गीत १६१
करेन तुझी पुरी इच्छा
१. आ-ला तो ज-सा वर पा-ण्या-तून,
दि-ली तू सा-क्ष स्व-र्गा-तून.
के-ला दृढ म-नी त्या-ने नि-श्चय,
पु-रा कर-ण्या सं-क-ल्प.
भु-ल-ला ना तो सै-ता-ना-ला,
तु-झ्या ना-वा जा-ग-ला.
के-ले प्रा-ण-ही अर्पण त्या-ने,
चा-लेन पाव-लां-वर त्या-च्या.
(कोरस)
क-रेन तु-झी पु-री इ-च्छा,
आ-हे म-नी मा-झ्या नि-र्धार.
आ-नं-द हा दे-वा ख-रा,
चा-लेन तु-झ्या प्र-का-शात.
क-रेन तु-झी पु-री इ-च्छा,
दि-ली-स तू ख-री आ-शा,
के-ली-स तू प्री-ती ख-री,
ज-गेन मी ज-शी या-हा,
तु-झी इ-च्छा.
२. जा-ण-लं जे-व्हा तु-ला या-हा,
आ-लं जी-व-नी स-मा-धान.
तु-झी का-र्यं सां-गेन ज-गा-ला,
याह तु-झा मी सा-क्षी-दार.
भा-वां-च्या सो-बत क-रेन से-वा,
मि-ळे अ-र्थ जी-व-ना.
तु-झं नाव दि-लं तू म-ला याह,
ज-पेन त्या-ला मी स-दा.
(कोरस)
क-रेन तु-झी पु-री इ-च्छा,
आ-हे म-नी मा-झ्या नि-र्धार.
आ-नं-द हा दे-वा ख-रा,
चा-लेन तु-झ्या प्र-का-शात.
क-रेन तु-झी पु-री इ-च्छा,
दि-ली-स तू ख-री आ-शा,
के-ली-स तू प्री-ती ख-री,
ज-गेन मी ज-शी या-हा,
तु-झी इ-च्छा.
या-हा तु-झी इ-च्छा!
(स्तोत्र ४०:३, १० ही वचनंसुद्धा पाहा.)