गीत ५२
ख्रिस्ती समर्पण
१. तू शि-ल्प-का-र य-हो-वा,
अ-खं-ड वि-श्वा-चा!
आ-का-श, ध-र-णी-व-री,
ह-स्त-कृ-ती तु-झ्या.
दि-ले-स जी-व-न आ-म्हा,
आ-भार तु-झे या-हा!
तु-झे-च क-रू आ-म्ही स्त-वन,
तु-झी-च उ-पा-स-ना!
२. ‘कर-ण्या पु-री तु-झी इ-च्छा
आ-लो मी,’ म्ह-णु-नी,
के-ले स-म-र्पण ये-शू-ने,
पि-त्या-स प्रा-र्थु-नी.
पा-ण्या-तु-नी व-र ये-ता,
तो पु-त्र या-हा-चा,
झा-ला अ-भि-षि-क्त श-क्ती-ने,
कर-ण्या स-म-र्पित से-वा.
३. पु-ढे तु-झ्या आ-ज आ-लो,
कर-तो न-मन आ-म्ही.
कर-ण्या स-म-र्पण आ-प-ले,
जी-वन तु-झ्या चर-णी.
अ-र्पु-नी ला-ड-क्या पु-त्रा,
आ-म्हा तू ता-र-ले!
य-हो-वा, तु-झ्या-सा-ठी आ-ता,
आम-चे ज-ग-णे मर-णे!
(मत्त. १६:२४; मार्क ८:३४; लूक ९:२३ ही वचनंसुद्धा पाहा.)