သနားကြင်နာသောရောမတစ်ရာတပ်မှူး

ရောမတစ်ရာတပ်မှူးများသည် သနားကြင်နာတတ်သည်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းမျိုးမကြားရပေ။ စစ်ရည်ဝသောစစ်သည် တစ်ရာရှိသောတပ်ကိုဦးစီးကွပ်ကဲရသည့် တာဝန်ရရှိထားသဖြင့် တစ်ရာတပ်မှူးတစ်ဦးသည် အကြမ်းပတမ်းခံနိုင်ရည်ရှိသော စစ်ရေးပြတပ်ကြပ်ကြီးဖြစ်ရသည်။ စည်းကမ်းကြီးသူဖြစ်ရသည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တမန်တော်ပေါလုအား ရက်ရောမှုစေတနာအစစ်အမှန်နှင့်သနားကရုဏာပြသခဲ့သော ရောမတစ်ရာတပ်မှူးတစ်ဦးအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အားသမ္မာကျမ်းစာကပြောပြသည်။ ထိုသူမှာ ဩဂုတ္တုတပ်မှ ယုလိအမည်ရှိသောတပ်မှူးဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာက တမန်တော်ဝတ္ထုအခန်းကြီး ၂၇ တွင် ဤသူနှင့်ကျွန်ုပ်တို့ကိုမိတ်ဆက်ပေးသည်။ တမန်တော်ပေါလုက ရောမမြို့ရှိ ကဲသာထံအယူခံဝင်မည်ဟု တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သို့နှင့် ပေါလုသည် အခြားအကျဉ်းသားတော်တော်များများနှင့်အတူ “ယုလိအမည်ရှိသောသြဂုတ္တုတပ်နှင့်ဆိုင်သောတပ်မှူး” ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ လွှဲအပ်ခြင်းခံရလေသည်။ သူတို့သည်ကဲသရိမြို့မှသင်္ဘောစီးကြ၏။ ကဲသရိမြို့မှာ ယေရုရှလင်မြို့၏အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသောဆိပ်ကမ်းမြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ရောမစစ်တပ်၏ဌာနချုပ်ဖြစ်သည်။ သမိုင်းဆရာလုကာက ဤသို့ဆို၏။ “နောက်တစ်နေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဇိဒုန်မြို့သို့ဆိုက်ကပ်ကြ၏။ ယုလိသည် ပေါလုကိုသနားကြင်နာစိတ်ရှိသဖြင့် မိတ်ဆွေများထံသွားရောက်တွေ့ဆုံခွင့်ပြု၏။”—တမန်တော် ၂၇:၁-၃၊ သက။

ပေါလုအပေါ် ယုလိအဘယ်ကြောင့် သနားကြင်နာစိတ်ရှိရသည့်အကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာ၌ဖော်ပြမထားပေ။ ပေါလုအား အထူးပြုမူဆက်ဆံရန် ဘုရင်ခံဖေတ္ထုထံမှအမိန့်ရရှိထား၍ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့တည်းမဟုတ်ပေါလုအဖမ်းခံရသည့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကောင်းစွာသိကျွမ်းသဖြင့် ပေါလု၏ရဲရင့်ခြင်းသတ္တိနှင့်သမာဓိကို ချီးကျူးအံ့သြမိ၍လည်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ပေါလုသည်ရိုးရိုးသာမန်အကျဉ်းသားတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း ယုလိကောင်းစွာသိရှိထားဟန်တူသည်။

သို့သော်လည်း ယုလိသည်ဆိပ်သာယာမှ ပင်လယ်ခရီးဆက်ထွက်ရန်မသင့်ကြောင်း ပေါလု၏သတိပေးခြင်းကို နားမထောင်ဘဲနေ၏။ များမကြာမီ သင်္ဘောသည်အဟုန်ပြင်းသောလေမုန်တိုင်းနှင့်မိ၍ အာဖရိကတိုက်မြောက်ပိုင်း ကမ်းလွန်ရှိသောင်တွင် သင်္ဘောတင်မည့်ဘေးနှင့်ကြုံခဲ့ရသည်။ (တမန်တော် ၂၇:၈-၁၇) ထိုမိုးသက်မုန်တိုင်းကြားတွင် ပေါလုကမတ်တတ်ထလျက် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသောခရီးသည်များအား “သင်္ဘောဆုံးခြင်းမှတစ်ပါး သင်တို့တွင်အဘယ်သူမျှအသက်မဆုံးရ” ဟူ၍အာမခံလေသည်။ သို့တိုင်အောင် သင်္ဘောသားအချို့က ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားကြသည်။ ထိုအခါပေါလုက “ဤသူတို့သည် သင်္ဘောပေါ်၌မနေလျှင် သင်တို့သည် ချမ်းသာမရနိုင်ကြ” ဟုယုလိအားဆို၏။—တမန်တော် ၂၇:၂၁၊ ၂၂၊ ၃၀၊ ၃၁။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယုလိသည် ပေါလု၏စကားကိုနားထောင်သဖြင့် ကိုယ်လွတ်ရုန်းထွက်ပြေးမည့် သင်္ဘောသားတို့၏အကြံပျက်ပြားသွားသည်။ ပေါလုကြိုတင်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သင်္ဘောသည်သောင်တင်၍ပျက်စီးသွားသည်။ အကျဉ်းသားများထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မည်ကို စိုး၍စစ်သားတို့သည် အကျဉ်းသားအားလုံးကိုသတ်ပစ်ရန်ဆုံးဖြတ်ကြ၏။ သို့သော်လည်း ယုလိသည် သူ့လူတို့အား ထိုအကြံအစည်အတိုင်းမပြုလုပ်ရန် တားမြစ်ပြီးလျှင် ပေါလု၏အသက်ကိုနောက်တစ်ဖန်ကယ်ဆယ်လိုက်သည်။—တမန်တော် ၂၇:၃၂၊ ၄၁-၄၄။

သနားကြင်နာစိတ်ရှိသော ဤတစ်ရာတပ်မှူးမည်သို့ဖြစ်သွားသည်၊ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းတရားကို လက်ခံခြင်းရှိမရှိ သမ္မာကျမ်းစာမဆိုထားပေ။ သို့သော်သူပြသခဲ့သည့် သနားကြင်နာမှုမှာ ဘုရားပေးသြတ္တပ္ပစိတ်အလုပ်လုပ်ပုံ၏ အကောင်းဆုံးပြယုဂ်ပင်ဖြစ်သည်။ (ရောမ ၂:၁၄၊ ၁၅) သို့ရာတွင် ခရစ်ယာန်တို့သည် လူသားနှင့်ဆိုင်သောသနားကြင်နာခြင်းထက်ကျော်လွန်ကာ ဘုရားသခင့်ဝိညာဉ်တော်ရှိခြင်းမှ သက်ရောက်သည့်ဘုရားရေးရာကြင်နာခြင်းကိုပြသကြသည်။ (ဂလာတိ ၅:၂၂) ဘုရားသခင်ကိုမသိသောသူတစ်ဦးက သနားကြင်နာမှုပြနိုင်လျှင် ဘုရားသခင့်လူမျိုးတော်သည် ဆထက်တန်ပိုး ပို၍ပြနိုင်ဖို့ကောင်းပေသည်။