यहोवाच्या लोकांना एकमेकांना मदत करायला आवडतं. (२ करिंथ. ८:४) पण असं करताना कधीकधी धैर्य दाखवावं लागतं. जसं की, जेव्हा युद्ध सुरू होतं तेव्हा भाऊबहिणींना प्रोत्साहनाची, आधाराची आणि कदाचित आध्यात्मिक किंवा जीवनावश्‍यक गोष्टींची गरज पडू शकते, हे स्थानिक वडिलांना माहीत असतं. म्हणून ते मेंढरांवर असलेल्या प्रेमामुळे स्वतःचा जीव धोक्यात घालून त्यांना गरजेच्या गोष्टी पुरवतात. अशा परिस्थितीत आपण एकता टिकवून ठेवणं महत्त्वाचं आहे. यासाठी स्थानिक शाखा कार्यालयाकडून मिळणाऱ्‍या सूचनांचं पालन करा. (इब्री १३:१७) शिवाय, मंडळीतल्या वडिलांनी विपत्तीसाठी तयार राहायला स्थानिक योजना काय आहेत याबद्दल आणि विपत्ती आली तर संघटनेकडून काही सूचना आहेत का, याबद्दल नेहमी माहिती घेत राहणं गरजेचं आहे. (१ करिंथ. १४:३३, ४०) तसंच, धैर्य दाखवा पण सावध राहा. (नीति. २२:३) कोणतंही पाऊल उचलण्याआधी विचार करा आणि अनावश्‍यक धोके टाळा. यहोवावर विसंबून राहा. हे लक्षात असू द्या, की यहोवा तुम्हाला तुमच्या भावांना सुखरूप ठेवायला मदत करू शकतो. टेहळणी बुरूज२४.०७ ४ ¶८; ५ ¶११

दावीद राजा यहोवाला ओळखत होता आणि तो त्याच्यावर विसंबून होता. जेव्हा शौल राजा आणि त्याचे इतर शत्रू त्याचा पाठलाग करत होते तेव्हा दावीदने मदतीसाठी यहोवाला प्रार्थना केली. देवाने त्याच्या प्रार्थनेचं उत्तर दिल्यावर आणि त्याला सोडवल्यावर दावीद म्हणाला: “यहोवा जिवंत देव आहे!” (स्तो. १८:४६) दावीद जेव्हा हे म्हणाला, तेव्हा त्याला फक्‍त एवढंच म्हणायचं नव्हतं की देव अस्तित्वात आहे. एका संदर्भानुसार यहोवा “आपल्या लोकांसाठी सतत कार्यं करणारा जिवंत देव आहे” असा भरवसा दावीद इथे व्यक्‍त करत होता. खरंच, आपल्या वैयक्‍तिक अनुभवावरून दावीदला हे माहीत होतं की देव जिवंत आहे. आणि या खातरीमुळे त्याची उपासना आणि स्तुती करायचा त्याचा निश्‍चय आणखी भक्कम झाला. (स्तो. १८:२८, २९, ४९) यहोवा एक जिवंत देव आहे, याची खातरी असल्यामुळे आपल्याला आवेशाने त्याची सेवा करत राहायला मदत होऊ शकते. त्यामुळे परीक्षांना तोंड द्यायची ताकद आणि मेहनतीने त्याची सेवा करत राहायची प्रेरणा आपल्याला मिळेल. तसंच त्याच्या जवळ राहायचा आपला निश्‍चयही पक्का होईल. टेहळणी बुरूज२४.०६ २०-२१ ¶३-४

प्रेषित पौलने थेस्सलनीकाकरांना लिहिलेल्या पत्रातून आपण काय शिकू शकतो? जेव्हा एखादी गोष्ट बायबलमधून शिकलेल्या गोष्टींप्रमाणे नसते किंवा एखादी खळबळजनक अफवा आपण ऐकतो, तेव्हा आपण समजबुद्धीने वागलं पाहिजे. पूर्वीच्या सोव्हिएत युनियनमध्ये आपल्या शत्रूंनी एकदा एक पत्र भाऊबहिणींना पाठवलं होतं. हे पत्र जणू जागतिक मुख्यालयातूनच आलंय असं वाटत होतं. या पत्रात आपल्या भावांना वेगळं होऊन एक स्वतंत्र संघटना स्थापन करण्याबद्दल प्रोत्साहन दिलं होतं. हे पत्र अगदी खरं असल्यासारखं भासत होतं. पण आपले विश्‍वासू भाऊबहीण यात फसले नाहीत. त्यांना कळलं, की या पत्रातला संदेश शिकलेल्या गोष्टींशी जुळत नाही. आजसुद्धा सत्याचे काही शत्रू कधीकधी आपल्याला गोंधळात टाकण्याच्या किंवा आपल्यात फूट पाडण्याच्या प्रयत्नात आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर करतात. पण आपण ‘लगेच गोंधळून न जाता,’ जे ऐकतो किंवा वाचतो ते शिकलेल्या गोष्टींप्रमाणे आहे की नाही याचा विचार केला पाहिजे आणि स्वतःचं रक्षण केलं पाहिजे.—२ थेस्सलनी. २:२; १ योहा. ४:१. टेहळणी बुरूज२४.०७ ११-१२ ¶१४-१५