ တခြားထောင်သားတွေက ကျွန်တော့်ကို ကြောက်ကြတယ်။” ယင်းကြောင့် လွတ်လပ်သည်ဟု သူခံစားရပါသလော။ မခံစားခဲ့ရပါ။ ဆဲလ်ဟီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မူးယစ်ဆေး၊ အရက်နှင့် ဆေးရွက်ကြီး၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဖော်အကျဉ်းသားတစ်ဦးက သူ့အား ကျမ်းစာအမှန်တရားအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ယင်းက အမှောင်ထုထဲမှ အလင်းတန်းသဖွယ်ပင်။ သို့နှင့် သူသည် လအနည်းငယ်အတွင်း မူးယစ်ဆေး၊ အရက်စသည့် စွဲနေသောအကျင့်ဆိုးများကို ဖြတ်လိုက်ပြီး သတင်းကောင်းဟောပြောသူဖြစ်လာကာ နှစ်ခြင်းခံခဲ့သည်။ ယခု ဆဲလ်ဟီးသည် ယေဟောဝါ၏ အချိန်ပြည့်အမှုဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် အကျဉ်းထောင်တွင် အလုပ်များနေသည်။ သူသည် ရာဇဝတ်သားခုနစ်ဦး၏ဘဝကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဝိညာဉ်ရေးညီအစ်ကိုများဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှခြောက်ဦးသည် ထောင်မှလွတ်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆဲလ်ဟီးမှာ ထောင်ကျနေဆဲပင်။ ယင်းကြောင့် သူစိတ်မပျက်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ အခြားသူများအား ဝိညာဉ်ရေးချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကူညီပေးနိုင်သည့်အတွက် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေသောကြောင့်ဖြစ်၏။—တမန်တော် ၂၀:၃၅။

ဆဲလ်ဟီး၏သင်သားတစ်ဦးဖြစ်သော ဗစ်တာသည် ယခင်က မူးယစ်ဆေးရောင်းဝယ်သူဖြစ်ပြီး ဆေးစွဲနေသည်။ ထောင်မှလွတ်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ရေးတွင် ဆက်တိုးတက်လာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ယူကရိန်းရှိ ဓမ္မအမှုသင်တန်းကျောင်းကို တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် မော်ဒိုဗာတွင် အထူးရှေ့ဆောင်အဖြစ် အမှုဆောင်နေသည်။ ဗစ်တာ ဤသို့ပြောပြ၏– “ကျွန်တော် ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာ ဆေးလိပ်စသောက်တတ်ခဲ့တယ်။ ၁၂ နှစ်အရွယ်မှာ အရက်စွဲနေပြီး ၁၄ နှစ်မှာ မူးယစ်ဆေးစွဲခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝကိုပြုပြင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ တစ်ခါမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ့ ၁၉၉၅ ခုနှစ်မှာ ဒီမကောင်းတဲ့အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ ဝေးရာကိုပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ဇနီးမောင်နှံ စီစဉ်နေချိန်မှာ စိတ္တဇလူသတ်သမားတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ဇနီးကို ဓားနဲ့ထိုးသတ်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ဘဝပျက်ခဲ့ရတယ်။ ‘ကျွန်တော့်ဇနီး အခု ဘယ်ရောက်နေသလဲ။ လူသေရင် ဘာဖြစ်သွားသလဲ။’ ဒီမေးခွန်းတွေ မေးပဲမေးနေပေမဲ့ အဖြေမရခဲ့ဘူး။ ဟာကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်ကိုဖြေသိမ့်ဖို့ မူးယစ်ဆေးတွေ ပိုပြီးသုံးစွဲလာတယ်။ မူးယစ်ဆေးအရောင်းအဝယ်ကြောင့် အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ဒဏ်ငါးနှစ်ကျခဲ့တယ်။ ထောင်ထဲမှာ ဆဲလ်ဟီးက အဖြေရှာတွေ့အောင် ကူညီခဲ့တယ်။ မူးယစ်ဆေးဖြတ်ဖို့ ကျွန်တော်အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ခုမှပဲ ကျမ်းစာအကူအညီကြောင့် အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်။ သမ္မာကျမ်းစာက တကယ့်ကိုအစွမ်းထက်တယ်။”—ဟေဗြဲ ၄:၁၂။

ရာဇဝင်လူဆိုးများ ပြောင်းလဲလာကြ

ဗာစဲလ်သည် တစ်ကြိမ်မျှ မူးယစ်ဆေးမသုံးဖူးသော်လည်း အချုပ်အနှောင်အောက်မှ လွတ်ကင်းသူမဟုတ်ပါ။ “လက်ဝှေ့ထိုးတာကို ကျွန်တော် တမ်းတမ်းစွဲခဲ့တယ်။ အညိုအမည်းစွဲမကျန်အောင် ချတတ်ဖို့ လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်” ဟု ဗာစဲလ်ပြောပြသည်။ သူသည် ဤအကြမ်းဖက်နည်းများကိုသုံးပြီး လူများကို လုယက်ခဲ့သည်။ “ထောင်သုံးကြိမ်ကျတော့ ကျွန်တော့်ဇနီးလည်း ကျွန်တော်နဲ့ကွာရှင်းလိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်ထောင်ကျတဲ့ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ယေဟောဝါသက်သေတွေရဲ့ စာပေတွေကို ဖတ်ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာဖတ်ချင်စိတ် ပေါ်လာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်ဝှေ့ထိုးတာကို တမ်းတမ်းစွဲနေတုန်းပဲ။

“ဒါပေမဲ့ ကျမ်းစာဖတ်ပြီး ခြောက်လကြာတဲ့အခါ ကျွန်တော်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ရန်ပွဲတွေမှာ အနိုင်ရပေမဲ့ အရင်တုန်းကလို ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှု မခံစားရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အသက်တာကို ဟေရှာယ ၂:၄ နဲ့ ဆန်းစစ်ကြည့်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်အတွေးအခေါ်ကိုသာ မပြုပြင်ဘူးဆိုရင် ထောင်ထဲမှာပဲ ဘဝဆုံးရမယ်ဆိုတာ သိလာတယ်။ ဒါကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးမှာသုံးတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေအားလုံး ပစ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်စရိုက်ကို ပြုပြင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ မလွယ်ပေမဲ့ တွေးတောဆင်ခြင်တာ၊ မှန်မှန်ဆုတောင်းတာကြောင့် အကျင့်ဆိုးတွေကို တဖြည်းဖြည်း ဖျောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ စွဲနေတဲ့အကျင့်ဆိုးတွေကို ဖျောက်နိုင်ဖို့ ခွန်အားပေးပါလို့ ယေဟောဝါထံ မျက်ရည်နဲ့ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားတယ်။

ကျွန်တော် ထောင်ကထွက်လာတဲ့နောက် မိသားစုနဲ့ ပြန်ပေါင်းစည်းခဲ့တယ်။ အခု ကျောက်မီးသွေးတွင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့အတူ ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်းမှာ ပါဝင်ဖို့၊ အသင်းတော်တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ဖို့ အချိန်ရခဲ့တယ်။”

မီကိုလာနှင့် သူ့မိတ်ဆွေတို့သည် ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိ ဘဏ်အချို့ကို ဓားပြတိုက်ခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့် သူ ထောင်ဆယ်နှစ်ကျခဲ့သည်။ ထောင်မကျမီ သူသည် ချာ့ချ်သို့ တစ်ကြိမ်သာသွားခဲ့ဖူးရာ ထိုသွားခြင်းမှာလည်း ချာ့ချ်ကို ဓားပြတိုက်ရန် အစီအစဉ်ချမှတ်ပြင်ဆင်ဖို့ဖြစ်သည်။ သူ့အကြံမအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ချာ့ချ်သို့ရောက်ခဲ့ခြင်းက ကျမ်းစာဟူသည် ဩသဒေါက်စ်ဘုန်းကြီးများ၊ ဖယောင်းတိုင်များ၊ ဘာသာရေးအားလပ်ရက်တို့နှင့်ပတ်သက်သော ငြီးငွေ့စရာအကြောင်းအရာများ ပြည့်နေသည့်စာအုပ်ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆစေခဲ့သည်။ “ဘာကြောင့်ဆိုတာ အတိအကျမသိပေမဲ့ ကျမ်းစာစဖတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ထင်ထားတာနဲ့ တခြားစီဖြစ်နေတော့ အံ့ဩသွားတယ်” ဟုသူပြောပြသည်။ သူသည် ကျမ်းစာလေ့လာပြီးနောက် ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် နှစ်ခြင်းခံခဲ့သည်။ ယခု ဤနှိမ့်ချမှုရှိသော ခရစ်ယာန်ဓမ္မအမှုထမ်းသည် တစ်ချိန်က ဘဏ်ဓားပြတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ဗလာဒီမာသည် သေဒဏ်ချခံရသူဖြစ်သည်။ သေဒဏ်ပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေစဉ် ဘုရားသခင်သာ မိမိကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့လျှင် ကိုယ်တော်အား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ပါမည်ဟု ဆုတောင်း၍ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ဥပဒေအပြောင်းအလဲဖြစ်ခဲ့ရာ သူ၏သေဒဏ်မှာ ထောင်ဒဏ်တစ်သက်အဖြစ် ပြစ်ဒဏ်လျော့ပေါ့ခဲ့သည်။ သို့နှင့် မိမိကတိအတိုင်း စစ်မှန်သောဘာသာကို စတင်ရှာဖွေလေသည်။ ဥပုသ်အသင်းသို့ စာပေးစာယူဆက်သွယ်ပြီး ဒီပလိုမာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှု မခံစားခဲ့ရပေ။

သို့သော် အကျဉ်းထောင်ရှိ စာကြည့်တိုက်မှ ကင်းမျှော်စင်နှင့် နိုးလော့! မဂ္ဂဇင်းများကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် မိမိထံ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိ ယေဟောဝါသက်သေတို့၏ဌာနခွဲရုံးသို့ စာရေးခဲ့သည်။ ဒေသခံညီအစ်ကိုများ သွားရောက်လည်ပတ်ချိန်တွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို သက်သေခံတစ်ဦးအဖြစ်ယူဆကာ ထောင်တွင် ဟောပြောနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင့်နိုင်ငံတော်ကြေညာသူအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီလာရန် သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ ဤဆောင်းပါးကိုရေးသားချိန်တွင် ထိုအကျဉ်းထောင်၌ ဗလာဒီမာနှင့် အခြားအကျဉ်းသားခုနစ်ဦးတို့သည် နှစ်ခြင်းခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့တွင် အခက်အခဲရှိနေသည်။ ထောင်ဒဏ်တစ်သက်ကျသူတို့ကို ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်အလိုက် အတူထားသည်ဖြစ်ရာ ဗလာဒီမာနှင့် သူ့အခန်းဖော်တို့သည် မည်သူ့အား ဟောပြောနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် ထောင်စောင့်များကို သတင်းကောင်းဝေမျှပြီး စာရေးခြင်းဖြင့်လည်း သက်သေခံလေသည်။

နေဇာသည် ယူကရိန်းမှ ချက်သမ္မတနိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး သူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့် ထောင်သုံးနှစ်ခွဲကျခဲ့သည်။ ထောင်ကျနေစဉ် ကာလိုဗီဗာရီမြို့မှ လာရောက်လည်ပတ်သော ယေဟောဝါသက်သေများနှင့် ကျမ်းစာလေ့လာခဲ့ပြီးနောက် သူ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသို့ပြောင်းလဲသည်ကိုမြင်သော ထောင်စောင့်တစ်ဦးက နေဇာ၏အကျဉ်းဖော်များကို ဤသို့ပြောသည်– “မင်းတို့အားလုံးသာ ဒီယူကရိန်းနိုင်ငံသားလို ပြောင်းလဲခဲ့ရင် ငါ ဒီအလုပ်,လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး။” နောက်တစ်ဦးကလည်း ဤသို့ဆိုသည်– “ယေဟောဝါသက်သေတွေဟာ တကယ်တော်တဲ့လူတွေပဲ။ ရာဇဝတ်သားအဖြစ် ထောင်ထဲဝင်လာတဲ့သူတွေဟာ ရည်မွန်သူအဖြစ်နဲ့ ထောင်ထဲက ထွက်သွားကြတယ်။” နေဇာအိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ လက်သမားအတတ် သင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိမ်ထောင်ပြုပြီး သူတို့ဇနီးမောင်နှံသည် အချိန်ပြည့်အမှုဆောင်များဖြစ်နေကြ၏။ အကျဉ်းထောင်သို့ ယေဟောဝါသက်သေများ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်ကို သူအလွန် ကျေးဇူးတင်မိသည်။

အရာရှိများ အသိအမှတ်ပြုခြင်း

ယေဟောဝါသက်သေများ၏လုပ်ဆောင်မှုကို အကျဉ်းသားများသာ ကျေးဇူးတင်ကြသည်မဟုတ်ပါ။ ပိုလန်နိုင်ငံရှိ အကျဉ်းထောင်တစ်ခု၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ မိရော့လက် ကော့ဗာစကီ ဤသို့ပြောခဲ့သည်– “သူတို့လည်ပတ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ သိပ်ကျေးဇူးတင်တယ်။ အကျဉ်းသားတချို့မှာ ကြေကွဲဝမ်းနည်းစရာ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်တွေရှိကြတယ်။ လူလိုသူလို တစ်ခါမှ ဆက်ဆံမခံရတာဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်။ . . . ဒီမှာက အကျဉ်းသားတွေကို လေ့ကျင့်ကူညီပေးမယ့်အမှုထမ်းတွေ သိပ်မရှိတော့ [သက်သေခံတွေရဲ့] ကူညီမှုကို အရမ်းတန်ဖိုးထားပါတယ်။”

ပိုလန်နိုင်ငံရှိ နောက်အကျဉ်းထောင်တစ်ခုမှ ထောင်ကြပ်တစ်ဦးက သူ၏အကျဉ်းထောင်တွင် သက်သေခံများ၏လုပ်ငန်းကို တိုးချဲ့လုပ်ဆောင်ပေးရန် ဌာနခွဲရုံးသို့ စာရေးတောင်းဆိုခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူဤသို့ရှင်းပြသည်– “ကင်းမျှော်စင်အသင်းက ကိုယ်စားလှယ်တွေ မကြာခဏလာလည်ပေးရင် အကျဉ်းသားတွေ အမူအကျင့်ကောင်းလာပြီး သူတို့အချင်းချင်း ရန်စတာတွေကို ထိန်းနိုင်မှာပဲ။”

စိတ်ကျဝေဒနာကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုသေကြောင်းကြံခဲ့သည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦးသည် ယေဟောဝါသက်သေတို့ထံမှ အကူအညီရရှိခဲ့ကြောင်း ယူကရိန်းနိုင်ငံမှ သတင်းစာတစ်စောင်က ဖော်ပြထားသည်။ “ယခု ဤသူသည် စိတ်ပိုင်းအရ နာလန်ပြန်ထူလာပြီ။ အကျဉ်းထောင်စည်းကမ်းများကို လိုက်နာ၍ အခြားအကျဉ်းသားများအတွက် စံထားလောက်သူဖြစ်နေပြီ” ဟုထိုသတင်းက ဆိုသည်။

ထောင်ပြင်ပအထိ အကျိုးပြု

ယေဟောဝါသက်သေများ၏လုပ်ငန်းသည် အကျဉ်းထောင်တွင်သာ အကျိုးပြုသည်မဟုတ်ပါ။ ထောင်ပြင်ပအထိ အကျိုးခံစားရစေသည်။ ခရစ်ယာန်ညီအစ်မများဖြစ်ကြသော ဘရစ်ဂျစ်နှင့် ရီနိတ်တို့သည် ထောင်ထွက်အမျိုးသမီးများအား ထိုသို့ကူညီပေးနေသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်ကြာခဲ့ပြီ။ ဂျာမန်သတင်းစာ မိန်း-အီကို အာရှက်ဖန်းဘွတ်ခ်က သူတို့အကြောင်း ဤသို့ဖော်ပြသည်– “သူတို့သည် ထောင်ထွက်အမျိုးသမီးများကို သုံးလမှ ငါးလအထိ ဂရုစိုက်ကူညီကြသည်။ ဘဝရည်ရွယ်ချက်ကို ရှာတွေ့ဖို့ အားပေးကြသည်။ . . . သူတို့သည် စေတနာ့ဝန်ထမ်းကြီးကြပ်သူများအဖြစ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခံရကြသည်။ . . . အကျဉ်းထောင်အမှုထမ်းများနှင့်လည်း အပြုသဘောဆောင်သော ဆက်ဆံရေးရှိကြသည်။” သူတို့၏ကူညီမှုကြောင့် လူများစွာသည် မိမိတို့အသက်တာကို ယေဟောဝါထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့ကြသည်။

ယေဟောဝါသက်သေများ၏ ကျမ်းစာပညာပေးလုပ်ငန်းကြောင့် အကျဉ်းထောင်အရာရှိများပင် အကျိုးခံစားခဲ့ရသည်။ ဥပမာ၊ ရိုမန်သည် ယူကရိန်းထောင်တစ်ခုမှ စိတ်ပညာရှင်လည်းဖြစ်၊ စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ သူ၏အိမ်သို့ သက်သေခံများ လာလည်ပတ်သောအခါ ကျမ်းစာလေ့လာရန် သဘောတူခဲ့သည်။ သက်သေခံတို့သည် မိမိအလုပ်လုပ်သည့်ထောင်ရှိ အကျဉ်းသားများနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့်မရကြောင်း သူသိလာသည်။ ထိုအခါ အကျဉ်းသားများနှင့်ဆက်ဆံရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာအသုံးပြုခွင့်ပေးရန် ထောင်ကြပ်ကို ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။ ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့ရာ အကျဉ်းသားဆယ်ဦး စိတ်ဝင်စားမှုပြခဲ့သည်။ ရိုမန်သည် မိမိသိရှိလာသည့် ကျမ်းစာအသိပညာကို ဤအကျဉ်းသားများအား မှန်မှန်ဝေမျှပေးခဲ့ရာ ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိခဲ့သည်။ အချို့မှာ ထောင်မှလွတ်ပြီးနောက် ဆက်၍တိုးတက်လာကာ နှစ်ခြင်းခံပြီးသော ခရစ်ယာန်များဖြစ်လာကြသည်။ ရိုမန်သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏အစွမ်းထက်မှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရာ ပို၍အလေးအနက်ထားပြီး လေ့လာလေသည်။ ထို့နောက် စစ်ထဲမှထွက်လိုက်ပြီး ကျမ်းစာပညာပေးလုပ်ငန်းများတွင် ဆက်ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် ထောင်ကျခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးနှင့်အတူ ဟောပြောလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်နေသည်။

“ကျမ်းစာ၊ ကျမ်းစာစာပေ၊ ကျမ်းစာလေ့လာမှုတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အသက်ဆက်နေရတယ်” ဟုအကျဉ်းသားတစ်ဦးက စာရေးခဲ့သည်။ ယင်းစကားများက အကျဉ်းထောင်တချို့တွင် ကျမ်းစာစာပေများ လိုအပ်နေကြောင်း ကောင်းစွာဖော်ပြပေးသည်။ ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိ အသင်းတော်တစ်ခုက ထိုဒေသ၏အကျဉ်းထောင်တစ်ခုမှ ကျမ်းစာပညာပေးလုပ်ငန်းအကြောင်း ဤသို့သတင်းပို့သည်– “ကျွန်တော်တို့ပို့ပေးတဲ့ စာပေတွေအတွက် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်သူတွေက ကျေးဇူးတင်ကြတယ်။ ကင်းမျှော်စင်နဲ့ နိုးလော့! လထုတ်တိုင်း စောင်ရေ ၆၀ ကို ကျွန်တော်တို့ပို့ပေးတယ်။” နောက်အသင်းတော်တစ်ခုကလည်း ဤသို့ရေးသည်– “စာကြည့်တိုက်ငယ် ၂၀ ရှိတဲ့ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကို စာပေတွေပို့ပေးရတယ်။ စာကြည့်တိုက်တိုင်းကို ကျွန်တော်တို့အဓိကထုတ်ဝေတဲ့စာစောင်တွေ ပို့ပေးတယ်။ အရေအတွက်ပြောရရင် စာအုပ်ပုံး ၂၀ စာလောက်ရှိတယ်။” အကျဉ်းထောင်တစ်ခုမှ အစောင့်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏မဂ္ဂဇင်းများကို ဖိုင်တွဲပေးထားသောကြောင့် အကျဉ်းသားများသည် လထုတ်တိုင်း ဖတ်ရှုနိုင်ကြသည်။

၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ယူကရိန်းဌာနခွဲရုံးက အကျဉ်းထောင်ဆက်သွယ်ရေးဌာနကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထိုဌာနသည် ယခုအချိန်ထိဆိုလျှင် အကျဉ်းထောင် ၁၂၀ နှင့်ဆက်သွယ်ပြီး ယင်းတို့ကို ကူညီပေးရန် အသင်းတော်များကို တာဝန်ခန့်အပ်လျက်ရှိသည်။ အကျဉ်းသားများထံမှ စာအစောင် ၅၀ ခန့် လစဉ်လက်ခံရရှိပြီး အများစုမှာ စာပေတောင်းခံစာနှင့် ကျမ်းစာသင်အံမှု တောင်းဆိုစာများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှင့် ဒေသခံညီအစ်ကိုများ အဆက်အသွယ်လုပ်နိုင်သည့်အချိန်အထိ ဌာနခွဲက စာအုပ်များ၊ မဂ္ဂဇင်းနှင့် ဘရိုရှာများ ပို့ပေးသည်။

တမန်တော်ပေါလုက ခရစ်ယာန်ရောင်းရင်းများကို ဤသို့ရေးခဲ့သည်– “အကျဉ်းခံရသောသူတို့ . . . ကိုအောက်မေ့ကြလော့။” (ဟေဗြဲ ၁၃:၃) သူသည် ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် အကျဉ်းကျနေသူများကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်၏။ ယနေ့ ယေဟောဝါသက်သေများသည် အကျဉ်းကျနေသူတို့ကို အောက်မေ့ကာ အကျဉ်းထောင်များသို့ လည်ပတ်ပြီး ‘ဖမ်းသွားချုပ်ထားလျက်ရှိသောသူတို့အား လွတ်ခြင်းအကြောင်း ကြားပြော’ နေကြသည်။—လုကာ ၄:၁၉။

[အောက်ခြေမှတ်ချက်]

[စာမျက်နှာ ၉ ပါ ရုပ်ပုံ]

ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိလာဗစ်အကျဉ်းထောင်

[စာမျက်နှာ ၁၀ ပါ ရုပ်ပုံ]

မီကိုလာ

[စာမျက်နှာ ၁၀ ပါ ရုပ်ပုံ]

ဗာစဲလ်နှင့်ဇနီး အိုင်ရီနာ

[စာမျက်နှာ ၁၀ ပါ ရုပ်ပုံ]

ဗစ်တာ